Life Is Struggle Novels & Stories

"Well, I'm sorry if, unlike you, I can't take bullshit, and I was simply telling the truth. I don't even know why you're letting your mother treat you like this after everything you've done for her and your sisters. Tell me, do you have any plans to be a saint? Because I haven't met anyone who is thinking clearly enough to do everything you did." "Clearly, you haven't meet people that are living an ordinary life like me. Palibhasa kasi, puro mga katulad lang ng pamilya ninyo na nakatira sa mataas na antas ng pamumuhay ang mga sinasalamuha mo kaya wala kang alam tungkol sa mga kagaya naming ordinaryo lang ang pamumuhay. And just because you haven't met anyone like me doesn't mean there aren't

Ganun lang kasi ako mahilig manood ng inspirational videos at gusto ko lang ishare sa inyo baka sakaling makatulong at may aral na matutunan. I really liked the message, kasi nga di ba lahat naman tayo ay dumadaan sa pagsubok? Sabi nga: Trials or problems are a twin of life. Habang nabubuhay tayo ay hindi na mawawala ang pagsubok sa buhay natin. Kung baga kakambal na talaga natin yan, pero sumagi bA minsan sa isip mo na what if ang pagsubok na yan ay blessing in disguise pala? Yon bang sinusubukan ang tatag mo dahil may blessing na kasunod na darating sayo, di ba?

Pero hindi ko kailanman pinagsisisihan ang biglang pagbabago ng takbo ng buhay ko dahil napatunayan ko na hindi lahat ng mararanasan mo sa buhay ay palagi na lang masaya at walang problema. You need to understand, cry, sacrifice, love unconditionally and be strong for yourself. Sa mga nangyayaring ito ay hindi ko man lang nagawang maipagtanggol ang sarili ko but how can I fight kung unexpected at hindi ko naman inaasahan ang mga mangyayari? I know that I'm a weak character in this story. Hindi ako katulad ng ibang bidang babae na lumalaban at walang takot sa mga makakasagupa nila.

Im in distress. Ang hirap isipin dahil sa dami ng pera ko at liit nitong Pilipinas ay hindi ko pa rin mahanap ang mag-ina ko. Gustong-gusto ko ng wakasan ang buhay ko kesa naman sa araw-araw akong pinapatay ng matinding kalungkutan. pakiramdam ko ay hindi sapat ang buhay ko para maging kabayaran para mapatawad ako ni Hailey.

"Do I deserve to live? May papel pa ba ako sa mundong 'to sa kabila nang naranasan ko?" Umupo ako sa dulo ng kama. Malayo ang tingin. "He didn't perceived what you wanted. Maybe because he has a good plan for you life. We, people faces different problems today and that gave us the epitome to become strong and was ready to face the waves of life again. Even if it takes long, but indeed a well-deserved."

Malalim na napabuntong-hininga ako ulit dahil nararamdaman kong naninikip ang dibdib ko. Life is truly and indeed a bitch. Hindi puwedeng palagi ka lang na masaya dahil kailangan kang subukin ng pagkakataon at tadhana. Kailangang subukin ang katatagan mo bilang isang babae, bilang isang anak, bilang isang apo, bilang isang kapatid at bilang isang tao. Challenges. Difficulties. Hardships. Survival.

Parang naging kasalanan ko pa na nabuo ang buhay sa loob ko. Ramdam na ramdam ko na ang hirap araw-araw. From financial struggles to everything else—ako lang ang gumagawa ng lahat. Wala akong katuwang. Walang tumutulong sa pagbabayad ng renta, walang bumibili ng pagkain, walang nag-aalala kung kumain ba ako o hindi. Ako lang. Ako at ang dalawang anak na dala ko sa buhay na binigay namin ng lalaking nag-iwan sa akin.

Dahil ito pala ang araw na pinaka pinagsisihan ko sa buong buhay ko. The moment I said my wedding vows and 'I do' to him. Ay siya ring simula pa lang pala ng mga paghihirap at pighati ko sa mga kamay niya. Ang matagal ko nang hinahangad at pinapangarap na maganda at masayang buhay na kasama siya ay naglahong parang isang bula. Hindi kahit kailanman sumagi sa isipan ko na magtataksil siya sa akin.

Gupitin na lahat huwag lang ang buhok ko. Umupo ako sa kama at tinitigan ang family picture na nakalagay sa side table. Ang saya namin dati. Tipong mahal na mahal namin ang isa't-isa at walang problema ang hindi nasu-solusyon-an, pero sadyang mapaglaro ang buhay... Gagawa at gagawa ng paraan para magkaroon ng problema, ng challenges, pero sobra ata ang binigay sa'min kaya nasira ang pamilya namin. Ito yata talaga ang nakatadhana, nakatadhana nang masaktan ako. Ang sakit na, hindi ko lang alam kung paano ko ilalabas.

Pakiramdam ko, parang ako lang ang tinatablan ng lungkot at problema. "Anong iniisip mo?" tanong ni Garrett kaya napatingin ako sa gawi niya sa gilid ko. He's looking at me and he seems concerned. "Yung life ko. Buti pa yung mga tao rito, parang walang problema. Ako, nasa panganib na ang buhay ko," paliwanag ko sa kaniya. "Every person harbors a silent struggle. We don't see it—not unless we know them well enough to ask. They may seem untouched, but smiles often mask what's hidden beneath."