Leaving Novels & Stories

Nakalimutan na niya ba iyon? “But I’ll be still leaving you. I will work abroad.” He nodded. “I know. I still remember that. What I am saying is, please huwag mo akong hiwalayan dahil sa ganito. Let’s work it out, Leah. Huwag mo naman akong iwan ulit.”

Mahabang katahimikan muna ang namayani sa'min "Are you sure about leaving tomorrow, pwede pa naman kayong mag-stay dito hangga't gusto niyo" Panimula ni Lola. "S-salamat po Lola pero nakakahiya na po sainyo," "Yanna alam mo namang wala iyong kaso sa'kin diba..gusto kong tumulong sayo,sainyo" "Alam ko po yon, pero kasi ayoko ng makadagdag pa sa mga isipin niyo,Tsaka kailangan ko narin pong balikan ang naiwang trabaho ko"

“Okay. Hindi na kita uusisain pa. Sapat na siguro iyong nalaman ko. Pero Bel… if you need someone to talk with. Or someone to be by your side. H’wag mong kakalimutan na narito lang ako. I’m one call away. I’m still sad that you left the company. You can come back anytime. Just call me.” “Salamat, Mike. Pero aalis na kasi ako. Flight ko na mamayang gabi.” Awtomatikong nangunot ang noo niya. “You’re leaving? Saan ka naman pupunta?” Ngumiti ako nang matipid. “Singapore.” “Why?” “Gusto ko lang nang tahimik na buhay, Mike. Anyway, siguro ay dapat umalis na ako. Baka ma-late pa ako sa flight ko.”

Kaya kami nalang ang hinihintay. "Ingat kayo!" Sabi ni Lei, hinatid pa ako dito sa baba. "Ingatan mo yan, Levi!" Tumango lang si Levi sakanya. I hugged my best friend dahil matagal-tagal bago ko ulit siya makita. She will spend her Christmas vacation in their province at sila Zy naman pupunta sa New York para doon i-celebrate ang Christmas at New Year. Si Andrew naman mag-stay lang sakanila.

“Then we'll get to know each other again.” Napangiti ako, ramdam ang katotohanan sa sagot niya. Mas totoo iyon kaysa sa kahit anong pangakong walang magbabago. Kinabukasan, isinara ko ang maleta, handa na sa pag-alis. Tumingin ako kay Larkin. “I'm leaving in three days.” Tumango siya. “I know.” “You're not going to make this dramatic?” Umiling. “No.”

Kinuha ni Patrick ang kanyang coat at muling lumabas ng bahay nang hindi lumilingon. Sa itaas, pinagmamasdan ni Yllana ang kwartong iningatan at inayos niya sa loob ng pitong taon. Hindi niya alam kung saan magsisimula. Biglang tumunog ang iMessage niya. Isang cartoon avatar ang lumitaw. Agad na lumambot ang kanyang mukha. Pinindot niya ang voice message. "Mommy! Pupunta po ako dyan sa Cebu sa susunod na buwan. Magkakasama na po tayo forever!"

“There is something I need to tell you.” Kumunot ang kanyang noo. “What is it?” “We’re going to leave this place.”

Mabuti at nakabalik na laruan ninyo. “Di ba papasok si Jeff ngayon?” tanong ko kay Jay matapos ibaba niya yung phone dahil may kinausap ito. Di ko pinansin kung ano ang ka-alienan nilang pinag-uusapan. “Master Jeff will leave the country later.” “Huh? Bakit?” “Business matter. You know what it means.” Ang ibig lang sabihin ni Jay, wag akong makikialam tungkol sa negosyo ng lalaking yun.

Pumalatak na ito. “Pero, Night….” pilit ni Mica. “Approve the leave form, Richard, now!” bossy na utos ni Midnight kay Richard. “Okay. Take it easy!” Kinuha naman ni Richard ang leave form at tinatakan ng approved. “Go back to your work, Liza,” pagkuwan ay sabi ni Midnight.

wika ni Dianne at lumabas ng restaurant. Nang silang dalawa na lang, saka nagsalita si Levi. “Vionne, bakit mo ako iniwasan?” Napangiti si Vionne. Mapait. “Baka ikaw ang dapat kong tanungin niyan. Bigla kang nawala. Walang paalam. Tapos babalik kang parang walang nangyari.” Ngumisi si Vionne. “I had to leave. Emergency,” sagot ni Levi.