Novel & Cerita Kalimutan Mo Na Yan

"Kagatin mo ako?" “Wala kang silbing karumihan!”

Matibay. "Pinag-iisip mo. Matulog ka na lang." Calamity. "Ihhhhh! Magma-madre na nga lang ako! Magre-retire na ako sa pagpatay tapos magsisilbi na lang kay---Ano ba!? Masakit 'yun, ha!" Sigaw niya at sinampal ng malutong si Calamity na nagpa-singhap sa amin. What the fuck!? "Matutulog ka o ikukulong kita?" pananakot niya na mukhang effective naman.

Itinulak pa ulit ni Calvin si Yruma na muntik na nitong ikatumba sa sahig. "Bakit hindi ka makasagot diyan? Gusto niyo namang maging malungkot at magdusa si Mom sa ginawa ni Dad, hindi ba? At nagtagumpay ka. You're so selfish, Yruma!" madiing sabi ni Calvin at halata ang pagpipigil nito ng galit kay Yruma.

Hindi muna kami naligo dahil baka may iutos sa amin. “Enjoy na enjoy ang dalawa, ‘di ba?” sabi ni Mel habang nakatanaw sa apat na nasa dagat. “Oo nga, e,” ani ko. “Marunong ka bang lumangoy?” tanong niya. Umiling naman ako. “Hindi naman masyado.” “Ako rin, e.” Natawa siya. “Hindi naman kasi ako mahilig sa langgoy-langgoy na ‘yan.”

saad ko rito. "Go,,!!!ohhhhh,, lang heart,,, sasabayan kita malapit na rin... Ako,, ahhhhh,,mmmm,, ohhh shitt,,,, ohhh. hinalikan siya nito sa labi na kusa niyang tinugon.. hanggan sabay nga nila narating... ang wlang hangan sarap.... uhhhhhhh,mmmmm!!!!.. ramadam niya ang katas ng asawa na pumono sa kanyang bulaklak..

Caline, tumigil ka nga! Nagsisimula na akong magtanong sa sarili ko. Baka naman hindi ko ito kakayanin? Totoo bang hindi ako handa? O baka naman talagang sobra akong nag-o-overthink? Napabuntong-hininga ako ng malalim. Ano kaya kung bigla akong himatayin pagdating sa ganung sitwasyon? Paano kung literal na mawalan ako ng malay? Nakakahiya!

Mukhang mapapalaban na naman ako nito! -----------------------

Umiiyak na litanya ni Kath kaya napangiti ako tsaka ito tiningnan “I-i'm fine k-kath, s-so don't c-cry. P-papangit ka nyan.” Hirap kong sabi tsaka inilipat ang tingin kay Kalem na nasa kabila kong gilid at tahimik na umiiyak. “K-kalem—”

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

Tahimik na uminom ng tubig si Keiv. "Hindi ko kasalanan." "Hindi? Hindi pa ba sa lagay na yan!" "Gutom ako." "Parang kasalanan ko pa, ano!?" "Bakit kasi masarap." Napatingin si Maeve. "Ha?" Napahinto rin si Keiv sa sinabi niya. "..." Naningkit ang mga mata ni Maeve. "Ulitin mo." "Hindi." "Narinig ko." "Mali ang dinig mo."