Liham Para Sa Ama Novels & Stories

"Amara is my life! Paano ako matutulog sa gabi kung hindi ko siya kasama?" Nagkaroon ng mahabang katahimikan bago muling nagsalita si Lance. "Apple… gusto kong ipaglaban ang karapatan ko bilang ama, pero hindi ako lalaban kung ang kapalit ay masasaktan kayo ni Amara. Wala akong balak kunin siya sa’yo, pero gusto ko siyang makilala. Sana lang, hayaan mo akong patunayan sa'yo na kaya kong maging mabuting ama sa kanya."

“Huminto akong sumagot. Huminto siyang subukan. Apat na taon na iyon.” Iniikot-ikot ni Lila ang tasa sa mga kamay. “At ngayon nandito ako. K********t ang ama niya. Natutulog sa kama ng ama niya. Suot ang damit na binili sa kanya ng ama niya.”

Bahagyang gumaan ang dibdib niya. Lumapit ito at niyakap siya. "You look beautiful." Bahagyang nanginig ang boses ng mother niya. "I'm so happy you're back with us." Huminto ito. "I love you so much." Napakurap si Harlyz nang makita ang luha sa mata ng mother niya. Bakit siya umiiyak? Halos itanong niya. Pero pinigilan niya ang sarili.

Hindi ko alam kung saan Ako humugot ng lakas ng loob para lamang di mautal sa pagsasalita. "Kung di niyo po mamasamain, pag aari Naman po namin ang lupang iyon. Alam Kong maliit lamang ang lupang iyon pero dugo at pawis mismo ng aking ama ang sinayang niya bago maipundar ang lupang iyon...." seryosong depensa ko sa karapatan ng aking pamilya.

Larawan sa mukha nito ang kalituhan sa pagkakatuklas ng katotohanan tungkol sa pagkatao nito. “Noon ko lang na-realized kung bakit ganoon na lang ako tratuhin ni Mama. Na para bang hindi ako nag-e-exists sa harap niya… Na balewala kahit anong effort ang gawin ko. Hindi ko na lang ‘yon pinansin, because Papa cared a lot for me. Pero kahit ganoon si Mama, mahal ko pa rin siya. Because somehow, she gave me a complete family. And that night of your birthday, Mama left to U.S. and never came back. But as you’ve heard, she’s at the mansion right now, and she was causing a scene on Papa’s funeral. Na kaya hindi daw siya bumalik kasi hindi daw ginagampanan ni Papa ang responsibilidad nito bilang asa

Dahil lalaban at lalaban na ako para sa sarili ko. "Wala kang utang na loob! Ang lakas ng loob mong pag bantaan kami! Mag babayad ka!" bulyaw ng ama ni arami, at tinaas nito ang kanyang palad. Handa na itong hampasin ako sa kanyang sariling palad. Naka tingin lang ako doon, pero bago pa niya mailapat ang kanyang palad sa aking balat ay bigla na lang may nag salita na uripong babae sa labas ng pintuan.

"Liar," pabulong ngunit may diin niyang ganti. "Sumama ka sa palengke nang walang paalam, hindi ka makatingin nang diretso sa mga mata ko at ngayon ay ginagawa mo ang mga gawaing kailanman ay hindi mo ginagawa para lang huwag kitang lapitan. Don't play dumb with me, Adeline.” Ipinikit ko nang mahigpit ang aking mga mata dahil sa matinding kirot na naramdaman ko.

Ipinatong ni Lorelei ang kanyang kamay sa kanyang mukha, pinasadahan ng kanyang hinlalaki ang kanyang mga labi. “Magiging mahusay kang ama, dahil malalaman mo ang lahat ng mga bagay na hindi dapat gawin. Nandiyan ka kapag malungkot ang iyong anak. Ipagtatanggol mo sila kapag nahulog sila, at higit sa lahat, mamahalin mo sila. At iyon ang pinakamahalaga, Liam. Hindi takot magmahal."

"Kairah, Liam, alam naming mahirap para sa inyo, pero ito ang tamang hakbang para sa inyong dalawa. Hindi lahat ng gusto natin ang agad nating makukuha." Tumango ang ina ni Liam, tila nagtatangkang magpakalma. "Totoo ang sinasabi ng inyong ama. Hindi natin alam kung kailan darating ang pagkakataon para masigurado ang kinabukasan ng pamilya. Hindi natin ito dapat sayangin."

Umiiyak na tumango si Lian saka binalingan ng tingin ang Ama at dahan-dahan na humakbang palapit. "Daddy, ano ba 'tong ginagawa niyo? Umalis na kayo riyan," aniya nang may pumigil sa kanyang braso. "'Wag na po kayong masiyadong lumapit, Ma'am. Baka mas lalo siyang ma-pressure. Kasalukuyang unstable ang isip niya ngayon," saad ng Nurse. Puno nang pagsusumamo ang mga mata ni Lian. Gusto niyang lapitan ang Ama at yakapin ito. "Please, hayaan mo 'ko. Kaya kong pakalmahin si Daddy."