Romans & histoires Katangian Ng Manlalaro

She wasn't a simple ally or a neutral party. Elena was a player. At marahil—isa siya sa mga pinakadelikadong manlalaro sa buong board.

Hindi mo aakalain na sa likod ng magandang school at matatalinong students ay mayroon itong tinatago na hindi saklaw sa batas ng mundo, sa langit man o dito sa lupa na kinatatayuan ng kahit sino. Because of their wrong ways of living, mabilis silang naimpluwensiyahan ng leader na gumawa ng kakaibang laro, hindi laro pambata kundi laro ng malalakas at tusong tao. Hindi mo na kailangan ng milyon-milyong pusta dahil buhay mo lang ang kailangan nila, cause once you play with them it's either you win or you die. Wanna enroll and enjoy killing? If yes then fuck!

Mas gusto niyang manood ng sports na pisikalan ang laro gaya ng soccer. Wala siyang kilalang kahit na sinong player bukod kay Khaianne at sa kaniya. Ni hindi niya lubos na naiintindihan ang laro. Bukod sa kailangang gumamit ng mga manlalaro ng mga baril at kutsilyo upang patayin ang karakter ng isa't isa, wala na siyang alam tungkol dito. Wala siyang ideya kung paano manalo sa larong ‘yon. Pero dahil ito ang unang laro ni Khaianne bilang isang propesyonal na manlalaro ay mahalaga sa kaniya.

“If this is a game, then let’s play, Segundo. But remember... even the smartest players can lose their own game." Tumaas ang kilay niya, ngunit sa halip na mabahala, lalo lang siyang natuwa. Alam kong gusto niya ‘to—ang thrill, ang laban, at ang pang-aasar. Pero ang hindi niya alam? I already have my plan. And I plan to...

Si Juancho ay tumayo na at sinalubong ang mga ito na parang matagal na silang magkakasama sa ganitong uri ng laro. Ang bawat isa sa kanila ay parang mga predator na nakakita ng biktima. Sila yung mga tipong lalaki na walang pakialam sa mundo, mga taong ang tanging hangad ay makuha ang gusto nila sa paraang marahas at walang konsensya. Agad nilang pinalibutan ang sahig kung nasaan si Gigi. Hindi man lang ako natinag; sa halip, mas lalo pang tumindi ang pag-aari ko sa sitwasyon. Tiningnan ko sila nang diretso sa mata, pinapaalala sa kanila ang isang importante at hindi pwedeng labagin na rule.

Hindi gagana `yan sa kanya. “Hindi `no! Wala nga akong alam ni isang sugal eh. Basta ang alam ko lang, iyong mga chips na nasa harapan ng mga naglalaro is equivalent sa pera. Hanggang doon lang ang alam ko.” Pagkekwento ng dalaga at muli nang ibinalik ang atensyon sa mga manlalarong kanina ay pinapanood niya.

Kahit na may taklob ang kaniyang mata ay hindi ko maiwasang isipin na nakabaling pa rin ang mata niya sa akin. I swallowed. Inayos ko muna ang t-shirt na suot ko at saka sinabi ang mechanics ng laro. "So ang laro natin ay Running Man — one of the most popular games from the Korean variety show of the same name. Each participant will have a nameplate attached to your back. As a team, you protect each other's nametags while trying to take the ones from the other team. May limang kubo sa resort area — and each kubo has its own challenge. Important reminder: nametags can only be taken outside the hut premises. Inside the kubo, truce. If anyone grabs a nametag within the off-limits boundary, that

Alangan naman kunin ko ang mga standees ko ng mga anime characters para samahan kaming maglaro dito? Umiling-iling na lang ako. Bahala na. Wala nga rin palang alam ang isang 'to sa mga ganito. Hindi 'to makakapag-judge. "Now." I said to initiate the start of another round. Ang plano, hindi talaga muna siya palalabasin hanggang sa makalampas siya sa 'kin ng limang beses. Kung sa original pa na laro 'to, mas masaya nga kasi madami ka pang guards na lalampasan para lang makapunta sa pinakadulo ng kahon at saka pa makaka-score. Pero dahil nga dadalawa lang kami, ako nga lang ang lalampasan niya. at kapag ma-distract lang ako ng kaonti, pwede siyang manalo agad.

Wait, dati pa ay may hinala na siyang iisang tao lang ang kaharap niya pero mas pinaniwalaan niyang si Kianna ito at iibang tao nga. Iba ang larong gusto nito. Napangisi siya. He love game as well at kung gusto nito maglaro, pagbibigyan niya ito. Maglalaro sila at siya ngayon ang taya. Sisiguraduhin niyang siya ang panalo sa huli at kung sino man ang dapat matalo sa larong sinimulan nito, sinisigurado niyang ito ang matatalo.

May iba naman na ninais na hindi na tumuloy. "Two... One... Times up!" Sigaw nito. "Kung sino lamang po ang mga nasa gitna ay sila lamang ang kasali sa palaro na ito. Pupuwede po bang lumabas ng linyang kulay puti na nakikita niya sa ground ang mga hindi kasali at tumayo po tayo sa magkabilang side para po mabigyan ng space ang mga manlalaro. Thank you."