Kung Alam Mo Lang Novels & Stories

" Bakit kaba nakikialam ? Alam mo kahit babae ka papatulan talaga kita. " "Masama kasi iyang ginagawa mo kahit langgam ang mga iyan ay may buhay rin sila . Hindi magiging balanse ang mundo kung wala sila " sabay ayos ng mahaba at tuwid nitong buhok . " Kaya siguro wala kang mga kaibigan kasi masama ang ugali mo . Ano? ".

but ok,malaki kana at alam muna ang tama at mali. Thank's bro.dito muna kayo pupuntahan ko lang si Cassandra.

Umiling lang ako habang bahagyang nakangiti ang labi bilang tugon. “Hindi ko naman na po kailangang magtanong. From the very start, alam ko na po na parang wala siyang pakialam sa akin. Si Mommy na lang po nang si Mommy. Kaya no’ng nawala siya, wala na. Gumuho na ang mundo ko.”

Nako bumabawe ka kay mommy noh? Bakit mo alam yun mom? Kilala na kita" hindi mo naman kailangan pang bumawe ok na si mommy sa yakap at I love you mo lang. Wala na ang galit ni mommy sa kabila ng kamalditahan mo. Sos ang mommy, sige na nga dito nalang tayo maupo kana at mag o-order ako para sa atin. Bait ng anak ko ngayon. Himala nagyaya ka dito kumain. E ayaw mo nga dito noon dahil mabaho at maraming tao.

Kung ganoon, talagang mas mahirap ito. "Hindi mahalaga ang buhay niyo sa mundong ito. Kapag napatay kayo ng mga nandito, patay na talaga kayo. Hjndi ito tulad ng kanina kung saan ilalayo kayo sa panganib."

wala sa sariling tanong ko. Bumaling s'ya saakin. Saka ngumisi. "May sarili akong mundo Hahaah." --- :)

Hindi mo ba nakita na galit ang isang magulang? Tumango si Alana: "Well, simple PK lang 'yon, madali lang tayong manalo." [Umagang Kay Ganda: kung matalo ka, aakyat ang aso sa hagdan] gingergirl: (?Д?)

" Tawagin mo ang papa mo,upang ma-iligtas ko ang mama mo!''' Okay lang ba sayo iyon karra?'''

maikling sagot ko “Kung aalis ba ako sa mesa, kakain ka na?” tanong ni Mommy kaya napatingin naman ako sa kanya “Wala po akong sinabing ganun! Hindi lang talaga ako sanay na kumakain ng almusal!” sagot ko sa kanya

“Kung alam ko lang na merong ganito dito, sana lagi na lang ako tumatambay dito noon." "Dito ako pumupunta kapag sawang-sawa na ako sa mukha ni Papa, o kaya kapag pakiramdam ko ay mababaliw na ako sa bahay," walang piring na saad niya. Nilingon niya ako. "Masarap tumitig sa malayo, 'di ba? Pakiramdam mo ang liit-liit ng mga problema mo kumpara sa buong mundo."