Kalimutan Mo Na Yan Novels & Stories

giit ko sa tono na hindi kalakasan pero may diin. Umikot ang magagandang mga mata ni Calum pagkatapos ay nagsalita siya. “Wow, para naman nasa panahon pa tayo ng mga lolo at lola natin kung saan dapat eh lalaki ang maunang umamin or gumawa ng first move!” Naiiling lang akong umirap kay Calum. “Please lang tumigil kana lagi mo nalang ako pinagagalitan,” ang isinagot ko sa kanya sa halip saka ako tumawa ng mahina.

sabi nmn niya sakin "Sino nmn nagsabi na hanapin Moko" sagot ko habang nakatingin lang sa malayo at naging tahimik nmn kami pareho at tumingin nmn siya sa dagat "Abby salamat, salamat dahil nandyan ka palagi para iligtas ako like kanina. I'm sorry kung nasampal kita ayoko lang kasi mapano ka lalo na babae ka at manlaban yun si kuya"sabi ko nmn at tumulo yung luha ko dahil naalala na nmn ang nangyari kanina. Hinawakan niya nmn yung likod ko at hinagod niya yun

sabi ko at sumandal sa upuan "Inamo sama mo ako " "Okay lang yan,maghanap ka nalang ng bagong jowabels mo sa Boracay para dika ma bored"sagot ko at malakas na mura Ang kaniyang pinakawalan kaya mas lalo akong natawa

damn it! NAIINIS AKO, AT MUKHANG MAY LAKAS NG LOOB AKONG SAMPALIN SIYA NGAYON!

Chapter 30 Calista – POV Yaya work nanaman. Haaay. Alam mo ‘yung feeling na parang groundhog day? Gigising ka, mag-aayos, pupunta sa kwarto ng isang batang halos kasing arte ng isang beauty queen, tapos uulitin mo na naman kinabukasan? Pero teka, hindi naman ako nagrereklamo. Mas okay na ‘to kesa maging tambay sa kanto, ‘di ba?

yamot kong sambit Hindi ito nakaimik pero mas lalong humigpit ang pagkakahapit niya sa akin "Magbabanyo ka? Ahmm, sampung minuto. Kahit sampung minuto lang, tiisin mo muna." mahina nitong sambit sabay dila niya sa leeg ko Kaagad naman akong nakaramdam ng kilabot. Shit, gaano ba kalibog ang taong ito? Bakit hindi niya kayang makonteto? Feeling ko nga, sobrang namamaga na ang perlas ko eh

Nakita ba ni mommy? Kabado man ay hindi ko iyon pinansin at tinext Cali, happy birthday, wifey. I love you! Sorry, hindi kita makasama ngayong kaarawan mo. I need to get well first, para hindi kita mahawaan ng sakit. Babawi ako. 😘 Gusto ko mang itago lahat ng mga palitan naming text ni Cali ay binura ko lahat ng iyon. Natawa ako ng mahina. Sh*t. Kailan ba ako magiging malakas para harapin ang lahat?

“Umuwi na tayo.” Lumingon si Calvin, bahagyang malabo ang kanyang paningin. “Samantha?” “Oo,” sagot ng babae habang nakangiti. “Kailangan mo nang umuwi.” “Ayaw kong umuwi,” tanggi ni Calvin, bagaman medyo bulol ang kanyang pananalita. “Ayos lang ako.” “Hindi ka ayos,” mahinang sabi ni Samantha. “Masyado mong pinipilit ang sarili mo.”

"yeah.. ofcourse! oohh!! oohh!! yes!" "then, you cannot calm him. he's hard ang big. he wants you to hear screaming..." "babe, take it slowly. mababaliw na ata ako sa sarap. ang sarap mong kum*ntot!" "what did you just say?" "ang alin?" yung masarap kang kum*ntot?" "oh shit, babe! your words.. darn it! gusto ko sa 'kin mo lang sasabihin 'yan. ahhh......."

"Kasama ba ang natutal calamity sa picture?" "I guess so."