Kapitan Tiyago Katangian 소설 & 이야기

Kaya mas Lalo ko pang pinag-igihan aking ginagawa sa kanyang dalawang u***g. Dinidilaan at pinaikot -ikot ko aking dila sa u***g ni kapitan. Rinomansa ko si kapitan.Dumako aKing labi sa tiyan ni kapitan,tulad ng ginawa ni kapitan sa akin ay pinatigas ko rin ang dulo ng aking dila at pinaikot-ikot sa butas ng pusod ni kapitan kaya mas lalo itong napaungol sa sarap.

yun naman talaga ang akala ko dahil parang wala akong naririnig o nabasa na info tungkol sa kapatid niya “ Hindi linya ni Yago ang business so ako lang talaga ang nagmana sa negosyo ng pamilya. He is a car racer and wala naman akong magagawa kung nandun ang interes niya.” kwento niya sa akin Nanlaki ang mata ko ng mapagtanto na ang kapatid pala niya ang sikat na si Yago Samaniego. Na-meet ko ito before sa isang event at talaga namang mabait ito at down to earth.

Saad ni Kapitan. "Naku sige ho kapitan. Siguradong matutuwa sila." Maya-maya ay umalis na nga si Kapitan. "Pupunta tayo sa sayawan?" Excited na tanong ni Ash. "Hindi naman halata na excited ka ah?" Natatawang saad ni Andres. "Eh minsan lang ako makakapunta sa ganun." Nakangusong saad ni Ash. "Oo pupunta tayo." Kaya napapalakpak si Ash sa tuwa.

Ngunit habang nagbabasa kami, lalo kaming namamangha at nabibigla dahil ang kwento ay iba… ibang-iba sa itinuro at alam namin noon pa man. Ayon sa mga sinulat ni Don Diego, siya ang tunay na nagmamay-ari ng lahat ng lupain at kayamanan. Siya ang nagbigay at naghati ng mga ito sa ibang apat na pamilya bilang tanda ng pagtitiwala, pagkakaibigan, at pagkakapatiran. Ang mga Riego ay ibinigay ang pinakamalaki at pinakamayamang bahagi dahil sila ang itinuturing niyang pinakamatapat at pinakamahusay na tagapangasiwa. Ang mga Rivas naman ay binigyan ng kapangyarihan at koneksyon. Ang mga Delos Santos ay binigyan ng karunungan at kaalaman. At ang mga Mercado naman ay binigyan ng kasanayan at kakayaha

"Sabi ko na nga ba, galawang Kapitan talaga! Tapos, anong sinabi niya?" "Sabi niya... huwag ko raw munang isipin ang ranggo niya sa barko. Sabi niya, wala kami sa Atlantic Ocean, kundi nasa harap ng bahay ko. At sa mga oras na 'yun, hindi siya si Kapitan, kundi isang simpleng lalaki lang na matagal nang humahanga sa akin." Huminto ako saglit upang huminga, dahil pakiramdam ko ay sumasabog na naman ang dibdib ko sa kilig. "Sinabi niya rin na kaya niya pinalitan ang mga schedule sa Venice noon at nagpanggap na mahilig sa kape, ay para lang magkaroon ng dahilan na makasama at makita ako sa bar gabi-gabi."

Sana hindi siya nito makilala. Mas lalo siyang naasiwas at hindi mapakali sa kinatatayuan pwesto. Hindi niya mapigilan ang sarili na sulyapan at tingnan ang lalaki. Matiim ang mga titig nito sa kaniya at sa kislap pa lang ng mga mata nito parang alam niya na anong ibig sabihin nito. Holy shit! Kilala na siya. Biglang nag-init ang kaniyang pisngi at nag-iwas ng tingin. "Ang lagkit ng titigan niyo ni Captain, ha."

Siya ang nagsilbing pinuno ng kanilang samahan ng mapaslang ang kanilang pinuno kasabay ng pagpaslang sa kaniyang ama. Maganda ang pangangatawan nito, makapal na kilay, kayumanggi ang kulay ng kaniyang balat at matangkad. Mahusay itong makipaglaban at humawak ng mga patalim dahil sinanay siya ng kaniyang ama mula kaniyang pagkabata. Kilalang hindi palangiti si Teofilo at hangad niya ang katarungan at pagkakapantay-pantay ng lahat gaya ng kaniyang ama kung kaya't siya ang napiling maging pinuno ng grupo.

Damn it Kitana! Kastigo niya sa sarili at hindi na rin pinag abalahan pang bigyan ng pansin ang pag tatagalog ng lalaki, Katulad niya ay taga PIlipinas ito kaya hindi na rin nakapag tataka na marunong din itong managalog. “Nevertheles, I would be interested to hear it.” Kinakabahan man ay pinilit niyang ayusin ang nanginginig niyang boses.

Napakamot sa ulo na sabi ni Captain Mondragon. "Sabi niyo nga Tito. Sobrang pasaway 'non. Hayaan niyo po Tito, sana ma-meet ko para maturuan ko nang leksyon! Hahaha." "Ewan ko lang kung umobra ang pagiging bossy mo dun hija. Ang asawa ko nga sumusuko eh! Batang 'yon talaga. Kelan kaya titino." Umiiling na sabi ni Captain Mondragon. "Bata pa naman Tito eh, okay lang 'yon. Intindihin niyo na lang po muna."

Miss na raw nila ang ganda ng dagat at payapang lugar. “Magandang Hapon, Iho. Nako ang gandang lalake mo talaga para kang engkantado.” Magiliw na sabi ni Tiya matapos kunin ni Tyler ang kaniyang kamay upang mag manong ganun din ang ginawa nito kay Tatay at Mang Kanor. “Engkantado?” Bumalin ito sa'kin. Nang hihingin ng tulong para maintindihan ang salitang 'di pamilyar sakanya. “Mukha ka raw tarantado,” bulong ko.