Las Felipinas 소설 & 이야기

Masakit man mawalan ng minamahal darating din ang oras na makakayanan din tangapin ang lahat. Nanatiling walang imik si Sir Felip maghapon. Nagsasalita lang siya kapag may kailangan na asikasuhin sa magiging lamay ni Lola Fina. Nagdecide din si Felip na ipa-cremate na ito at itapon sa dagat ang kanyang mga abo. Yun ang kahilingan nito kay Lola Ising bago ito mawala. Sabi ni Lola Ising. Nasa dagat din daw itinapon ang mga abo ng asawa nito kaya doon din niya nais mahimlay. Nanatili ako sa tabi ni Felip habang ginagawa ang buong proseso. Ayokong maramdaman na wala siyang karamay dahil nangako ako kay Lola na hindi ko siya iiwan.

“Of course, Daviah. Maraming dagat sa Pilipinas. Did you know that the Philippines has 7,641 islands? So maraming dagat doon. If you want to see one, Palawan is one of the best options. You can ask Lolo Edie to take us on a trip to Palawan if you want because maganda ang dagat doon. We can swim and have a bonfire at night.” Napaangat si Belinda at Daviah kay Valeria nang sumabat ito.

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

After fifteen hours we landed at NAIA. My heart jump abnormally because I am really in the Philippines right now. "Philippines?" my son sleepily asked. Tanging tango lang ang isinagot ko dahil labis ang kabang nararamdaman ko sa ngayon.

Yes matagal na niyang plano ang pagbabalik sa Pilipinas kaya ginawa niyang alalay ang Pinsan ni Clyde para may pag-uutusan siya sa Pilipinas when she was just in America. "Hey Dear Yesha Bree Ferdillo Guevaz". Iniikot ni Yesha ang mata makita ang malandi niyang kaibigan, it is Charles Apahelion na isang engineer slush businessman slush isang farmer ay ewan niya parang bumubuhay ito ng sampung pamilya. Nakilala niya ito sa USA dahil natulungan niya rin ito sa kaso nito parte sa negosyo kaya naging malapit sila and she asked him if she could do her building at umuo naman ito agad.

Hindi nila magawan ng butas na dapat silipin upang ibagsak. Hindi kailanman nakialam ang lolo ni Maximillian sa mga gawi sa San Felipe. Ang kumpanya nila ay patuloy na lumalago sa iba’t-ibang bahagi ng Pilipinas, hindi lamang sa San Felipe kaya’t wala siya nakikitang problema para makialam sa sistema. Sa isip niya’y hindi naman sila apektado. Ganoon din ang katwiran ni Maximillian noon, pero hindi na sa sandaling iyon.

anito sa kanya. Malakas ang tahip ng dibdib na sinunod ni Clarissa ang gustong mangyari ni Lucas. At iyon na nga lang ang kasiyahan na biglang pumuno sa puso niya nang tumambad sa kanya ang isang maganda pares ng hikaw na perlas. “Wow, ito ‘yung—“ “Golden South Sea Pearl? Yes. Ang national gem ng Pilipinas. The most rare, parang ikaw—“ anito pa saka muling kinurot ang kanyang pisngi.

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.

Nakatiim bagang na sabi niya at tahimik na nilisan ang lugar. HINDI ALAM ni Eliza kung saan siya pupunta. She has nowhere to go. No relatives and friends here in the Philippines. But there is only one thing in her mind. And that is to hide from her mysterious and deceitful ex-boyfriend. Kailangan niyang protektahan ang sarili niya mula dito at lalong-lalo na sa ama nito.

"I was busy on college and working out, Ellie. But don't worry. I am back in the Philippines." "For good?" "For you—No, I mean... yes, for good. I am back in the Philippines for good." Mahigpit na napaangkla siya sa leeg nito at ipinikit na ang mga mata. Ilang segundo pa lang ay nakaidlip na siya ng hindi niya namamalayan.