Life Moving On Quotes Mga Nobela at Kwento

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

nandito kami ngayon sa garden kung saan lagi kami noon nag kikita. "Iniisip ko lang ang lahat ng nangyari sa buhay ko, hindi ako makapaniwala na nalampasan ko iyon." "Basta simulan ngayon, sa lahat ng problema mo kasama mo ako!" nakangiting tugon nito at niyakap ako. "Mahal na mahal kita Clarance." at mas lalo pa nitong hinigpitan ang pagkakayakap. ____________ "Ano ba yan" may inahanda daw siya sa akin, at tinakpan pa ang mga mata ko.

Deserved nila ang isa't-isa. Humaba pa ang usapan at pag-uupdate namin kay James ng mga ganap namin sa buhay and little by little he opened up his self with us. I just couldn't believe that James chooses this kind of life and I am so proud of him. Living alone is not an easy life, but it is fulfilling. Not everyone can live their life alone, Kaya to all the people out there who's living their life alone? I am so proud of you. Cheers to more struggle but makes us stronger life! We are all amazing and brave!

I believe that i don’t need a reason to live anymore. “NAZI!”

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Dahan-dahan siyang naglakad sa gilid ng opisina. "Pressure breaks them." Isa pang hakbang. "Fear breaks them." Isa pa. "Loss breaks them." Huminto siya. "But you adapted." Tahimik. Hindi alam ni Yuhei kung dapat ba iyong ituring na papuri o insulto. "Adapted?" "Yes." Diretso ang sagot. "You learned how to keep moving." Tahimik. "And every time life gave you a reason to stop, you found a reason not to."

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Hindi ko akalaing ganyan ka lang pala. Ang laki ng katawan mo pero ang liit ng tapang mo. Kahit sabihin pa ng doktor na mamamatay ka bukas, anong magagawa mo? Ang mamatay ang pinakamadaling bagay sa mundo.” Parang ang gaan ng pagkakasabi niya. Kung may totoong cancer patient siguro sa tabi niya, baka nabugbog na siya! Sa totoo lang, ang mabuhay na walang sakit ay isang napakalaking blessing na. Pero eto si Chastain, sinasabing madali lang ang mamatay? Naalala ni Patricia ang isang quote na nakita niya online. “Ang buhay mo ngayon ay ‘yung bukas na pinangarap ng mga taong namatay kahapon.”

So I want to treat my cancer? Of cource yes, I want to but I can't. Kaya sa ngayon ang kaya ko lang gawin ay namnamin lahat ng nangyayari sa buhay ko. I don't care if I die alone in this small house. I don't care. Tanggap ko na ang lahat. May God give me soon the second life that I really dreamt of. The life with no pain, worries and sadness. This is life. I am living not to get stucked but to continue.

Hindi ako makapagsalita dahil humihikbi ako pero sunod-sunod akong tumango kay Ate. "We'll start anew. This time without hatred in our hearts. We will move forward and start living a happy life. Maiksi lang ang buhay, hindi natin alam bukas makalawa wala na pala tayo dito sa mundo kaya ngayon palang mabuhay na tayo ng masaya. Life is short, we should enjoy it." Ate Jingjing is such an angel. How can she stay positive despite what she'd been?