Kwento Ng Tauhan Novels & Stories

May oras pa kaya ito sa sarili? “Mang Berto, nasaan si Kuya?” tanong ni Antonio sa isang paparating na tauhan. “Aba’y kayo pala Señorito Antonio,” ang masayang bati nito sa amo. “May sasaglitin lang daw ho siya sa may kamalig. May nakalimutan yata ho doon,” sagot nito. “Ganoon ho ba? Sige ho. Maiwan muna namin kayo. Ipapasyal ko lang itong kasama ko sa koprahan,” pamamaalam ni Antonio sa tauhan.

pag babanta nito at umalis na ito ng tuluyan. “Hindi natin kaya ang isang ‘yan, libo na ang tauhan niya tayo ay kakaunti pa lang kung mag recruit tayo ngayon. Sigurado na uubusin niya muna ang mahihina bago ang malakas na tauhan natin.” Wika ni Kyle. Hinampas ko ang mesa sa inis ko, “Hindi ba talaga kaya talunin ang isang ‘yan?!” Inis kong tanong.

Tuwid ito, klaro ang mga mata at mayabang ang pag-angat ng baba. Kay Devin man ang katawang ito, kay Mary Joy naman ang kaluluwa. Ang mga tao rito ay may kahating ‘animal spirit’ sa kanilang kaloob-looban. Iyon ang nagtutulak sa kanilang makaramdam, kumilos at tumugon ayon sa kanilang designasyon. Ang natutal na Alpha ay gaganahan kay Synthell. Lalo na't malapit na ang Estrus nito. Kung ang dating Devlin ito ay baka itinakbo na siya sa malayo.

Malamang sa malamang ay pagkakaguluhan siya ng mga tao. Tumakbo na ako sa loob at nagpalinga-linga sa paligid ng mga nagkakagulong tao. "Kenzo, nasa'n ka na ba?" Third Person's POV "Pa-picture naman ako!" Pilit na lamang ngumiti si Kenzo sa mga taong nagpapakuha ng letrato sa kanya habang nakaupo sila ng pamilya niya at nag-aabang ng flight nila. Mabuti na lamang at walang masyadong nakakilala sa kanya, may ilan lamang pero hindi masyadong nakakuha ng atensyon ng maraming tao.

"Nandito ako. Hindi ako aalis." --- Epilogue ng Kabanata Hindi ko alam kung ano ang tawag sa kuwento naming ito. Hindi na ito paghihiganti. Hindi na ito sakit. Hindi na ito takot. Ito ay paghilom. Si Tony Chan ay nasa kulungan. Ang kanyang mga tauhan ay nakakulong na rin. Ang mga biktima ay unti-unting bumabangon — hindi lahat, ngunit marami na.

salubong na bati nila sakin. Isang dosenang tauhan ang sumalubong sakin na nakalihera entrada ng Manor House. What's with them? Sa dulo ng mahabang tauhan nakalihera may taong nakatayo doon isang taong nakasout ng Yukata. Pa lapit ako ng pa lapit mas nakikilala ko ito. Ang taong halos ilan dekada ko ng tinatakbuhan. "Watashi no magomusume"

kwento nito “Ah ganun ba? Akala ko nakakapag drive ka din kay tito Simon.” Naisip ko baka may makuha akong impormasyon dito kaya sinubukan kong magtanong tanong. “Hindi po ma’am. May sarili po kasing driver si Senyor. Pili po ang tauhan nun at hindi po basta basta.” Napataas ang kilay ko. Ganun siya kapili sa mga tauhan ibig sabihin may tinatago talaga ito.

Pinakiramdaman niya kung may susunod pero hanggang sa halos isang oras na ay wala naman na siyang narinig. Napangiti si Kevin, tama nga siya sa pagkakakilala kay Kenzo kaya nitong lunukin ang mga sinab at pride para sa pera at lalong kaya niotng gawing parang isang tae ang isang ta na basta iwan lang at itaboy para lamang makuha nito ang gusto.

bulong ko sa sarili, hinigpitan ang hawak sa baril, at hinanda ang sarili sa anumang maaaring mangyari. Pumasok kami sa loob ng building. May iilang tauhan ng kalaban ang na-engkwentro namin ngunit agad naman itong natumba ng walang kahirap-hirap. Nakapagtataka dahil kaunti lang ang mga tauhan sa labas. Nah! Hindi pwedeng makampanti dahil alam kong hindi basta-bastang papasukin namin. The Businessman is a dr*g lord, a well-known Mob.

"K-Kwentuhan? Tungkol saan?" "Tungkol sa *lalaking* nang-iwan sa inyo," madiing sagot ni Zeno. Ang bawat pantig ay may kasamang nakakakilabot na diin. "Gusto kong marinig ulit mula sa sarili mong mga labi kung paano ka niya sinaktan. Kung paano ka niya pinabayaan. Gusto kong marinig kung paano mo siya isinusumpa dahil iniwan ka niyang mag-isa para itaguyod ang anak mo."