Kabanata 30 El Filibusterismo Buod Mga Nobela at Kwento

sabi niya noon, nakaangat ang boses na parang pangako. Isang pangakong naging dahilan kung bakit buong-loob kong ibinigay ang lahat sa kanya. --- Flashback: Ako at si Sabrina—magkapatid sa halakhak, sa iyak, at sa gutom. Lumaki sa iisang kubo sa probinsya, na ang agahan ay minsan kalahating itlog lang na hinahati naming dalawa. Nang nagpunta kami sa Maynila, isang maliit na boarding house sa Cubao ang naging mundo namin—kisameng butas, sahig na laging basa pag umuulan... pero puno ng mga tawa at pangarap.

Kahit na pwedeng pwede ko syang puntahan sa bar nya at makipagsex sa kanya ay hindi ko ginawa. sa halip ay nilibang ko ang sarili ko sa pagsusugal. Oo, 3 Nights na akong laman ng Casino para sa gano'n ay tuluyan ko nang makalimutan si Eula. Isa pa ay kailangan ko ring magbakasakali na manalo at lumago ang perang mayroon ako. i Know 50k is not enough for Sab's mom medication kaya eto at isinugal ko muna ang pera na bigay ni Mart na tulong nya para sa pagpapagamot ng nanay ni Sab.

"Sinabi ko na nga na okay lang ako diba! Bakit ba hindi ka makaintindi?!" "Alright! If you say so," Hindi inaasahan ni Lola na pagkatapos ng isang taon ay muling magku-krus ang landas nila ni Nathaniel Montelibano. Kaninang tumilapon siya sa damuhan ay nakaramdam siya ng matinding kaba. Mabuti na lang at medyo makapal ang suot niyang leather jacket at nakapantalon siya kaya walang anumang gasgas na natamo.

Kahit gusto kong hindi mahiya ay ramdam ko pa rin ang hiya sa kalamnan ko. Naramdaman ko na lang na may yumakap sa akin mula sa likod 'tsaka ako hinalikan sa sentido. Kahit kanina pa kilos ng kilos si Xian ay mabango pa rin siya. Bakit ako? Kapag kumilos at pinagpawisan ay hindi na ako gano'n kabango na kaseng bango ni Xian. Ano kaya ang pabango niya? Hindi naman gano'n katapang 'yong pabango niya at ang sarap singhutin na parang nakakaadik kaya gusto ko rin ng pabango niya. Sana all mabango!

nauutal na tanong niya. Tipid itong ngumiti. “Ako po si Nicole Juliana Tejada. Ibabalik ko lang po kayo sa kama, Sir. Huwag po kayong masyadong magkikilos dahil baka po bumuka ang tahi niyo,” pati ang boses nito ay malamyos tila ba may drogang kasama na nagpapagaan ng nararamdaman niya. Tila siya puppet na tumango lang at sumandal ulit sa kama. Nakalimutan na na ihing-ihi siya at kailangan niyang mag-banyo.

Hindi na rin ako nag aksaya pa ng oras para tingnan si Andrew na sigurado akong katabi niya sa upuan si miss Michelle, ang asawa niya. Nang makapwesto na kami ng maayos ay kaagad na ring pinalipad ng piloto ang chopper. Mabuti na lamang at hindi ngayon makulit si architect Robles, kaya naman malaya kong napaglakbay ang aking isipan para ilarawan silang tatlo na kasama ko ngayon. Architect Gabriel Robles;

Three Years Later… “PUMASOK kana dito Andrea, dito mo na hintayin ang Ninong Marius mo,” ang Mama Cecille niya sa anak niyang si Andrea na ngayon ay magta-tatlong taong gulang na. Noon lumingon kay Lana ang anak. “Mo---” napigil ang iba pang gustong sabihin ng bata nang marinig nito ang pagparada sa harapan ng bahay nila ng isang pamilyar na sasaakyan.

Kung titingnan mo para silang isang buo at masayang pamilya. Hindi siya nagrereklamo kapag nagpapabuhat palagi si Cazziana dahil sa totoo lang gustong-gusto niya iyon. "Dril, tawag pansin niya sa kaibigan nang makita niya itong bumaba sa private plane nito. Nagmamay-ari ito ng isang airline company. Nakilala niya ito nine years ago noong sinimilan niyang mag-aral na magpalipad ng eroplano. And he's a half Filipino half Spanish.

Kabanata 34 Jelousy HINDI na umalis sa isip ko ang babaeng tinutukoy ni Mr. Reyes na dinadala ni Tyson dito sa opisina niya pati na rin ang babae sa litratong nakita ko noong naglilinis ako sa library. Malakas kasi talaga ang pakiramdam ko na ang tinutukoy talaga ni Mr. Reyes pati ang babae sa litratong nakita ko ay iisa lang sa buhay ni Tyson.

Kabanata 5: Ang Pagbabalik at Muling Pagkikita Ang desisyong bumalik sa Pilipinas ay hindi naging madali para kay Elara. Sa loob ng mahabang panahon, itinuring na niyang lupang dayuhan ang bansang ito—isang lugar na puno ng masasakit na alaala, panloloko, at pagkabigo. Ngunit nang malaman niyang nasa bingit ng pagkawasak ang kumpanya ng kanyang mga magulang, na siyang pinaghirapan nila sa loob ng mahigit tatlong dekada, wala na siyang ibang pagpipilian kundi harapin muli ang kinatatakutan niyang nakaraan.