Late Bloomer In Tagalog Mga Nobela at Kwento

" Excited ka na bang lumabas? Masyado pang maaga, Azalea. " Hindi pa man nakakalabas ang bata sa sinapupunan niya, may naghihintay ng pangalan sakaniya. Azalea, isang uri ng bulaklak na sumisimbolo sa pagmamahal at kahinahunan. Pinanindigan na niya ito at hindi na binago dahil ang pangalan na Azalea ay kakaiba ang dating sakaniya.

Pumilantik ang mahaba at makulay na kuko nito sa ere. "I know, I know my dear. I know I'm pathetic. You don't have to stress it because I myself is aware of it. But Chino, I can smell it in the air. Malapit na siyang dumating. Naaamoy ko na siya. Konting hintay na lang at makikilala ko na rin ang lalaking deserve ang freshness at tightness ko." Sinabayan ko ng seductive na tawa para mas convincing.

natatawang tanong ko sa kabila ng pagpipigil ko na mabahing. Allergic kasi ang ilong ko sa mga bulaklak. "Hindi po sa akin galing ito. May nag-deliver lang po sa labas tapos ang sabi ay ibigay raw po sa iyo." Iniabot niya sa akin ang dambuhalang bouquet. "Chrysanthemum daw po ang tawag d'yan sa bulaklak. Pero ang tawag naman po sa Japan ay Kiku flower."

Kabanata 55.2 Paglabas na paglabas ni Mereya ng shower room ay napako ang mga mata niya sa iba’t-ibang kulay na petals ng tulips. Nakasuot lang siya ng robe pero hindi na niya iyon naisip pa. It's her favorite flower aside from the baby's breath and her heart almost melt upon seeing a lot of it. Dahan-dahan siyang naglakad habang sinusundan ang mga nagkalat na petals ng bulaklak. Nanghihinayang pa siyang tapakan ang mga ito pero wala siyang pagpipilian dahil halos mapuno ng tulips ang daraanan niya. Hindi pa man niya nakikita ang dulo noon ay nagsimula nang mag-unahan ang mga luha niya sa pagpatak.

Ang ganda ng bumungad sa akin. "wake up baby, graduation na ni iana at we are getting late" ohhh shit napabalikwas ako ng bangon. The hell i forgot.Graduation daw nga pala ngayon ng anak ko. Ang bilis lang dumaan ang araw and next year garde one na ang baby ko. Totoo pala ang kasabihan na hindi mo mamamalayan ang paglipas ng araw kapag kasama at masaya ka sa pilimg ng taong kumukumpleto sayo. An i can say that i am finally comleted and contented with my life now. I am completely happy with my wife KAILEY.

Nagsisimula nang tumaas ang boses niya. "Oh please, Blythe. Hindi naman kita kailangan kilalanin nang mabuti dahil alam ko namang wala akong mapapalang maganda sayo. Huwag kang masyadong pa-deep.” Mukhang na offend siya sa sinabi ko, he looked a little upset. "Ikaw ang huwag magpa-deep dahil sa ating dalawa yang utak mo ang mas mababaw. Napaka dali mong basahin," ngumisi siya pagkasabi noon. I don’t like it when he smirked like that.

'Kamukha mo si Paraluman Nu'ng tayo ay bata pa At ang galing-galing mong sumayaw Mapa-Boogie man o Cha-Cha Ngunit ang paborito Ay pagsayaw mo ng El Bimbo Nakakaindak, nakakaaliw Nakakatindig-balahibo' Mas lalo akong humanga nang sumabay sa lyrics si Zach. Shit! Ang gabda ng boses niya! Wait, kinikilig ako. 'Pagkagaling sa 'skwela Ay didiretso na sa inyo At buong maghapon ay tinuturuan mo ako' "Come on, Sumabay ka sa kanta, Mara." sabi niya habang todong-todo na nakangiti.

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

Hindi pa nga bumabalik ang malinaw at liwanag sa balintataw ko ay may nilahad na siyang mga bulaklak at malaking lalagyan ng tsokolate sa harapan ko ngayon. Lumipas ang ilang segundo ay naging klaro na ang mga bagay na bigay niya sa akin. "Ano 'to? Hindi ko naman birthday ah? Ano 'to? Ba't may paganito?" tinignan ko siya. "Huwag ka ngang ngumisi, para kang timang. Sagutin mo 'ko, ano 'to?" aligaga kong tanong sa kaniya. "Flowers and chocolate," aniya na parang wala lang.

Ang boring naman ng gano'n. Hinayaan kong kuhanin niya ang kamay ko at naglakad kami patungo sa mga white rose. Marahan niyang hinawakan ang isang white rose stem at pinitas. "White daisy flower ang pangalan nito." Pumitas pa siya ng lima at nilagay sa isang basket na nakuha niya sa gilid. Napahikab lamang ako. Mas gusto ko pa manood sa Netflix...