Keeping Silent Quotes Novels & Stories

I set my phone in silent mode because of what he told me. Ayaw ko naman na putulin ang komunikasiyon ko sa ex-boyfriend ko na si Miguel kaya para hindi niya mapansin na hindi ko naman ginawa ang iniuutos niya sa akin ay mas mabuti na i-silent mode ko ang phone ko. Halimbawa na tumatawag sa akin si Miguel, hindi niya maririnig o mapapansin 'yon. Ako lang naman ang makakapansin o makakakita at hindi siya. Kailangan ko rin na mag-ingat para hindi talaga ako mabuking niya na hindi ko naman sinusunod ang nais niyang gawin ko.

Pero kahit liyo at wala na ako sa ulirat, ramdam ko pa rin ang sarap na dulot ni Elco sa ibabaw ko. Gusto kong sabihing sige pa, sagad mo pa, bilisan mo, huwag kang titigil, kaya lang ay walang words na lumalabas sa bibig ko dahil kagat-kagat ko ang unan para maging silent night lang ang ganap namin dito.

“This is a government meeting.” “Yes,” sagot ni Seiichi, hindi lumilihis ang tingin. “And I’m raising a procedural metaphor. Kasi habang maaga pa, gusto kong isalansan ang saloobin ko sa record: I have a standing objection to letting silence decide for us.” “Sir,” bulong ni Luke kay Cesca, bahagyang natatawa at kinakabahan, “rom-com ba ‘to?” “Shh,” sagot ni Cesca, pero hindi niya napigilang ngitian ang hangin. “Focus.”

tawag ko sa asawa ko na hindi pa ako napapansin at saka lang ito nag angat nang tingin sa 'kin. "Hindi ka na nag reply. Na empty batt ka ba?" tanong niya. Hindi ko napansin na nag reply pala siya. Nasa bag ko ang phone ko at naka silent iyon kaya kahit nag vibrate, hindi ko pa rin mapapansin.

Pero ngayon ay bakit parang nag-iba ang pakiramdam niya? "Missed me?' At dati-rati ay kay daling sagutin ng tanong na iyon. Bakit ngayon ay tila siya natilihan, naguluhan, at nawalan ng salitang itutugon? All he needed to say was No. What's the fuss, Quaro? "Sabi nila, silence means yes." Napa-kurap siya sa ini-dugtong ni Kirsten. He should be rebutting that, shouldn't he?

*CLICK* Agad akong napadilat ng makarinig ng tunog ng kung ano mula sa harapan ko at nanlaki ang mata ko ng makita si Zeri na nakatayo sa harapan ko habang hawak ang kanyang cellphone at mukhang KINUHANAN AKO NG LITRATO "Ah shit, I forgot to silent it." Aniya pero sa blangko niyang expression ay hindi ko alam kung may pakialam ba talaga siya kahit mahuli ko

Nagliwanag ang screen ng phone niya. Lumitaw ang pangalan ni Lucas sa caller ID. Dahil naka-silent ang phone niya, tahimik lamang itong nag-vibrate sa kanyang kamay. Tinitigan niya ang paulit-ulit na pag-flash ng screen, saka muling tumingala kay Lucas. Nakatayo pa rin siya roon, paulit-ulit siyang tinatawagan. Walang sumasagot.

"Sira! Sinend ko lang ang pictures natin sa account ko." "Hmmm. Matulog na tayo, wifey." Hindi na ito kumikilos habang nakayakap sa kanya. Narinig niya agad ang mahinang paghilik nito. Maya-maya ay nag-vibrate ang phone niya dahil naka-silent mode iyon.

Maybe because I forgot to silent my phone or turned it off in the middle of the meeting. "Please, continue.." I heard the sharp tone of Mr Alexander Blackwood. I know he was referring to the presenter, pero ang talim ng kaniyang tingin ay nasa akin. - I'm a barbie girl, in a barbie-- "What the f*ck!" The room feel silent as everyone at the table hear him cursed. Dahil sa pagmamadali ko na matigil ang ring ng cellphone, hindi ko na naisip na i turn off ito, o kaya man lang ay i silent ang phone.

“I see.” Ganoon lang sila. They were just silent. Ang hindi maintindihan ni Leon ay kung bakit kahit sa kabila ng katahimikang bumabalot sa kanilang dalawa ay parang ramdam niyang mayroon silang koneksyon. Like, it’s okay to remain silent because he feels like they’re still communicating through the silence.