Novel & Cerita Las Felipinas

"Here are the details about their companies, along with some sample works. One is from Korea and the other is from Philippines." Halos matigilan naman ako at naramdaman ko ang pagkalabog ng puso ko nang marinig ang huling sinabi niya. Pakiramdam ko ay para akong naubusan ng hininga at natuyuan ng laway sa lalamunan. Philippines. Possible kaya na company ni Leandro ang isang ito? "A-Are you sure they're already here?" tanong ko. "Yes, Miss. They're just waiting for our calls."

It's so casual, like a simple date. We headed to the place where our first dinner happened. The Bellini's, maybe I'll look at this day na parang nililikha lang uli naming ang nakaraan. Everything went smoothly, it was like a dream. After eating dinner, tinanong ako ni Alen kung gusto 'ko raw ba makita ang dagat. To be honest, I want to pero hindi ganoong maganda ang mga dagat dito. Maybe I would love to view the sea in the areas of Pangasinan and Cavite. Someday I will.

Pinandilatan niya ako subalit nag patay malisya lamang ako at walang ganang binaba ang paa ko mula sa upuan. "We're going to Las Casas next week" "Say what? Las Ca-- Biglang lumakas ang tibok ng puso ko. And I dont freakin' know why. "Las Casas Filipinas de Acuzar bi. Yun ang sabi ni Prof. Valdez kanina. School Trip for all Seniors." Ani ni Faye ang nag iisang friend ko. Ugh. Ayan na naman ang puso ko. Naman oh. Bakit na naman ako nakaramdam ng kirot sa puso ko? Bakit pakiramdam ko any moment from now ay luluha na naman ako.

Sa mga mata niya, may bakas ng kawalan ng paki. Nawala ako sa pagtitig sa kanya, nakakalimutan na maging ang bagay na 'yon ay hindi naaayon. Hinatak ni Felisha ang ulo ko pababa, ang mga labi namin ay ilang pulgada na lang ang agwat sa isa't isa. Bumulong siya: “Sana alam mo na anak 'yan ng best friend mo, fuck boy. Off-limits siya,” babala ni Felisha. Ganoon ba ako kahalata? Bago pa ako makapagsalita, idinikit niya ang mga labi niya sa akin, hinahalikan ako habang nanonood si Eliana.