روايات وقصص ضمن Kapitan Tiyago Katangian

Napakamot sa ulo na sabi ni Captain Mondragon. "Sabi niyo nga Tito. Sobrang pasaway 'non. Hayaan niyo po Tito, sana ma-meet ko para maturuan ko nang leksyon! Hahaha." "Ewan ko lang kung umobra ang pagiging bossy mo dun hija. Ang asawa ko nga sumusuko eh! Batang 'yon talaga. Kelan kaya titino." Umiiling na sabi ni Captain Mondragon. "Bata pa naman Tito eh, okay lang 'yon. Intindihin niyo na lang po muna."

Miss na raw nila ang ganda ng dagat at payapang lugar. “Magandang Hapon, Iho. Nako ang gandang lalake mo talaga para kang engkantado.” Magiliw na sabi ni Tiya matapos kunin ni Tyler ang kaniyang kamay upang mag manong ganun din ang ginawa nito kay Tatay at Mang Kanor. “Engkantado?” Bumalin ito sa'kin. Nang hihingin ng tulong para maintindihan ang salitang 'di pamilyar sakanya. “Mukha ka raw tarantado,” bulong ko.

Pero si Kapitan Tanggol ay may ibinato kay Stefano na parang karayom. Tulog ang gagò! "Kawawa naman si Stefano. Di bale, sasamhan ko nalang siya sa sentro!" Nagmamadaling tumakbo si Menggay para sundan ang mga kalalakihan na bumuhat sa walang malay na si Stefano. Napapalunok na tumingin siya kay Kapitan Tanggol. Langya 'tong matanda na 'to. Nakakatakot!

nakangiti basag ni Tiyo sa katahimikan ng hapagkainan na nagismid kay Tiya. "Ikaw na lang ayokong makasama ang mga matapobreng mga kapatid mo," magkasalubong ang mga kilay nito at halos umusok na ang ilong nito habang sinasambit ang mga katagang iyon saka mabilis na umalis ng hapagkainan. "Tiyo gusto mo samahan na lang kita?" pagpriprisinta ko dito dahil nababanaag ko ang kalungkutan at panghihinayang sa mga mata nito.

Batid ni Agtok ang magandang pagsalubong sa kanilang ito ng panahon lalo na ang pagkahapsay ng binabaybay na look, kaya habang nakasakay sa isang bangka at abalang sumasagwan patungo sa dalampasigan, ay di niya naiwasan ang magtaka kung bakit malayong malayo ang yaong pangalang ibinigay sa lugar na iyon sa nakikita niya sa gabing iyon. Maraming kilalang dagat ang pumapalibot sa kapuluan ng Karayagan, at ang Bangisdagat ang isa sa mga kilalang nakamamatay layagin rito ayon sa mga kilalang manlalayag. Kung kaya nang malaman ni Agtok na may mahalagang angkatan silang gagawin dito ay nagdalawang isip siyang sumama, ngunit ngayoy hindi niya pinagsisihang tumaliwalag siya sa kanyang kalooban, dahi

No, this is not the right place and the right time. Isang pilit na ngiti ang ibinigay ni Tatia kay Elijah nang tuluyan itong makalapit sa kanila. Kasama nito si Diego Cristobal. Kilala na niya ang lalaki dahil anak ito ng pangalawang pangulo na tumatakbo namang presidente ng Pilipinas ngayon. At isa ang ina ni Grayson sa ka-line up ng matandang lalaki. "Pare," may ngiti sa mga labi na bati ni Diego kay Grayson na kaagad namang tumango.

iritableng sagot ni Karmela “Ganito kasi yun! Ang totoo hindi takot ang nararamdaman ko sa tuwing sinusunod ko ang utos ni Captain, ginagalang at nirerespeto ko siya. Malaki ang utang na loob ng aming pamilya kay Captain. Basta give him a chance at malalaman mo din ang sinasabi ko sa’yo. Hindi din babaero si Captain. Kaya alam kong espesyal ka sa kaniya!”

Pesteng priestess! "Umupo kayo," utos ni Piora. "At dahil nandito na kayo, magsisimula na tayo. Pero bago iyon, hayaan n'yong ipakilala ko sa inyong dalawa ang aking kasamahan." Itinuro ni Piora ang lalaking nakaupo sa tabi ni Nile. Isang malaking tao na may peklat sa mata at eyepatch. "Ito si Baro, ang kapitan ng ikatlong hukbo." Itinuro naman niya si Nile. "Ito si Nile, ang kapitan ng unang hukbo." Sunod niyang itinuro ang isang babaeng may panlalaking gupit. Sobrang lambot ng kaniyang ekspresyon na aakalain mong isa siyang anghel. "Siya si Pasia, ang kapitan ng ikalawang hukbo. At ang lalaking nasa tabi niya ay si Taros, ang kapitan ng ikaapat na hukbo." Habang tiniting nan ko si Pasia ay

"You own this? Are you rich?" Napangisi si Gabby nang kaunti. "Very." "Mas mayaman ka kay Kapitan Tiyago? May tricycle siya," inosenteng tanong ni Lucas. Natawa nang mahina si Gabby. Isang tunay na tawa. First time sa loob ng anim na taon. "Yes," sagot ni Gabby. "Mas mayaman ako kay Kapitan Tiyago." Napatingin si Cassie kay Gabby. Nakita niya ang ngiti nito.

Hindi ko kasi nakasanayang may bumabati sa akin nang ganoon, lalo na nang may respeto at sabayang pagyuko. “You’re finally here,” ani Tiya habang pababa sa magarang hagdan, bawat hakbang niya ay may bigat at karangyaan. Nilapitan niya ako at mahigpit na niyakap. Halos hindi ako makagalaw, natulala pa rin sa lahat ng nangyayari. Hindi ko akalain na mayaman pala ang totoo kong ama. Buong akala ko, may pagmamay-ari lamang siyang mga lupain sa probinsiya, tipikal na pamana mula sa angkan. Pero hindi ko akalain na may tinatago pala siyang karangyaan.