Liham Para Sa Ama Novels & Stories

ani Reyman na hindi ko nagustuhan ang mga sinasabi niya. "Ano ka ba, Reyman? Naririnig mo ba ang sinasabi mo? Huwag ka namang ganiyan sa Ama mo, kahit na ano pang pagkukulang niya sa 'yo, magulang mo pa rin siya. Ano ba sa palagay mo ang ginagawa mo? Hindi ba't mas grabe pa ang ugaling ipinapakita mo ngayon?" Hindi ko mapigilan ang sarili kong sabihan si Reyman, napaawa kasi ako sa Ama nito, lalo na at ikinuwento niya sa akin ang mga pinagdaanan niya.

Lintik! Napailing-iling na lang ako sa kanilang dalawa. Lalo na kay mama, siya ang mama ko, sa buong buhay ko. Hindi ako nakikinig sa mga sabi-sabi. Sa buong buhay ko! Walang araw na hindi ko siya ipinaglaban sa mga taong nakakasalubong ko. Dahil akala ko. Dahil sa pagkakaalam ko! Matino siyang ina! Pero ano na ngayon? Isa palang-

mahabang banta ng ama sa kan'ya. "D-Dad, no! Hindi magagawa ni Amber sa akin yan, inosente s'ya sa lahat ng mga paratang mo sa kan'ya," medyo tumaas ang boses n'ya sa ama. Hindi n'ya matanggap na pinag-iisipan nito si Amber ng masama.

AMIRA “Mi Amor, please come back to me. I miss you, wife. Please be with me again… bumalik ka na sa akin. Pakiusap, Amira.” “I’ll be good now, papayagan na kita sa mga bagay na gusto mo. Hindi na kita pipilitin pa. Magbabago ako, pangako. Bumalik ka lang.”

sabi ni Doña Soledad. "Paano po ako papayag kung hindi ko pa alam ang pagbabagong nais ninyong mangyari? Alam kong malaki ang utang na loob namin sa inyo. Hindi biro ang perang inilabas ninyo para mailigtas ang aking ama. Alam kong wala akong magagawa at hindi ako pwedeng tumanggi. Pero may karapatan naman po akong malaman kung ano ang pagbabagong iyon, para mapag-isipan ko nang mabuti ang mga bagay-bagay," sabi ni Amara.

At bakit wala siya sa tabi namin? Tuwing nakikita ko ang ibang mga bata na kasama ang kanilang mga ina, tuwing nakikita ko ang pag-aalaga at pagmamahal ng isang ina… napapaisip ako. Tinatanong ko si Ama noon pa man tungkol sa kanya, pero laging malungkot ang kanyang mga mata habang sumasagot. Ang laging sinasabi lang niya ay, “Mahal na mahal ka ng iyong ina, Liam. Napakabuti niyang babae. Pero may mga bagay na hindi natin kontrolado noon pa man. May mga dahilan kung bakit kailangan niyang lumayo para sa iyong kaligtasan.”

“Grey . . . Ho-honey?” “Tita Thal? You're awake!” bulalas ko nang marinig si tita sa kabilang linya. It only means that her life is no longer in danger. Hindi naman grabe ang mga natamo niyang tama ng baril at mga sugat, sapagkat daplis lang ang lahat ng ito. Ang kay Damon ang hindi ko malaman kung ano. Pero base sa sinabi ni Liahvi ay masama ang lagay ng kanyang ama, which is good. ‘God! Liahvi . . . Just wait for me, I'll take you back, soonest.’ Napapikit ako dahil miss na miss ko na siya. “Please . . . I need you here. Where is Liavhi? I want to see my daughter. These damn people here won't allow me to see my daughter. Please be here, honey . . .”

Kahit alam niyang matagal silang nilinlang ni Amara, ni katiting na sisi ay wala sa puso ng matanda. Ngunit hindi napigilan ni Luciana ang sarili. May inis sa tinig niyang sinabi, “Dad, dapat mo talaga siyang pasalamatan. Dahil sa kanya, limang taon naming hindi nakita ang apo natin.” “Tumahimik ka!” sigaw ng matanda. Handang magbuntis si Amara, pinalaki niya mag-isa ang mga bata sa loob ng limang taon—at napalaki pa nang maayos. Ano pa ba ang mairereklamo nila?

Pakiramdam ko may mga pulis akong kasama dahil sa dami nilang ipinagbabawal. “Wala ka naman bang nararamdaman na hindi maganda?” tanong ni Lola. Umiling ako, “Wala naman po.” “Good, tatandaan mo. Healthy Mommy, healthy baby. Kaya kung gusto mong mapabuti ang anak mo, you really need to sacrifice while you’re pregnant. Gaya nitong si Amelia. Mabilis lang ang naging panganganak niya dahil maalaga siya sa sarili.” Tama ba itong naririnig ko? Pinupuri niya si Mama.

-sakit para sa akin sa tuwing pinapasan mo ang mga problema natin. Ikaw ang naging haligi ng tahanan. Ikaw ang palaging gumagawa ng paraan para mabuhay at makakain kami sa araw-araw. Hindi sana magiging ganito ang magiging buhay mo kung hindi ako sumama sa ibang lalaki noon. Hindi mo sana mararanasan ang maghirap kung mas pinili kong manatili sa totoo mong ama noon. Kasalanan ko kung bakit nangyayari ang lahat ng 'to. Kapag nabasa mo ang liham na'to, nais kong sabihin sa 'yo na si Fidel Mariano Montevallo ang totoo mong ama. Hanapin mo siya, Miggy. Sa oras na mahanap mo siya, sabihin mo sa kaniya na humihingi ako ng kapatawaran sa nagawa kong pagtataksil sa kaniya. Sana hindi ka niya kamumuh