Late Bloomer In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Sakto't walang tao roon. Kaagad kong tinahak ang pwestong 'yon at naupo. Hay! Gusto ko makalanghap ng hangin. Mahangin sa area na 'to at saktong-sakto para sa 'kin. Habang naghihintay, nilinga-linga ko ang paningin ko hanggang sa halos masementuhan ang buong katawan ko dahil sa nakikita ko ngayon. Pamilyar na pamilyar siya sa 'kin. Teka? Oo nga pala! Kasama ko rito ang top one Octapetala na si Ligen Huber!

Napatakip nalang ako ng banner sa mukha. Ngunit ang paborito ay pagsayaw mo ng El bimbo Nakakaindak, nakakaaliw, nakakatindig balahibo. Ang ganda talaga ng boses niya. "Sumabay tayo ah?" sigaw ko sa mga nasa likod tumango naman sila. Hanggang sa.. Maghawak ang ating kamay at walang kamalay malay, Na tinuruan mo ang puso ko na umiibig na tunay..

Hindi lang ‘yon, artista pa. “Yam!” Tumakbo ako papalapit sa kanya at niyakap siya ng sobrang higpit. Yam means “you are mine”, napaka sweet niya ‘no? Siya ang first love and first boyfriend ko kaya gano'n na lang siguro ako kasaya sa kanya at kung mawala man siya sa akin ay sigurado akong matagal bago ko siya makalimutan. “Happy birthday!” Kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya at ipinakita sa kanya ang dala kong regalo.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

pangangamusta niya sa kaibigan nang maghiwalay na sila mula sa pagyayakapan. "Well, medyo busy lalo pa't medyo tinatao kami ngayong buwan dito sa flower shop. Ikaw? Medyo matagal ka yatang hindi nakadalaw sa amin ah..." Tiningnan ni Aimen si Morgan na nasa isang tabi na at naglalaro ng mga manika. "Panay ang tanong sa akin ni Morgan kung kailan ka raw babalik. Na-mi-miss ka yata ng bata."

“Pupunta kaming Bohol at wala ako bukas.” “Oh, is that so? It’s fine. Ako na ang bahala sa Fou D’amour. Ilang taon ka na ring hindi sumasama sa mga lakad ng mga kaibigan mo. Magkita nalang tayo pagkauwi mo. Ilang araw kayo roon?” Kinagat niya ang labi at saglit na napapikit. “Isang buwan, Kuya.”

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

(farm) Tumango siya. “Yes, baby. Maganda sa farm.” “Dami flowels?” (Flowers) “Uh-huh. Hindi ba, I already told you about it?” Ito naman ang tumango. “Doon na ako alal.” (aral) Huminga siya nang malalim. “Let’s see, baby.” Hindi niya gustong pangakuan ang anak. Ayaw niyang umasa ito at masaktan.

Nagulat naman si Analyn sa pagkakahalintulad nila ni Mercy sa hilig nila. Nasa likod-bahay sila ng napansin ni Analyn ang mga maliliit na mga punong-kahoy doon na may mga kulay puti at pink na mga bulaklak. Napakarami ng mga iyon at nakahilera papunta sa isang burol. “Ano’ng puno po ang mga ‘yan?” tanong ni Analyn. “Ahh… iyan ang Philippine Cherry Blossoms. Kamukha iyan ng mga Cherry Blossoms sa Japan.”