Novel & Cerita Kahulugan Ng Nunal

Ada’s Point of View Umalis ako sa kandungan ni Nikola saka humiga sa kama at tinakpan ang h***d kong katawan ng kumot. Humiga rin sa tabi ko si Nikola pero hindi kagaya ko ay hindi siya nagtakip ng kumot sa h***d na katawan at kompiyansang humiga sa kama kahit walang saplot.

Gusto ring subukan ni Alex kung kaya ba niyang mag-adapt sa mundong puno ng pagkukunwari at kalkulasyon. Sandaling nag-isip si Rona at saka nagsabi, "Oo, huwag mong tingnan na parang kagalang-galang ang mga taong nasa mataas na lipunan. Mga ngiting-tigre ang mga iyan—isa ang sinasabi sa harap mo, iba ang ginagawa sa likod mo. May ilan pa ngang mismong sa harap mo naghuhukay ng butas para sa iyo."

Muling natawa si Czarina. “Know my place? Sino ba sa atin ang hindi marunong kung saan lulugar? As far as I know, you’re the illegitimate daughter, your Mom is a mistress at kahit na patay na ang Mommy ko, she’s still a mistress dahil hindi naman sila kasal ni Daddy. Sino ba sa ating dalawa ang nakigulo sa kasal ng iba? Hindi ba at ikaw yun, Natalie?”

Di ko masyado matandaan, parang may pagkahawig siya kay… Kay… Kuya Ano? Hala. Bakit parang may sira ang ulo ko ngayon? Bakit ganito ako mag-isip at magconclude? Nahihibang na ba ako? Dahil ba tinakasan ko si Kuya Ano? Pero sa totoo lang talaga mayroong pagkahawig si Kuya Ano kay Nathaniel. Malabo lang talaga ang naalala kong larawan kay Nathaniel. Sino ba ang mayroong larawan dito kay Nathaniel?

Napalunok ako pero hindi ko rin nagawang umiwas. He looks so hungry, gutom na gutom sa bawat halik na naibibigay ko, parang kahit ilang beses pa ay hindi pa rin sapat. May kung anong urgency sa mga galaw niya, sa klase ng paghawak niya na para bang matagal niya na itong inantay at ngayon lang niya pinapayagang mangyari.

“Hindi, ako…” Natigilan si Kael. Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita. Sa unang pagkakataon, parang nawala ang dating kalmado niya. Doon lang niya narealize na marami pala talaga siyang pagkukulang kay Naya at Luna. Pangalan pa lang ng anak niya, hindi niya man lang naayos. Pero hindi ibig sabihin na hindi niya iyon naisip. Ilang araw din siyang naghanap at nagbasa ng mga pangalan dahil gusto niyang maging espesyal ang ipapangalan sa anak nila. Dapat kakaiba. Dapat walang kapareho. “Hayaan mong magpaliwanag ako, Naya.”

utos nito. Napalunok siya at bahagyang itinaas ang balakang nang hawakan na ni Nigel ang tayong-tayo na kahabaan nito. Itinutok nito iyon sa namamasang butas niya at dahan-dahan na ipinasok. Napapikit siya at napaungol. Pakiramdam niya ay lulutang na siya dahil sa sarap ng unti-unting pag-iisa ng kanilang katawan.

Kaya naman nang hindi na ako makatiis ay ibinaba ko na ang kulungan sa hindi kalayuan at buong tapang na hinarap ang mga walang galang na nilalang ng mga Nero. Hindi ko man alam kung anong klaseng mga nilalang sila. Hindi ko man alam kung anong mga bagay na makakaya nilang gawin sa akin. Ay wala pa rin akong pakielam. Dahil ano mang lahi, ano mang uri ng nilalang, at ano mang kakayahan ang mayroon ang isang tao o nilalang sa mundong ito. Walang kahit na sinong may karapatang imaltrato ang kahit na sino dahil lang sa kakaibahan niya.

Hindi lang ito tungkol sa pagkakaibigan o pagtutulungan; may isang mas malalim na koneksyon na nag-uugnay sa kanila. Ngunit, hindi maikakaila na may mga sandaling nahuhuli ni Neil si Alona na nakatitig sa kanya. Madalas na nahuhuli ang kanyang sarili na pinagmamasdan ang mga mata ni Neil, ang kanyang ngiti, at ang kanyang mga kilos. Alam niyang may nangyayari, at napansin ito ni Neil.

Ramdam niya ang bigat ng hininga ng taong humatak sa kanya, at nang lingunin niya ay halos tumigil ang mundo niya. Si Neil pala iyon. Nakakunot ang noo, nangingitim sa galit ang paligid ng mata, parang sasabog sa sobrang sama ng loob. Hindi ito iyong Kuya Neil who smirk all the time. Iyon masyadong chill na Kuya na mas nauuna pang asarin siya kaysa pagalitan. Hindi. Iba ito. Para siyang leon na may gustong lapain.