Kabesang Tales Drawing の小説・ストーリー

Mukhang naspoiled kila Kuya 'to! Tinignan ko lang ung mga drawing n'ya. Mga kotse at buildings, ang ganda! Namana n'ya talaga sa papa n'ya 'tong pagiging artist n'ya habang nagtitingin, napako ung mata ko du'n sa isang page na may drawing. It's a boy sitting on a lap of a man. Kinuha ko 'yun at may nakasulat. 'Me and Papa.'

saka nangalumbaba. Hinayaan ko nalang siya doon, at kinuha ko ang folder ko kung saan nakalagay ang mga drawings ko. Nang buksan ko iyon, ay napunta doon ang atensyon niya. Tinignan ko lang siya saglit mula sa gilid ng mga mata ko. "Ito yung pinakapaborito ko sa lahat," sabi ko at kinuha yung drawing na kung saan ay naliligo kami pareha ni Aries sa ulan at nag hahabulan.

tawa ni Mateo. Habang nagbubuhat ang dalawa, may napansin akong isang lumang toolbox sa ilalim ng lamesa ni Papa. Binuksan ko ito at nakita ang mga gamit na madalas niyang gamitin—isang lumang pait, martilyo, at isang kupas na notebook. Binuklat ko ang notebook at nakita ang mga drawing ni Papa. May sketch siya ng isang maliit na bahay, mga plano para sa irigasyon, at sa huling pahina, may drawing ng isang bangka na may pangalang 'Celeste.' Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko habang tinitignan ang sketch. Lumapit sa akin si Iñigo at ipinatong ang kamay niya sa balikat ko. "What is it, Celeste?"

Dahan-dahan na akong lumapit sa kabaong at nakita kong tumba ang upuang malamang ay ginamit n'ya upang makapasok sa casket. "His drawings," rinig kong bulong ni Zuares kaya napatingin din ako sa tinitignan n'ya at doon ko nakita ang iba't-ibang guhit na nasa pader. Aaminin kong nakakatakot ang mga 'yon ngunit alam kong normal 'yon sa mga taong may sakit. Ipinagwalang bahala ko na lang 'yon at tuluyan nang dumungaw sa kabaong ngunit napahinto ako sa nakita ko.

Ang mga bata na tinutukoy niya ay mga anak niya. Mga drawing. The first one is a sketch of my house in another island kung saan naroroon ang pamilya nina Ibarra at Simoun. Ang pamilya nila ang nagmimintina ng bahay ko roon at buong isla, kasama ang pag-iintindi sa mga anak ng mga pusa ko.The second and the third sketches ay ang ilan sa mga anak ng Doze. Ang pang-apat ay ako na ang nasa sketch pero nasa isang side lang ng bond paper na ginamit, the other space ay blangko kaya in-assume ko na hindi pa tapos.

Masiglang sigaw ni Snow sabay pakita ng isa pang bondpaper na may drawing na stick figures. Sinubukan kong kagatin ang ibabang labi nang makita kung ano ang pagkakaiba ng dalawang stick figures sa pinapakita niyang papel. Ang isa ay ginuhit niya gamit ang itim at pulang krayola. Ang pa-triangle na skirt na kulay pula ay simbolo na babae ang figure na nasa kanan. Mahaba naman ang buhok nito, pero parang ginawan niya lang ng linya sa likod para magmukhang mahaba ang buhok. Well, that should be me...

Pagkakita niya sa drawing ay bahagyang bumuka ang kanyang bibig sa pagkabigla habang kumislap ang kanyang mga mata sa paghanga. Sobrang kamukha niya iyon. Parang totoong siya mismo ang nasa papel. Napakurap siya nang ilang beses, tila hindi makapaniwala. “Ranran?” natatawang tanong ni Katreese. “Bakit hindi ka nagsasalita? Pangit ba ang drawing ni Ninang?” “A-Ah… hindi po…” nagmamadaling sabi ni Ranran habang mabilis na ikinukumpas ang kanyang maliliit na kamay. “Ninang… yung drawing… kamukhang-kamukha po ni Ranran…”

Nakita ko siyang nag-aabang, at nang makita niya kami ay agad siyang lumapit nang kaunti—ngunit huminto agad siya nang makita niyang mabilis na humawak si Kael sa kamay ko at humigpit nang sobra ang hawak niya, parang takot na baka kunin siya ng lalaki. “Magandang hapon ulit,” bati niya nang mahinahon, hindi na lumalapit pa nang mas malapit. “Hindi ako magtatagal at hindi ako lalapit nang sobra. Gusto ko lang sabihin kay Kael na… nakita ko ang gawa mo sa paaralan noong nakaraang linggo. Ang drawing mo tungkol sa kalikasan—napakaganda at napakatalino ng mensahe mo. Ipinakita pa ito ng guro mo sa ibang klase.”

Pinuntahan niya naman kaagad si Ruby at nakita niya na naka tuon ang atensiyon sa pagguguhit mula sa maliit na study table. May tatlong sheet ng drawing paper na nakalatag sa katabi nitong mesa. Ang mga pattern na naruon sa papel ay hindi na abstract, ngunit may mga regular ng guhit at hugis. Mga simpleng prutas, bouquet at pusa. Halos makilala na ang kaniyang mga ginuguhit. Bahagyang nagulat si Ryah sa nakita at agad itong kinuha. “Ruby, ngayon ka lang ba talaga nag drawing nito?” Hindi makapaniwalang tanong niya.

May hawak na coloring book si Hershey habang excited na ipinapakita ang bawat drawing niya. Samantalang ang babae... Tahimik lang na nakaupo sa sahig. Hindi niya alintana ang mamahaling damit na suot niya. Hindi rin siya mukhang naiinip. She simply listened. At sa bawat kuwento ng anak ko... Ngumingiti siya. Minsan tumatawa. Minsan pumapalakpak pa kapag may ipinapakitang drawing si Hershey.