روايات وقصص ضمن Kahulugan Ng Nunal

This time ay iniligtas siya nito sa labis na pangungulila at emptiness na nararamdaman. Pag-ibig pala ni Natalia ang hinahanap niya. Ito pala ang kagananapan ng kanyang tunay na kaligayahan.

Malapit na siyang mawalan ng malay, ngunit nagawa niyang panatilihing gising ang sarili niya dahil sa dignidad niya. "Binigay na namin sa'yo ang gusto mo. Hindi ka pa rin ba kuntento?" Malamig ang mukha ni Nolan habang pinanood niya ang nangyari; hindi niya balak umalis.

dagdag kong pagkukuwento. “Anu-ano po ba ang naging nakaraan ninyong lahat? Mayroon po ba kayong ginawa na mas ikinagalit ng babaeng binabanggit niyo?” kalmadong katanungan ni Naniel habang panay pa rin ang kahihimas sa aking likuran.

Napapikit na lang ako, pilit iniiwas ang sarili ko sa kanya sa init niya, sa presensya niya, sa lahat ng nararamdaman ko na hindi ko dapat maramdaman. Hanggang sa maramdaman ko ang marahan niyang paghinga malapit sa labi ko. Hindi pa niya ako hinahawakan ulit. Pero sapat na ang lapit. Sapat para mawala ang kontrol ko. “Eury…” bulong niya, mas mahinahon, pero mas mapanganib. At doon ko tuluyang naramdaman kung gaano kadaling mawala ang lahat ng prinsipyo ko…sa isang maling hakbang lang.

Mukhang hindi ko iyon magagawa dahil mag-aalala na naman sila sa akin ng sobra. "Sarili man ay maligaw o pagkakilanlan ay matunaw. Ang iyong kapangyarihan ay sumasalamin sa totoong ikaw. Tandaan mo riyan," muling paalala ni Lola Athena. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin ito maintindihan. Tumango na lamang ako bilang tugon.

Pero bandang huli, anong nangyari? Kapag sobrang nagmahal ang tao, hindi na nila nalalaman ang pagkakaiba ng tama at mali kaya nga madalas, ang pagmamahal rin na ito ang pumapatay sakanila. At ngayon, sino naman kaya ang babaeng 'to na nagpapaikot ng buhay ni Jinli?

Kailan? Humagulgol si Natalie, hindi dahil sa ayaw niya ng resulta pero dahil tila nabunutan siya ng tinik. Hindi pa man niya isinisilang ang anak ay problema na niya kung paano niya ipapaliwanag sa anak na hindi niya kilala ang ama nito kung sakaling dumating ang panahon na magsimula na itong magtanong.

Nagkalkula siya sandali at masasabi niyang perpekto ang proporsyon ng katawan niya. “Oh, maganda?” Bahagya siyang yumuko. “Kung ganun, masaya ka sa sukat ko?” “Mm, oo!” Namula ang tungki ng tainga ni Neil. Bakit parang… kakaiba ito pakinggan? Kahit na ganun, parang walang pakialam si Aurelia at nakangiti pa rin. Para bang hindi pa niya nakukuha ang malalim na bahagi ng wikang ito.

Hindi na niya pinagka-abalahang hugutin ang pagkalalaki. Isang nasisiyahang mga ungol at tinig ang pumuno sa kagubatan ang sumunod, hindi na napansin ng dalawa ang mga matang nakamatyag sa kanilang dalawa sa nagdaang sandali... NAG-UMPISANG magpulong ang nakakataas na mga Banal, hingil na rin sa mag nagaganap sa mundo ng mga tao. Alinsunod sa kanilang batas, nararapat na maparusahan ang mga may sala.

Paulit-ulit na umiling si Athena kay Nolan at matatalim na rina ng tingin niya sa binata. “Hallucinating? Ako ang ina Nolan kaya alam ko at masasabi kong anak ko yun, na akin siya! Ano bang alam mo sa pagiging magulang kung yang ulo mo sa ibaba ang pinapairal mo?! Hindi ka pa naging magulang kaya wala kang alam, wala kang karapatan para sabihin na hindi siya sa akin!”