Katangian Ni Don Custodio Novels & Stories

Matikas pa naman ang Don, hindi pa ito balido, kitang kita sa hitsura nito na pogi ito ng kabataan nya. Ang don ang may ari ng pinaka malapad na bahagi ng manggahan sa buong San Sebastian. Ang nanay at tatay nya ang pinagkakatiwalaan nitong pamahalaan ang manggahan ng don. “Aling Klaring kamusta po?” bati nya sa matandang mayordoma ng nakarating na cya ng mansion. "Ikaw pala Clarisa…dumating ka na pala galing America?.”

“Ano ang sinabi mo sa kaniya limang taon na ang nakakalipas? Ano ang ginawa mo kay Kikay?!” Sandaling natigilan ang matanda. Dahan-dahan niyang ibinaba ang sigarilyo sa ashtray. Tinitigan niya ako gamit ang mga matang kasing talim ng patalim. Isang tingin na kayang magpatiklop sa kahit sinong negosyante sa bansa, pero hindi ako. Hindi na ngayon. “I protected my legacy,” walang emosyong sagot ni Don Crisostomo. “I removed a cheap, distracting parasite from your life so you could become the billionaire you are today. You should be thanking me, instead of acting like a lovesick fool over a bar dancer.”

Halos imposibleng mapansin. Ngunit sa likod ng kanilang sasakyan... Kitang-kita iyon nina Celestine at Donya Esperanza mula sa bintana ng van. Nagkatinginan ang dalawa. "Hindi ba't sabi niya..." Mahinang bulong ni Celestine. "...employee lang?" Napangiti si Donya Esperanza. "Oo." "Pero employee lang ba..." "...ang pinauupo sa passenger seat ng kotse ng apo ko?"

kape? “Oh my gosh,” bulong ko. “Nasa ilalim tayo ng lumang bodega?” “Oo. Luma pero hindi abandoned. Ginagamit pa rin nila. Kaya tahimik tayo—” “There!” Nag freeze kami. Si Custodio. Mula sa likuran. Tumambad siya sa liwanag ng lagusan. May hawak siyang hindi ko alam kung ancient dagger o prop lang ‘yon sa indie film but it looked sharp enough to ruin our day.

Makalipas ang mahabang panahon, sa wakas ay nakapili na si Bonifacio Custodio ng makakapagpasiyahan sa kanya, kaya hindi na siya makapaghintay na pumunta sa Donald Martial Arts Hall. Nang makita ni Donald si Bonifacio Custodio noong araw na iyon, alam niyang hindi palakaibigan ang bisita, at ito ang inaasahan niya. Kilala niya si Bonifacio Custodio sa loob ng maraming taon, at alam niyang mabuti ang ugali ni Bonifacio Custodio. "Bonifacio Custodio, mas nauna kang dumating sa inaakala ko." sabi ni Donald.

"Magandang tanghali heneral!" "Magandang Tanghali señor!" "Magandang tanghali rin sa iyo ginoo" Napatigil ako sa paglamon ng marinig ang mga pagbati nila. Dumating 'yung mga bunga ng kalandian ni Donya Valencia. Char, hindi niya pala anak si Federico.

Nabuhayan agad siya ng loob ng makilala ang Don. “Kamusta na siya?” tanong ng Don. “Hindi pa rin po siya nagigising, Lolo.” Naningkit ang mga mata niya nang makita si Darica Corpuz na nakaalalay sa matandang Don. Mukhang close ito sa matanda dahil tinawag pa nitong “Lolo”. Habang nakasunod sina Lorenzo Tanaleon III, Vester Huesca, at Donya Emilia.

“Anong nangyari?” “Si Don Roberto—bumalik na po siya sa Maynila,” sabi ni Kiko, bumababa ang boses. “At hindi lang siya—kasama niya ang kanyang bagong kasosyo, si Don Esteban ng Cebu. Si Don Esteban ay mas malakas pa sa kanya—may mas maraming tauhan at mas maraming pera. Sinabi nila na kukunin nila ang lahat ng inyong teritoryo, at kukunin nila si Little Ay.”