Kalibugan Story นิยาย & เรื่องราว

“Let’s talk inside. Maliligo muna ako. I feel sticky.” Sunod-sunod na tumango sa kanya ang dalaga at tipid na ngumiti sa kanya. “Sige. Maligo ka muna. Kukuha lang ako ng pop corn.” “Pop corn?” She frowned. “For what?” Calista chuckled. “For a very interesting story-telling to happen.” Hindi pa man siya nakakapagsalita nang nagmamadaling bumaba ng hagdan ang pinsan. Mahian siyang napailing. Balak pa talagang gawing entertainment show ang kanyang pagkukwento mamaya.

I also let out a sigh of relief as soon as she let my family background slide. “Kilabot ng kababaihan dito si Mang Brendan, lalo na noong medyo kabataan niya pa,” pagkukuwento niya. Another random story from her. “Hindi ko lang alam kung ano ang totoo, pero may nagsasabing fûckboy daw. May iba naman, pihikan daw ito sa babae.”

"MAMA, I'm thirsty po..." Ibinaling ni Calley ang paningin sa anak nang kalabitin siya nito at sabihin iyon. Kasalukuyan silang nasa wildlife park ng mga sandaling 'yon at pinanonood ang mga naglalakihang giraffe.

“Opo sir, yun din kasi ang akala ko.” “Pa’no nangyari? Sandali, totoo ba ‘to?” sambit ko “Ganito kasi ‘yan iho, habang namumulot kami ng basura bago ang trahedyang iyon, lumipat kami ng direction ngunit malapit pa rin yun sa dam site ng mga basura. Hindi man kami na tabunan ng lupa pero natamaan kami sa ulo ng batong nahulog mula sa itaas. Buti na lang at nakatakbo pa kami ni Berting bago nawalan ng malay. Nagising na lang kami na nando’n na sa ospital. Wala kaming ibang kaanak at lalong wala kaming cellphone para maipabalita kay Pening namin na buhay kami at nag-aalala ako sa kanya ng mga panahong yun. Dalawang linggo kaming ginamot sa ospital walang araw na hindi kami nag-aalala kay Pening

Hanggang ngayon, pinaghahanap pa rin ng mga awtoridad ang katawan ni Kuya Iking na nakabaon malapit din mismo sa puno ng Banaba. "Ate!" sigaw ni Caloy. Halos sakyan na siya ng kanilang bunso sa sobrang pagkasabik nito sa kanya. "Pasalubong ate?" "Aray, baba na muna. Ang bigat-bigat mo na. Ito na. Oy, hati-hati kayo riyan, ha," inabot ni Minggay ang isang plastik na punong-puno ng mga biskwit, chichirya at iba pang kutkutin. Naaalala pa ni Minggay na halos kasing bigat na lang ng papel ang si Caloy dahil wala na silang halos makain noon. Pero heto sila ngayong magkakapatid, nagkaroon na ng laman ang mga pisngi nila kahit papa'no.

namamangha kong tugon na tinawanan niya. Nagpatuloy siya sa pagkukwento habang ako ay tahimik lang na nakikinig. Kalaunan ay nag-share na rin ako ng kwento ko. Mula sa kung paano kami nagkakilala ni Gab, hanggang sa mapunta nga ako sa sitwasyong ito. Kung hindi pa ako napatingin sa malaking glass window sa gilid ng bar, hindi ko malalaman na gabi na pala. Madilim na sa labas.

Mabilis naman siya bumalik at may malamig na tubig ng dala. "What happened?" Tanong ni Kiro. "Someone tried to kidnap Fhey." "Again?" Oo nga pala at nasabi ko na kay Kiro noon. Pero pangomginsensya lang ang ginawa ko. Sa lahat ng tao sa buhay ko, si Kuya Cal at si Leon lang ang nakaka-alam ng unang nangyayare. Ayoko kasi makaabala at mapag-alala pa sila mommy at daddy kaya pinasikreto ko na kay kuya Cal.

SAM After two hours ng pagkain namin ay mahimbing na ring natutulog si Calix. Nakatitig lang ako sa kanya dahil hindi pa rin ako makapaniwala na nakaligtas kami sa bingit ng kam@t@yan. Hindi ko akalain na may tao na kayang gumawa ng masama para makuha lang ang isang bagay na hinahangad nila. Hindi ako makapaniwala na may babaeng kayang gawan ng masama ang kapwa nila babae para makuha ang gusto nila sa ganong paraan.

Nag-ingat na lamang ako na hindi makagawa ng kaluskos sa aking pinagtataguan. Muli akong nakarinig ng sunod-sunod na putok dahilan para kumabog ng matindi ang puso ko. Ngunit kahit balot ng takot ang dibdib ay pilit kong sinilip kung saan nagmumula ang mga putok. At mula nga sa pinagtataguan ko ay agad kong nakita ang mga armadong kalalakihan. Mukha silang mga dayuhan base sa itsura. Tila mga Chinese ito dahil singkit ang mga mata. Habang ang kapalitan naman nila ng putok ay ang mga NBI base sa uniporme.

Baguio City, Philippines Dahil sa pagpanaw ng mag-asawang Princess Hanxi at Ralph Raven I. Pinalipas muna nila ang ilang araw matapos naidaos ang ika-forty days nila. Pare-parehas man silang nalulungkot ngunit kailangan nilang magpatuloy sa buhay. Sa mga kabuhayang iniwan nila ay wala rin nagsalita. Dahil pare-parehas naman silang may maayos na trabaho. Kaya't wala sa kanila ang bumanggit tungkol dito.