Kagandahan นิยาย & เรื่องราว

"what's the story behind the name of this place Thunder seriously ask. "KAMALIG it means kubo in Tagalog, dahil nasa Visayas tayo kaya nararapat lang na Visaya yong name na gagamitin namin, Ganon lang ka simple Ang explanation ng pangalan ng Lugar nato and as you can see the size of an A houses and the signature balkone in the front is kubo tingnan." may pag mamalaking kwento nya. "hunmmm, nice name and nice them." humahangang wika ni Thunder.

"Saan tayo pupunta ngayon?" "Saan mo man gusto," nakangiting sagot ko habang pinagbubuksan siya ng p***o ng kotse. "Mayroon tayong buong buhay para pumili ng direksyon." ​Habang binabaybay namin ang daan palabas ng siyudad, ramdam ko ang kakaibang gaan sa aking dibdib. Ang bilyonaryong si James Green na kilala ng lahat ay pormal nang nagtapos sa araw na ito. Ang lalaking nagmamaneho ngayon ay isang simpleng lalaki na lamang na walang ibang hangad kundi ang mahalin at alagaan ang babaeng nasa kaniyang tabi.

Ko. * ** ***

Kakaiba! Naiiba na ito sa inosenting Anak mayaman na si Kaytie Aghubad. Mapangahas niyang inabot ang palad ng dalaga na nakapatong sa may lamesa. Ikinatuwa niyang hindi ito umiwas man lang. “Kung pahihintulutan mo, gusto sana kitang ligawan.” Parang may bombilyang sumindi naman sa kasuluksukan ng utak ni Kaytie.

Kaya hindi rin ako gaanong kinabahan when our first song ended which meant it was my turn. "Hi," I said. I heard some screams again kaya napangiti na lang ako. "A lot have been requesting for me to sing again so here I am," I added and there were loud noises again. "It's called Di Makatulog by SUD. I hope you enjoy this song." Narinig ko muli ang signal ni Kuya Red na magsisimula na ang kanta. While I began strumming the guitar, my eyes began to search for the person I want to see.

Punit ang damit pang itaas nito at maraming kagat kung saan-saan. Isang marahas na tingin ang ibinigay ko sa lalaking walang suot na damit at may dugong umaagos sa mukha. Ngayon ko nakilala kong sino ito. Si Greg De Castro. Ang muntik na ring manggahasa kay Marga noon.

Kung magkamali siya, lahat ng plano ay matitinag. David (tahimik, mahinahong sagot): "San po ninyo ako nakilala, sir?" Amor (pinagmasdan ang bagong hardinero, nagtataka): "San nga ba…? Ah, siguro hindi pa kita nakikita. Baguhan ka lang pala. Taga-Mindanao ka, ha? Kakarating mo lang pala noong isang linggo?"

3RD PERSON POV Literal na naging yelo ang buong katawan ni Lauren sa narinig niya. Her heart hammered so violently against her ribs that she was genuinely terrified Rhea could hear it inside the quiet library. Gumuho ang lahat ng katinuan ng dalaga, at hindi na niya alam kung paano idedepensa ang pinakamalaking sekretong iniingatan nila. "Ano, Lauren Jade? Bakit hindi ka makasagot?" pang-aasar pa lalo ni Rhea, a triumphant smirk slowly drawing across her face. "Is it because I finally caught you?"

sabi ng tindero. “Salamat po.” pagpapasalamat ko sa kaniya. “Ikalawang kanto at kakaliwa." pagkakabisa ko sa aking isipan. Habang naglalakad. Hindi ko alintana ang mga tingin ng kalalakihang nasa labas ng kanilang kabahayan.

Napanganga ang iba. “Forged using a proprietary alloy,” dagdag ni Kuki habang lumapit sa akin. “Stronger than steel, lighter than titanium and sharper than anything currently in the market.” Lumapit ako sa glass. “Named…” Hinawakan ko ang control panel. Nagbukas ang chamber. “Vanta Edge.” Hinawakan ko ang espada. At sa isang iglap ay isang manipis na silk cloth ang nahulog mula sa taas. Hinati ko ito sa hangin, hindi lang dalawa, kundi sa apat pa.