Liham Pangkaibigan Example 소설 & 이야기

hagulhol nito. Wala akong maisagot sakaniya, tanging iyak lang ang nagawa ko at nagawa niya. Iyak lang kami ng iyak, at parang hindi namin alam kung kailan kami titigil, o kung dapat ba kaming tumigil. “I, i’ll explain everything… Please hear me out, please!” pagmamakaawa pa nito at hinalik halikan pa ang kamay ko. Para akong winawasak habang nakikita at naririnig ko ang paghagulhol ni Liam, hindi ko rin naman kayang makita siyang ganito… Hindi ko kaya.

“Magaling. Bibigyan ka namin ng isang araw na pasaporte para hindi na kami maghanap ng tamang pagbabago sa lahat ng oras.” Bulong ni Liam na hindi niya maintindihan. Pagkaraan ng isang minuto ay ipinagkibit-balikat niya ang kanyang pagtatampo at sinimulan siyang asarin. "Hindi ka isa sa mga environmentalist, ikaw ba, na nag-iisip na ang mga kotse ay masama at lahat ay dapat sumakay ng bisikleta at magsuot ng mga damit na abaka at kawayan?"

Bonus points na lang ang pagiging mayaman ng binata, maging ang pangalan ng angkan nito na kilalang-kilala sa Bayan ng Bataraza maging sa buong lalawigan ng Palawan. "Humihingi ako ng sorry sa mga nasabi ko," pagsusumamo nito. Malamig ang tingin na ipinukol niya rito. Kahit yata lumuha pa ito ng dugo, hinding-hindi na siya makikipagbalikan pa. "Liam, ayoko na." Nakita ni Jia ang pag-igting ng panga nito, ngunit malumanay pa ring nagsalita.

“Pinupuwersa mo siyang maghirap sa munding ibabaw dahil lang hindi mo siya mapakawalan. Mas mahirap pa sa kamatayan ang ipinaparanas mo sa kaniya. Ano ba talaga ang ipinaglalaban mo?” “Unti unting manghihina ang kaniyang mga muscle, magkakaroon siya ng bedsore, at maaagnas ang buo niyang katawan habang humihinga pa ang ating anak! Bakit ba gustong gusto mo pa siyang pahirapan kaysa pakawalan siya para sa kaniyang ikapapayapa?” Tinitigan ko si Liam na para bang hindi ko ito kilala, alam ko na ang nasa likod ng tila nasa tamang mga sinabi nito ay ang napakaingat at walang awa niyang plano.

Nagkunwari siyang nasaktan, "Hindi mo alam kung gaano siya kakapal. Tingnan mo, in-upload ko pa sa internet ang video, at lahat sila nagsasabing nararapat lang sa kanya!" Wala sanang interes si Felix, pero nang marinig niya ang pamilyar kong mga hiyaw sa video, nag-iba ang ekspresyon niya. Pinanood niya iyon, at hindi makatingin palayo. Kitang-kita ang sakit sa mukha ko, kahit bago pa ako tuluyang masira. Nandoon ang pambubugbog, ang paggupit ng buhok ko, ang pagkasira ng mukha ko, at ang pagbali sa mga daliri ko. Hindi makayanang tapusin ni Felix ang video, nanginig ang buong katawan niya at natulala.

kibit balikat na sagot ko sa kanya. “How about you?” “What about me?” “Did you experience pregnancy scare before?” “No, I told you I don’t want to have a child, kaya palagi akong nag pipills” “Pills are risky” “I don’t like shots, kaya sa pills ako buma bawi,” kibit balikat na sagot ko sa kanya. Kinuha ko ang pagkain sa kanya at ako na ang nag ayos nito. “You don’t really like a baby?”

Hindi naging maganda ang dating sa kaniya ng naging reaksyon nito. “So? Sinasabi mo ba sa ’kin na mali ang pagkakaintindi ko sa sinabi ni Liam? Sige nga, paano mo ipaliliwanag ang nangyari pagpapatahimik sa kaniya? Liam was killed, at isa lamang ang dahilan noon. Pinipigilan siya ng kung sino mang ponsyopilato na magsalita patungkol sa mga nalalaman niya!”

IRIS POV Halos mapatid ang hininga ko nang magtagpo ang mga mata namin ni Arthur Ramirez. Limang taon na ang nakalipas, pero ang ganoong klaseng lamig sa tingin ay hindi mo talaga makakalimutan. Kung si Victoria ay parang bagyo na maingay at nananakot, ang asawa niya ang mismong gabi—tahimik, madilim, at kayang pumatay nang walang babala.

CHAPTER TWO BIGLA ang pagbalikwas ni Dhalia mula sa kinahihigaan niyang malambot na kama. Nangilabot at bumilis ang pagtahip ng puso niya sa sobrang kaba na nararamdaman. Halos wala siyang matandaan kagabi dahil sa sobrang kalasingan! Mabilis niyang pinakiramdaman ang buong katawan, kahit paano'y wala siyang naramdamang kakaiba.

Pinatahimik ko siya dahil ang bawat dagdag na salita ay parang kutsilyong pini-piga sa dibdib ko. “I took the risk of loving you sa pag-aakalang kaya kong takpan ng pagmamahal ang lahat ng sakit at sugat na gawa ng nanay ko... Na akala ko ay gawa niya.” Nanigas ang kanyang panga. Nakita ko ang panghihina sa kanyang tindig. “Isabela, listen!” natatarantang sabi ni Liam. Halos hilahin na niya ang sariling buhok sa tindi ng desperasyon.