Kalapating Mababa Ang Lipad Mga Nobela at Kwento

Gulat kong sabi "Iha ano ka ba ngayon ang byahe natin papunta sa lola mo." For clarification di ko nakalimutan sinadya ko pong kalimutan pano ba naman ayoko talaga pumunta don, maputik walang mall at ang mga tao. Aishh! No comments na lang. "Iha pagbigyan mo na lola mo matanda na sya di na sya pwede bumyahe para lang bisitahin tayo at isa pa di na katulad noon ang province na masyadong boring, marami ka nang mapag lilibangan."

Dahil doon kung kaya nagpasya siyang tawagan na lamang itong muli kapag nakasigurado na siya sa hinala. Makalipas nga lamang ang limang oras na mahigit na biyahe niya sa magdamag ay narating din niya ang Mabalacat Pampanga. Bundok na ang lugar na dinaanan niya at labis na ang dilim sa buong paligid. Maliban pang pupungas-pungas na ang kaniyang mata sa labis na antok na nadarama. Samahan pa ng nagdurugo niyang braso na tinalian lamang niya ng tela upang tumigil ang labis na pagdurugo.

Kaya mas lalo siyang napa ung*l "Aaaaaah! Angelaaaaaa!!!! Saan mo natutunan yan aaaaaah! sambit niya sa ginagawa kong pag taas baba ng mabilis gamit pa rin ang kamay ko. " Aaaaaaah! lalong napalakas ang napa ung*l niya at nang hindi na niya mapagilan, inawat niya na ako sa ginagawa ko. Pero, dahil mas pilya ako sa'kaniya mas pinabilis ko pa ang pagmamasahe sa mataba, mahaba at xtraLarge size niyang pagkalalak* Na mas lalong nagpalaki rito. Halos mapalunok ako ng laway. Paano nagkakasya ang sa akin ang ganitong kalaking size!???

Chris Walang madali sa proseso ng pag momove on. Wala ring shortcut. Walang madaling paraan para mabilis na makalimot at mapabilis ang paghilom ng isang sugat. Lalo na kapag sobrang lalim ang sugat na iniwan sa iyong puso. Ngunit minsan, pilit tayong paglalaruan ng tadhana. Iyong akala mong madali, ay pahihirapin niya. At ang akala mong mahirap, ay madali lamang pala.

Lumilipad ako? “I’m flying! Wiee! Ako si darna!” Gan’to pala feeling lumipad ano? Pero bakit ang baba naman yata. Wala na bang mas itataas pa? Ito lang ba kaya ng powers ko? Third Person’s Point of View

Iniisip ko kung paano ako papayagan ni Nanay Lucia na makadalo sa birthday party sa susunod na Sabado. Naglalakad na ako ngayon pauwi sa aming bahay. May mga kalahating kilometro na akong naglalakad ng mapansin ko ang isang sasakyan na mabagal ang takbo. Parang sinusundan ako. Medyo kalat na ang dilim kahit pasado alas sais pa lang ng hapon dahil pag ganitong mga buwan ay mas mahaba ang gabi sa umaga.

Mahinang sabi ni Mariposa. Nanatiling tahimik si Gilbert, malamig pa rin ang kanyang mukha. Sa kabila ng buhos ng ulan, mahusay na tumakbo ang sasakyang pang-lupa, hindi man lang nabawasan ang bilis nito. Dahil sa ulan at malabong paningin, hindi na nangahas magsalita pa si Mariposa habang nagmamaneho ito.

"Bago ang lahat, mahalagang matutunan mo kung paano lumipad." Ipinakita ni Andrei kay Jehanne kung paano. Mula sa pagkakatapak sa lupa, umangat ang mga paa niya. Gumalaw siyang parang isang dahong inililipad ng hangin. Pumailanlang si Andrei at bumulusok paibaba. Ilang sandali pa, nasa lupa na muli ang mga paa niya.

Nagsalita ang Blademaster ng Mount Grinch, “Hindi mabilang na taon ang ginugol ko sa pag gawa ng lumilipad na battleship na ito. Sobrang tibay ng depensa nito at kahit mga halimaw na nasa Sage Rank’s Fifteenth Stage ay hindi ito magagawang galusan. “Maraming mga makapangyarihan na halimaw sa karagatan. Mas magiging ligtas na maglakbay sa lumilipad ko na battleship.” “Sige na at sumakay na kayo.” Matapos magsalita, sumakay ang Blademaster ng Mount Grinch sa lumilipad na battleship. Sumakay din sina James at iba pa pagkatapos. Matapos sumakay sa battleship, dahan-dahang itong lumipada sa kalangitan at mabilis na naglakbay sa karagatan. Hindi maikukumpara ang bilis ng Sage na lumilipad ng todon

Kapre! Dahan-dahan niyang ibinababa ang katawan at kinakapa ang lupa, naghahanap ng kung anumang pwedeng pangdepensa. Maya-maya pa’y bumangga ang kamay niya sa isang malaking bato. ‘Sapat na ba ito? Saan ko itatama? Sa noo ba? Tuhod? O sa—’ napalunok siya nang umabot ang mata niya sa ibabang parte ng nilalang. ‘Sa tuhod na lang!’