Romans & histoires Kalapating Mababa Ang Lipad

[Kung magtagumpay ang lahat ng tatlong pagsusuri, triplehin ang reward para sa bawat kalahok. Agad na tumigil ang pagtatalo, napalitan ng mga nasasabik na bulong at mga tapik ng pampatibay loob. Nagkaisa sa pamamagitan ng kasakiman, pinasaya nila ang isa't isa tulad ng mga kasama bago ang isang labanan. Lumingon sa akin ang sistema. [Ms. Adeline Carrey, bilang nasasakdal, mayroon ka bang anumang rebuttal?]

Kabanata 35- Ang Una nilang Paglalakbay Hindi planado ang paglalakbay. Nagsimula ito bilang isang ideyang binitiwan ni Adrian na parang biro—isang maikling pagtakas, isang lugar na malayo sa Maynila, malayo sa mga mata at bulong na unti-unting sumisikip sa paligid nila. Isang weekend lamang, sabi niya. Isang paghinga. Isang pagkakataong maging sila, kahit sandali, nang walang pangalan, walang posisyon, walang anino ng mundong pilit humihila pabalik sa kanila.

Kabanata 11.1 Maingat na pinulot ni Caprice ang payong at dahan-dahang bumaba ng building. Paglabas niya, sinalubong agad siya ng baha. Mabuti na lang at hindi ganoon kalalim hanggang tuhod lang. Alam niyang sira na ang sapatos at pantalon niya pagkatapos nito, pero mas pipiliin pa rin niya iyon kaysa manatili sa iisang kwarto kasama si Ethan.

“Malapit na!” Unti-unting bumagal ang sasakyan hanggang sa huminto sa tapat ng isang simpleng bahay-ampunan. Hindi ito engrande. Hindi rin bago. Pero malinis. Maayos. At ramdam agad yung init ng lugar kahit nasa labas pa lang kami. Pagkababa ni Sky ng sasakyan. “ATE SKYYYY!” Biglang may mga batang tumakbo palabas.

‎Napangiti ang matanda. ‎Pagod. ‎Wasak. ‎“Some sins don’t deserve escape.” ‎Bago pa kami makapagsalita— ‎biglang may malakas na yabag mula sa itaas. ‎Papalapit. ‎Mabilis. ‎“GO!” sigaw niya. ‎At doon kami tumakbo. ‎Makitid ang lagusan. ‎Halos wala kaming makita kundi ang ilaw ‎mula sa emergency lamps.

Kahilingan Madali ang bawat hakbang papunta sa kamahalan. Bakit napakabilis naman maglakad ng mga 'to? "Kamahalan, maari ka bang makausap nang saglit?" Tumigil siya sandali at tumingin sa akin. Inarko niya ang kilay sa astang pagtatanong. Babanggitin ko na sana ang nais kong sabihin nang biglang inagaw ang atensyon niya ng isang kawal na nagmamadaling lumapit sa pwesto namin.

Bababa na sana ako ng mahagip ng aking mga mata ang kanilang anino sa labas. Nakita ko silang naglalakad na parang walang nakikita sa paligid. May mga dumaraan sa kalsada na naglalakad kaya hindi mo mahahalata na may nagmamanman dito. Ngayon ko lang napansin na pwede mo pa lang makita ang mga nangyayari sa baba.

Kapag ganitong gabi at high tide ay mabagal ang makasagwan. Sa gabi kase ay salungat na ang agos ng tubig lalo na sa pabalik ng Isla. Ikalawa, alam niyang mabilis na magaganap at magkakalat ang lahat dahil marami siyang nakain. Nanginginig at nanghihina na si Athena, kaya nang malapit na sila sa huling baitang sa baba patungo sa pantalan ay medyo off balance na siya, pero maagap ang lalaki. Hindi lamang maagap, mabilis pa.

Horizontal Scar Naaalimpungatan ang diwa ni Lia nang may gumalaw sa tabi nang mahimbing na pagtulog niya sa malambot na kama. Nakapikit at bahagyang nakangiting yumakap siya sa kanyang katabi. Ngunit, biglang nangunot ang noo niya nang hindi maliit at munting katawan ang kayakap niya, kundi malapad at malaking pangangatawan.

Mabuti namang maayos ang kanyang naging kalagayan at maswerte rin siyang nakaligtas mula sa mapanganib na sandali. Mga ilang oras ang lumipas mula nang siya ay napakilos, palaboy-laboy lamang siya sa kagubatang iyon hanggang sa makarating sa may batis. Itinigil niya muna ang paglalakbay at napahinga doon sa may tubigan. Kinalaunan, nag-agawan na ang paglubog ng araw at pagsikat ng buwan subalit hindi pa rin niya inaasahan na madaluhongan pala ang sandaling iyon sa isang magaganap. Tumigil ang pag-ikot ng mundo nang mapansin niya ang mga nakapalibot na mababangis na mga hayop sa kanyang harapan na nanggigigil upang siya ay pagpiyestahan.