Katangian Ng Manlalaro Novels & Stories

“Pero, mukhang ito’y isang hardcore gamer, na nagpunta sa laro kasama sina Liliana, wala naman siyang dating ng mataas na elite na Mr. Lee Su Man. Tila ang pagka-chief researcher ng LSM ay isang marketing ploy, at may ibang tao na naglalaro para sa kanya.” Tumingin si Ruru sa apat na tao na abala sa paglalaro, at hindi niya maikonekta si Darren at Mr. Lee Su Man.

Reklamo ni Reinella na nakangiwi. "Oo nga no, anak, baka matalo nga tayo," pagsang-ayon ni Cresia. "Palitan natin ang teams. Ako at si Reinella, tapos kayo ni Papa. Mga anak namin ang kalaban namin. Tingnan natin kung sino ang mananalo," imungkahi ni Reed na sumabak na rin sa kalokohan nila. "Game! Sino'ng takot?" Sagot ni Lander.

Ang mga manlalaro ay nagmumula sa iba't ibang antas ng buhay, at ang bawat hakbang ay may kasamang pagtaya ng kanilang kapalaran. Umalingaw-ngaw ang malakas na tawa ni Madam Claudia habang kinukuha ang mga chips sa gitna. Bagamat unang panalo pa lamang, tila ba alam na niya ang magiging resulta. Hindi rin kataka-taka—sa anim na manlalaro, hindi bababa sa kalahating milyon ang pusta, kasama na si Melinda Caballero. “Mukhang hindi mo araw uli, Melinda,” biro ni Claudia kay Melinda, na tila ba nauubos na ang chips sa harap nito.

Nanatili itong nakatayo, handang saluhin ng mukha ang pagtama ng bola. Napapikit nalang ito at tinanggap na sa sarili ang masamang kapalaran. Ang kaninang minamaliit nilang pangkat, lalo na ang pinagtawanan nilang manlalaro, ay isa palang halimaw sa larong iyon. "Mine,"

Aniya, naalala ang dami ng grupong nagtipon doon sa arena kanina. "Nangangahulugan ito na tinitiyak nila na makakuha ang bawat manlalaro ng mga armas na ito." Hinawakan niya ang matatalas na talim ng kutsilyo. "The game is to fight and kill to win.” She picked up a bow .and arrows

Natawa nalang ako kase naging rank 5 nalang siya. Everytime na matatalo ka kase ay bababa yong rank mo tapos kung mananalo naman ay tataas yong rank mo. Ganito kase yan, may 5 na star, ang tawag namin dyan ay livestar. Kapag nanalo ka sa isang laban may 1 livestar ka tapos kung ma complete mo ang 5 livestar, tataas na 'yong rank mo. Kung matatalo ka naman ay mababawasan yong livestar at kung mauubos 'yong 5 na livestar bababa ang rank mo, ganon lang naman yon ka simple. Ngayon nasa top player ako at rank 1 pa dito sa pilipinas. Ang goal ko ngayon ay maging top player sa buong mundo!

"Ako! Sunod-sunod nagsilabasan ang bawat leady ng grupo. Tatlong lalaki at tatlong babae. Damn. I'm fucking love this game. "Good. Tayong pito ang maglalabanan. Matira. Matibay. Ang maiiwan na buhay, ang siyang hahawak dito sa loob ng kulungan. Patay kung patay!" Nakangising saad ko sa kanila. Hinubad ko ang aking jacket. Nasa likuran ko si Tatang Carding. Inabot ko dito ang aking baril. "Tanging patalim lang ang gagamitin natin."

At sa larong ito, ang panalo ay ang makapagpanatili ng sarili at makakaligtas sa bitag. Pero habang naglalakad ako palayo, alam ko… na hindi lang siya ang naglalaro. Kung akala niya na magiging manika lang ako sa kanyang mga kamay, mali siya. Siya man ang hari ng mundong ito, pero ako si Keira Amara Lacson. At hinding-hindi ako magpapatalo nang basta-basta.

“Ito ay pinatutunayan.” Tahimik kaming nagkatitigan. Dalawang mandaragit pero pareho ring naglalaro. At sa larong ito… Ang unang magkakamali... Ang unang magpapakita ng kahinaan... Ang unang mag-aakalang nanalo na siya... Ang siyang matatalo.

Malalaman din niya ang lahat lalo na’t mas madalas pa silang magkakasama. Sino ba sa kanila ang mas magaling makipaglaro ng taguan? Sino ang may mas magaling na estratehiya upang ma-hook ang isa sa kanila? Pero hanggang kailan sila magpapatuloy sa ganitong klase ng laro na paikut-ikot lang naman at parang walang patutunguhan? End game na ba talaga silang dalawa?