Kwento Ng Tauhan Novels & Stories

Kaiaron''s POV Nandito ako ngayon sa kusina para kumuha ng tubig na maiinom habang kausap ko sa telepono ang tauhan ko. "Mr. Watson, kilala na po namin kung sino ang taong nagma-manman sa inyo ni ma'am Ahtisa." Seryosong sabi ng tauhan ko sa kabilang linya. My jaw clenched tightly, "Who is it?" Seryoso kong tanong sa malamig na boses. Natigilan ako sa pagsalin ng tubig sa baso.

Agad akong tumayo ng tuwid. "Ahmmm hehehe hello po," sabay kaway ko sa mga tauhan niya. "Hello ma'am," pagbati nila sabay yuko. Hindi ko alam kung bakit ganun sila bumati sa 'kin. Napakamot na lamang ako sa batok ko. Siguro ganun lang talaga sila sa kahit na sino. Normal lang naman siguro na ganun ang galaw nila, wala naman 'yon ibang meaning.

Third-person point of view Nanggagalaiti naman sa inis ang mga magulang ni Takeru at sa inggit naman ang mga kapatid nito. Nakikita nilang maraming kakilala si Aoi sa mga nasa upper class at hindi nila ito maintindihan. Isa lamang ordinaryong omega si Aoi at hindi nila gusto na makitang mas maraming kakilala ito at mas malawak ang koneksyon niya. "Mom, nakita mo iyon? Inismiran niya ako!"

MR.BAYAG POV "Hanapin ninyo kung sino ang tarantadong sumira ng mga gulong ko!" anas ko sa aking mga tauhan. Dahil kabibili ko lamang ng kotseng ito. "Ikaw! anong balita sa pinapatrabaho ko sa iyo? tukoy na ba kung sino ang pumaslang kina totoy Bibo, Bilat, at Wawang?" anas ko sa isa kong tauhan. Dahil natagpuan naming nakasabit ang mga ito sa isang puno. Lintek lang ang walang ganti. Magbabayad ang sinumang bumangga sa akin. Lalo na ang negosyo ko.

Tanong pa niya sa tauhan. "Nasa residents po siya ngayon ng mga Quinto,masyado pong madaming bantay,kong papasok tayo doon,tiyak na magiging katapusan na nang lahat." Pagbibigay alam pa nito. "Anong ibig mong sabihin?" Taka pa niyang tanong.

kwento ko sa kanila “Naku baka naman iniistalk ka ni Paul?” tanong ni Winter pero agad na umiling si Hera “Ang totoo niyan, pauwi na talaga siya noong dumating ako!” pagtatanggol naman ni Hera kay Paul “Tapos ayun, inaya niya ako dito, and because nag-usap kami na we are friends and business partners, kaya naman sumama ako.” well hindi ko na lang sinabi na kaya ako sumama ay para may makalap pang impormasyon tungkol kay Manuel

Third Person's POV "May balita na ba kayo kung sino ang nagpaulan ng mga bala sa pamamahay ko?" Halyago Vera Esperanza looked at his men. Lahat ng mga tauhan niya ay nakayuko ang mga ulo at takot na sumagot sa tanong na 'yon. Alam kasi ng mga ito na kapag wala silang maayos na naisagot sa matanda ay isa-isa sila nitong tatapusin.

"What's wrong with you? Takot ka kay West? ngising tanong nito sakin. "Me? Scared to that asshole?" patago kong turo sa grupo. At dahil ilang taon na kong nakatira sa bahay ng mga Clemente kilalang-kilala ko na ang takbo ng utak at bituka ng mga kaibigan ni Kuya West. Lahat sila walang kwenta at merong manwhore records. Halos ka-team lang ni Kuya ang kaibigan niya at mga iniinvite niya tuwing may party sa bahay nila, at yung iba hindi ko na alam kung sino-sino o saan niya napupulot.

Hinawakan ko ang kanyang baba ng mahuli ko ito saka pinunas sa kanyang mukha ang dugo na naiwan sa kutsilyong hawak ko. "You mess with the wrong people. Next time try to check first before doing something," malinaw na pagkasabi ko at sa nakakatakot pang boses. Nakita kong nanginig ito at naka-ihi sa takot. Tumawa ang aking mga tauhan ng makita nila ang hitsura nito. "Takot ka rin pala gago ka. Kung makaasta ka kanina akala mo ikaw na ang pinakakatakutan ng lahat," tumatawang sabi ng isa kong tauhan.

Anong klaseng tao ang tatay ko? Lumaki si Irish na iginagalang ang kanyang ama. Si G. Wei ay isang matagumpay na negosyante, isang mapagmahal na magulang, isang taong laging nagtuturo sa kanya na maging tapat at may integridad. Ngunit kung totoo ang sinabi ni Kendrick, ang parehong taong iyon ay may kakayahang sirain ang isang kaibigan, ang isang pamilya. Hindi niya alam kung ano ang paniniwalaan.