Novel & Cerita Know Your Limit Quotes

Nilakasan ng staff ang kanyang loob nang ilabas niya ang POS machine, “Madam, pakisigurong kakayanin ito ng single-day transaction limit ng bank card niyo. Marami ang mga card users na nasa $1,000,000 lamang ang limit ng withdrawal bawat araw. Pakiusap, pakikontak na lang ang bangko niyo kung hindi sapat ang transaction limit niyo.” Sa pagkakataong ito, tila ba nauubusan na ng pasensya si Sophie habang nasa tabi, “Bakit ba ang dami niyong tanong? Hindi niyo ba pwedeng i-swipe na lang ang bank card? Kung hindi ito kakayanin ng transaction limit namin, sa tingin mo tatayo kami lang kami rito nang walang ginagawa?”

"Madali ka rin iwan." Napahawak siya sa dibdib. "Aray. Sinaktan mo naman ako." "Deserve mo." "Alam mo minsan iniisip ko ampon ka." "Talaga? Ako iniisip ko defective ka." "Hindi defective," proud niyang sagot. "Limited edition." "Limited kasi walang may gustong umulit." "Grabe talaga treatment sakin dito." Pareho kaming natawa.

Know-It-All. Bumuklat siya, tumingin sa akin nang diretso habang nagbabasa. Isang mabagal at matalim na tingin. “Mahigit 74% mali.” Ang bwisit talaga. Sinadya n’ya bang banggitin ang 74? Tinitigan ko siya, matulis, pilit tinatago ang inis. “Kaya nga nandito ka. Diba?” “I can only do what I’m capable of… but trust me, I’m more than enough.,” sagot niya, may pilyong kumpiyansa na nagpapabigat sa hangin.

“Oo naman, wag kang mag-alala, madami na akong pera ngayon.” “Alam mo, ang yabang mo,” “Tss, dati na talaga akong mayabang parang hindi ka naman nasanay sa akin.” “Ang mahal nga eh…” “Wag mo isipin yung presyo at saka gusto ko imbitahin mo yung mga taong gusto mong imbitahin. No limits.” “Ano? Eh, marami iyon…” “Sige lang, handa akong gumastos ng bilyon… all in!”

Halata ba ako? "You're my best friend. I know you more than anyone else does," sagot niya sa akin nang malambing, na para bang direktang nababasa ang bawat takbo ng isip ko ngayon. "Hindi ko naman sinabing pigilan mo 'yang puso mo, dahil alam kong hindi mo kayang utusan ang sarili mo na huwag umibig. I am just letting you know all of this so that, at least, you can control yourself from falling too deep. Para kapag natapos ang isang taon, may matitira pa para sa sarili mo."

Ganito ba yun? Pero, kahit ganun, alam nya kung ano ang limitasyon. Ayaw nya namang masira ang magandang pagkakaibigan. Minsan, naisip nya ding umamin sa kanyang nararamdaman pero nanghihinayang sya sa tuwing masasagip sa isip yung mga "what ifs" Duwag na kung duwag! Ang mahalaga, mapanitili nyang nasa kanyang tabi si Veron.

Matipid na ngiti ko rito. "Hindi porket sanay ka ng mapagod ay hindi mo na bibigyan ng pahinga ang iyong sarili. There's no harm na paminsan minsan ay magrelax ka muna. " Nakangiti rin nitong saad sa akin. Hindi pa ito tapos magsalita. " Money can't buy happiness, Sabby. It can ruin your life if you don't know how to handle it. " Seryosong saad pa nito.

he pouted and leaned front on the table with his forearms resting on it. "Awww, don't be sad Baby CJ, it's a term of endearment. It's kind of a call sign that makes you two special to me. Don't be ashamed that I called you two babies, you should be mad if I didn't, and you two are still little kids, don't stress it out. It's fine. I know my limits, I know that when that Yukio girl from your swimming lessons class showed up I will close my mouth," I exaplained and winked at them giving a smile. "And one more thing, there's no one in this world who can dictate what is what according to their age. There's an old quote that says age doesn't matter. Not only that I believed with it, but I agree w

Pumikit ako ng mariin bago. "O..oo.." napa-atras ako ng lumapit ulit SYA sakin this time ay halos abot kamay nya na ako sa sobrang lapit naming dalawa... Nagulat pa ako ng yumuko siya para pantayan ako..hanggang sa lumampas sa Mukha ko ang Mukha ng lalaki.. "Good...thats right" napalunok ako sa bulong nya.. "Believe on what someone's telling you woman....but know the limit of trusting them"

Hindi ba sa tingin mo ay lumalampas ka sa iyong limitasyon? Sa pagtataka nina Silverbell at Frank, nasa kuwarto rin si Ms. Quill, na humihilik. “Hah! Si Frank Lawrence, kamo? Talaga bang binibigyan mo ng ganoong kalaking kredito ang basurang iyon? Well, sinasabi ko sa iyo—mas matalino ako kaysa sa kanya, kaya huwag mo akong ikumpara sa kanya!” “Sumasang-ayon naman ako, kahit paano.”