Kalapating Mababa Ang Lipad Novels & Stories

habol ni Melba “Sama kami!” Ang bilis nakababa ni Amihan, kasunod si Melba. Pagkalipat ng mga ito’y walang sinayang na sandali si Kibaweg. Agad niyang pinaandar ang sasakyan para sundan ang dalaga.

Mabilis na lumayo ang disc, hanggang sa ang malaking itim na ulap ay naging isang tuldok na lamang sa langit. 🏜️ Pagdating sa Bagong Lupain Makalipas ang mahabang paglipad, nagbago ang tanawin sa ibaba. May mga patches ng disyerto na lumitaw, palatandaan na malayo na sila sa dating teritoryo. Umikot ang disc sa lugar, tila may hinahanap, bago biglang bumilis pa hilaga hanggang marating ang tuktok ng isang bundok at dahan-dahang lumapag.

Nagpatuloy ang byahe nila at mabagal lang naman ang patakbo nila hanggang sa unti-unting dumilim ang kapaligiran nila. “Magshort cut na lang tayo para mabilis.” Saad ni Mr. Madrigal saka niya kinabig pakaliwa ang sasakyan niya para dumaan na sa hindi natatraffic na daanan. Mabilis na ang patakbo niya dahil bihira lang ang sasakyan na dumadaan sa dinaraanan nila.

Napaka-unfair talaga ng mundo. "Hula ko'y isang oras ang itatagal bago ko marating ang dulo. Sige, ilaban mo iyan Lexi." She made an ecstatic kick na hindi sinadyang napatid ang maleta na nasa kanan niya. Na-out of balance si Lexi. Kasabay ng pagbulusok ng maleta niya pababa ay napasabay ang kanang paa niya na naging dahilan kung bakit pahiga siyang bumagsak sa hindi niya mabilang kung ilang palapag na iyon ng hagdan. Lexi made a total grunt of pain. Hindi siya nakagalaw dahil parang may kung anong nangyari sa mga boto niya. Lumagutok ang bagahe niya na tumama sa kung saan sa ibaba. Ngunit hindi niya na makuhang tingnan iyon dahil ultimong ulo niya ay hindi maigalaw.

Sa mapayapa at maunlad na panahon ngayon ni Laguna, napakasustansya ng kanyang buhay, at hindi karaniwan para sa kanya ang tumaba. "Oo, wala akong masyadong ginagawa kamakailan, ngunit patuloy na lumalaki ang aking timbang,” sabi ni Apollo. "Ito ay isang magandang bagay. Ang walang magawa ay nangangahulugan na ang Laguna ay sapat na mapayapa." Tumango si Esteban. Sa oras na ito, mabilis na tumakbo palabas ang isang halimaw.

Ngunit halos mahigit ko ang hininga ko nang matuon ang paningin ko sa may mataas na bahagi ng lupain kung saan tila may mga nagkakarerahang mga kabayo pababa palapit sa kinaroroonan namin. There are morethan 5 horses kung hindi ako nagkakamali ang papalapit sa kinaroroonan ko. Hindi ko alam kung bakit biglang kumaripas ang puso ko. My heart beats rapidly. It was racing and pounding like crazy inside my ribcage. And I can not take my eyes off them.

Halata sa mukha nito ang kaba, nanginginig ang mga kamay habang nagtatangkang kumaripas ng takbo. Ngunit bago pa siya makalayo, isang malakas na yabag ang umalingawngaw. Pak! Tumama ang matigas na sapatos ng binata, diretsong sumapol sa gilid ng ulo ng lalaki. Parang gumuho ang buong mundo nito sa biglang hampas—napahinto, nagdilim ang paningin, at tuluyang nawalan ng malay habang bumagsak nang walang kalaban-laban.

Tanong ko kay Lautner at tumango-tango lang ito bilang tugon, hindi pa rin nawawala ang malokong ngiti nito sa kanyang labi. Ilang sandali pa ay dumaan kami sa may floating lane para makarating kami sa room namin, masarap sa pakiramdam ang maglakad sa ibabaw ng malinaw na dagat. Payapa ang paligid at hindi masyadong malakas ang alon sa dagat ngayon kaya naman maganda rito kapag gusto mong magtungo sa mga kalmadong lugar, talagang makakapag-isip ka sa lugar na ito kung sakali mang may malalim kang iniisip.

Kibit balikat niya. Mas mabuti na iyong pakinggan kaysa sa bayarang babae o hostess, p****k, magdalena, kalapating mababa ang lipad o kung ano pa man. Kasi ang mundo ay mapanghusga at kahit na walang alam ang mga tao tungkol sa dahilan ng pagkapit niya sa patalim ay hindi maiiwasan na mandiri sa kanya ang tao.

anang dalaga pipihit na sana patalikod subalit muling nagsalita si Mabel. “Uhm… Paige. H’wag masyadong mataas ang lipad ha? Hindi laging nandiyan ka sa posisyon mo. Malay mo, bukas makalawa, nasa lupa ka na ulit. Isa ako sa tatawa sa ‘yo, tandaan mo,” ani Mabel, nakangisi.