Leaving Novels & Stories

“Yeah. Sure.” Mas lalong nanikip ang dibdib niya sa tono nito. Hindi dahil tumutol ito, kundi dahil parang… hindi nito sineseryoso ang sinabi niya. “Limang taon, Lewis,” madiin niyang ulit, na para bang gusto niyang ipako iyon sa isip nito. “After that, I leave. No questions. No attachments.”

Bahagya akong tumango at sinulyapan si Accius. Saglit kaming naging tahimik, walang nagsasalita. Nagpakawala ng malalim na buntong hininga si Levi bago tumango at bigo akong tiningnan. "Fine. I'll leave. If that is what you want, Sadie," he said and turned to Accius. Nagdilim ang tingin niya at nagtiim-bagang. He again turned to me before he turned his back.

“Aalis ka? Bakit hindi mo sinasabi sa amin? Bakit… o-one way ticket lang ’to?” Umigting ang mga panga ni Amos. Ramdam niya ang panunubig ng mga mata niya pero kailangan niyang pigilan iyon. “Y-yes, I… will leave. Zein. I will leave you for your own good.”

" But how about Matt's papers--" " Pierro can handle it, remember kailangan pa nating pumunta sa company mo.." Napatitig soya dito and she nodded. " We were taking out leave ma'am " " Thanks for being here Mr. Morreti " " It's my pleasure ma'am we have to leave" " Ok sir.. thank you very much " Ngunit bago pa sila makalabas ay biglang may dumating na isang may edad na lalaki na ngiting ngiti

"Kumain na kayo bago lumamig yung pagkain." Still confused on why Lev is blushing, pinagpatuloy ko nalang yung pagkain like everybody else. "What are we doing today?" Tanong ni Seb. Kumunot yung noo ko. "Doing today? Hindi kayo uuwi?" I asked. "I don't know about Laurier but I'm not," Iling niya. "What?" Naguguluhang tanong ni Kali. "Why?" "I'm staying, dude," sabi ni Lev. "I'm not comfortable leaving Kaia here alone. Well of course, with her sister."

Tanong ko sa kanila. "I guess, we'll leave without them." Simpleng sagot ni Trevor upang mapasimangot kami. "Baka nandoon na sila sa Jurmon City, don't overthink guys." Sabi ni Frost mula sa likuran namin at pumunta sa unahan ng karwahi. "Paano ba 'yan Lejaby? Aalis na kami, see you soon!" Paalam ko at muli kaming nagyakapan. "Sige Princess Amira, everyone! Enjoy your trip at sana magtagumpay kayo." Tanging ngiti ang naging tugon nilang lahat bago tuloyang lumabas si Lejaby sa karwahi.

wika niya at tumingin muli sa akin. "See you tomorrow." nakangiting sabi niya at bago naglakad pabalik sa kanyang kotse. Pinagmasdan ko ang pag-alis ng kanyang kotse hanggang sa tuluyan na iyon mawala sa aming paningin. "Mukhang mahihirapan sila Kuya Levi at Kuya Leon na pigilan si Luke." kinikilig na sabi ni Raya at hinila na ako pabalik sa loob ng court.

Kaagad niyang binuksan ang pinto nang makarating siya sa kwarto ko. “Ramiro, ano ba? Ayaw mo ba mag training?” tanong sa akin ni Eleizha. “Pwede ba akong mag leave? Kahit isang araw lang,” “Ano?! Leave?! Kaka start mo pa lang sa trabaho magle-leave ka na agad?! Ganyan mo ba ka-ayaw sa akin to the point na magle-leave ka?! Kung tungkol ito sa nangyari kagabi, I’m sorry, okay?! Come on Ramiro, let's make this wor–” pinutol ko na ang mga sasabihin niya.

"Actually hindi ko alam." "Jesus Christ." bulong ni Tobias. "That's worse." "Much worse." sang-ayon ni Roman. Mula sa tabi niya, marahan lamang na inilapag ni Alejandro ang baso nito. Tapos ay tumayo. Napatingin sa kanya si Karolina. "Huh?" "We're leaving." Napakurap siya. "What?" "We're leaving." "Now?" "Yes." Agad siyang napailing. "Pero birthday party pa."

Nakakaloko siyang tumingin sa akin. “Fine,” sabi ko habang humihinga nang malalim. “Magpapaalam muna ako sa manager ko na mag- leave.” “O sige,” sagot niya agad. “Basta inform mo lang ako kapag approved na ang leave mo.” “Yes, I will.” “You’ll love it there,” dagdag pa niya, mas seryoso na ang tono. “I swear. The place is… different. Para kang lalabas sa totoong mundo.”