Keeping Silent Quotes Novels & Stories

Pero bago pa man magtagumpay ang daliri niya, biglang umalis si Mirae sa pagkakadikit… hindi mabilis, pero sapat para ipakita na hindi siya natutuwa. Diretso ang tingin niya sa harap, pero sabay na tumaas ang kaliwang kilay— taas na hindi kailangan ng salita para mabasa ang mensahe: “Don’t.” Sandaling natigilan si Quen. Hindi dahil nasaktan siya— pero dahil may kiliting umangat sa loob niya…

Naghihintay ng isasagot ko sa kanya. "They're said silence mean yes. So I'll take it as a yes. Okay, darling." Anito na napapisil pa sa baba ko at mabilis b****o bago ako iniwañang nakatulala sa kinatatayuan.

“You know, after everything… you’re still the only pulse I hear when the world goes silent.” “Then don’t let it stop.” At sa halik na iyon, nagsimula muli ang lahat. Walang code, walang protocol — tanging dalawang pusong sabay na tumitibok. Sa kalayuan, sa kalangitan, kumislap ang isang satellite. Isang mahina, halos di marinig na boses ang lumabas sa static: “Version 2.0… initializing. Hello again, Billie.”

Iisipin n'ya bang ang kapal ng mukha ko dahil iniisip ko ngayon na kakalimutan n'ya ang mahal n'ya para saakin? Hindi ko na alam pa. The silence between us isn't awkward. This is the silence of peacefulness. Kung p'wede lang ay wala nang magsalita. Kahit dito nalang kami habang-buhay kaysa may lumabas pa sa mga labi n'ya na makakasakit saakin. Kung mangyari 'yon ay hindi ko na alam pa ang gagawin.

"Hey! Naririnig mo ba ako, sino ka!" Nilayo ni Sandy muli ang telepono at tiningnan ang likod no'n, nanlaki na lang ang mata niya nang hindi pala sa kanyang telepono ang tumunog, kay Dwight pala. Parehas kasi ang ringtone ng tawag nilang dalawa ni Dwight, naalala lang niya na naka-silent nga pala ang phone niya ngayon at tanging vibrate lang ang sinet niya para hindi maingay. "Sorry—"

"I guess nagkamali ako, nagpadalos-dalos ako." "Ibig ba sabihin nagsisi na ka pinakawalan mo si Jonie?" Hindi cya sumagot... alam nyang pagtawanan cya ng kaibigan. "Silence means Yes, bro.. so what do yo want to do now?" "I dont know... gusto ko man hanapin si Jonie ay hindi ko makita-kita, hindi ko alam kung saan cya nagtago"

Bago ko ipagpatuloy ang aking panonood ay nireplayan ko ito. To: +63948666327 Huwag mo nga akong itext. Busy ako. Pagkatapos ay nilagay ko sa silent mode ang cellphone ko at ibinalik ko sa bedside table. I don't want to have a communication with him. Pumayag na ako sa kasalang magaganap at hanggang doon lang yun I don't want to develop any feelings for him.

Tatlo ang nasa barracks, natutulog. Ang isa—ang pinuno ng shift—ay nasa control panel, alerto. "Target marked," bulong ko sa earpiece. Cherie: "On your go, J." Ako: "Execute. Silent kill." Sumenyas ako ng countdown. Three... Two... One...

Parang may coordinated push. Basa lang si Elena. Walang galaw ang mukha niya. Walang pikit. Walang reaksyon. Tinanong siya ng app: Do you want to limit notifications? Hindi niya pinindot. Pinagmasdan niya ang screen na parang estudyante siyang kumukuha ng exam na alam niyang kaya niya. Nag-reply siya. “Don’t engage. Observe. Silence is the blade.”

“C-Can I hug you?” My eyes blinked rapidly watering but I couldn't utter any single words. Pero maya-maya lang ay tumayo ako ngunit nanatiling nakatalikod mula sa kaniya. The ambiance between us filled with deafening silence. Malakas na kabog ng dibdib ko ang tanging naririnig ng dalawang tainga ko hanggang sa maramdaman kong inusog niya paalis ang upuan sa likuran ko.