Left Behind In Tagalog Novels & Stories

Hanggang tuluyan silang mapunta sa lugar na halos kakaunti nalang ang dumadaan. “Uh I guess we must go back kuya. This place seems creepy to me!” Narealize naman ni Zayne ang sinasabi ng kambal niya dahil maging siya ay nakakaramdam na ng papalapit na gulo kung magpapatuloy pa sila sa paglalakad. “Okay, let’s go back—” “And where do you think your two going?” (P.S. in Spanish language po ang salita ng bawat makakasalamuha nilang taga-Spain. Gagawin ko nalang English para less hassle sa translation)

sabi ni Kuya Phillip. “Congrats, bayaw!” sabi naman ni Kuya Hunter. “Mommy? What is bayaw?” tanong ni JJ kaya biglang humalakhak ang mga magulang at kuya ko. “Bayaw, is the tagalog word for brother-in-law.” paliwanag ko kay JJ. “Yan ang sinasabi ko! Konti lang ang alam ni JJ na tagalog words.” sabi ni James. “Baka mas marami pang alam na bisayan words yan dahil kina yaya at inday!”

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

" Nagpapahangin lang " Tipid na sagot ko kasunod nang paghimas sa mga braso nitong nakapulupot sakin. " I thought you left me " Naistatwa ako sa sinabi nito at hindi nakasagot. " You know... I might lose myself if you leave me again "

punong puno ito ng kalungkutan. "y-you left me.iniwan mo ko..muntik na kong mamatay.."humihikbing saad niya. .hinigpitan niya din ang pagyakap sa bewang ko.. "w-what do you mean?"nanginginig na tanong ko..

Wala sa sariling napahagulhol ako. My heart is in pain. Loneliness strikes me once more. Tila ba ang bumuo sa akin ay sadyang muling binitak sa katawan ko at na-iwan akong muling nag-iisa. Sadya nga bang nakalaan akong mag-isa habang buhay? Did he left me? Yes he left me after all. Hindi ko na mahagilap ang Lexus ni Chin na nakaparada sa labas.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

Or I was just imagining things and too emotional right now? "I'll go home now, pero babalik ako bukas," giit niya pa. Ramdam kong ginawaran niya ako ng bahagyang halik sa ulo bago niya ako binitawan. At tulad nga ng sabi niya...he left, iniwan niya akong tulala at may malalim na iniisip.

singit ni Lernie. Hindi agad nakasagot si Steven. "Bakit nandito siya?!" namumuo ang luhang sigaw ni Lernie. "Kaibigan ko siya," dating ni Wena. "Kasama namin siyang magbakasyon dito bago kayo dumating," tapos binalingan niya ang Mommy ni Drew na ngayon ay lumapit kay Lernie, "I'm sorry Tita Lora hindi agad namin nasabi-"

sabi ni Papa at tuluyan na nga silang umalis. "I want to be alone," I announced and stared at the sun that is now going down in the sea. Hindi nalang ako lumingon kasi alam kong susunod den siya sa gusto ko mangyari. Nagkakamali pala ako. He sat beside me and look at the sea. "I guess this will be your last seeing this because you are coming back in Manila," he said. "And I know how you will miss this so I'll just be with you kahit ayaw mo," sabi niya na hindi parin nakatingin sa akin.