Leaving Novels & Stories

saad niya. "Ah ganon ba, sige ingat ka Kuya, nga pala, I will take a vacation leave din kasi may kailangan akong ayusin sa Hotel ko, hindi ko pa kasi naayos doon Kuya, sana maintindihan mo," saad ko. "Okay, no problem Wade, basta ayusin mo muna ang lahat bago ka mag leave," saad niya. "Opo kuya, salamat," saad ko.

Dahan-dahan siyang ngumiti at pagkatapos ay inilapag niya ang kaniyang kamay sa palad nito. "Okay..." Mahina niyang sagot. "Sasama ako." Tyron's lips curved into a satisfied smile. "Good." He gently closed his fingers around her hand. "Then pack your things." Bahagya siyang natawa. "Bakit?" "We're leaving tomorrow morning." Nanlaki ang kaniyang mga mata. "Ganoon kaaga?" Tyron grinned. "I want to beat the traffic."

Matagal na nakulong ang amo sa kadiliman at kalungkutan at guilt sa akala niyang kasalanan sa pagkawala ni Lei. Hindi lubos akalain ni Mr. Lee na ang tatlong taong ginagastusan nila at hirap na hirap silang hanapan ng lunas ay magagamot lamang ni Trisha sa loob ng halos maglilimang buwan lamang. "OKAY JEON I WilL PREPARE EVERYTHING FOR YOU. WHEN ARE YOU LEAVING?" tanong ng matanda pero parang alam na niya ang sagot.

"Its okay. It's a choice I made. So I have to live with it." "And you also have the choice to stop." "I will." "When?" "Soon I'm sure." "Alright. I know when you already want to dismiss a conversation. But still, I'd want you to remember that its not too late to just leave." "I know. And thank you. You're a good friend J." Tahimik na siyang nagpatuloy sa pagdadrive. Perhaps he's right. It's never too late for me to leave. To just go and disappear.

Walang naisagot ang dalaga kundi ang patuloy na umiyak sa kanlungan ng kaniyang ina. "Ate Can we talk!" Singit ni Meghan sa mag inang magkayakap. "May pag uusapan kami ni Max." Tugon pa nito sa kapatid. "Mom it's okay,you can talk,pwede naman ipag paliban ang sasabihin niyo right." Ang naka ngiting sabi ni Max sa ina matapos punasan ang luha sa mga mata."I'll leave you then." Paalam pa niya bago tinalikuran ang mga ito.

Hindi siya makatingin ng diretso kay Leva. “Wala na.” aniya. “Totoo?” tila hindi ito kumbinsido sa sagot nya dahil tatawa-tawa ito. Inirapan niya si Leva. “Bahala ka nga kung ayaw mong maniwala. Papasok na ako sa opisina. Ikaw ng bahala kay Tyrone.” aniya saka ito tinalikuran at lumabas na ng kusina. Lumapit si Avery kay Tyrone. “Baby, aalis na si Mommy. Magpakabait kay Ninang Leva huh?” bilin niya dito saka hinalikan sa pisngi.

sumamo nito. "Come on, son. Just let her leave, she needs to take her lunch," lambing ng ama sa anak. Tumahimik naman si Lucas pero nakanguso nga lang, at saka magalang na nagpaalam si Levi kay Mike. Hindi na niya nahintay pa na ito'y sumagot dahil isinara na ang pinto ng opisina nito ng bruhang si Cynthia. Umirap pa ito sa kanya.

Isang maliit na ngisi ang sumilay sa labi niya. "Traffic or just tired from last night?" tanong niya gamit ang hindi ko nagustuhang tono ng boses niya. Inirapan ko lang siya. "Ano bang gagawin ko rito?” Tumayo siya at kinuha ang kaniyang tuxedo jacket na nakasabit sa likod ng upuan niya. "We’re leaving," maikli niyang tugon. Napakunot ang noo ko. "Leaving? Saan Naman tayo pupunta? Gab, wala akong alam sa pagiging assistant."

“P-po? Kasal po kasi kayo.” Mapait akong napatawa. Kung titingnan sa mata ng iba, mukhang sa tingin nga nila ay nagmamahalan kami, lalo na at iyon ang pinapakita namin sa kanila dahil madalas din ang Mama ni Liam sa mansion. Napabuntong-hininga ako. “We will leave tomorrow. Aalis kami ng mga bata papuntang ibang bansa. I will let you decide kung sasama ka o hindi—”

Gusto kong sabihin un dahil alam kong hind niya ito naririnig. "before i leave and go, i just want to say iloveyou.... . . . . . and goodbye" be happy ezekiel dahil pinapalaya na kita.