Liham Para Sa Ama Novels & Stories

The damage has been done. Ang tanging magagawa ko na lang ay ayusin ang mga natitirang piraso, kung kaya pa. Gusto kong tulungan si Liam at ang ama niya na ayusin ang hindi nila pagkakaintindihan, pero alam kong napakahirap. Napakalalim ng sugat ni Liam sa ama niya. At alam ko, ako ang isa sa mga dahilan kung bakit lalo itong lumala.

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.

nahihirapang pagsasalita ng kanyang ama. Niyakap agad niya ang Ama at humalik sa pisngi nito at noo. "I know you are strong, Dad. Kailangan mong magpagaling Daddy. Maglalaro at magbo-bonding pa kayo ni Khianna. Khianna misses you." halos bulong na pagkakasabi ni Lia sa ama. Ngumiti naman ito kay Lia saka tumatango. "I-I miss her too, Lia." Pabulong rin nitong tugon kay Lia.

tawag ni Nazzer sa anak namin. Nag-iwas ako ng tingin at tumingala nang magsimulang maglaglagan ang nga luha ko. Nasasaktan ako na makitang ganito ang mag-ama ko, and to my best friend Harith, I don't know what to do anymore. Liam has been waiting for this, ang makilala niya ang tunay niyang ama.

" Hindi mo'ko maloloko, Serene dahil alam ko na ang lahat. Ikaw at si Amaiah ay iisa!" Tila ba gumuho ang kan'yang mundo sa narinig mula kay Liam.Kaya ba siya dinadala nito sa mga lugar kung saan sila madalas dati dahil gusto nitong maalala niyang muli ang kanilang nakaraan.

“…may laban ka pa. Dahil buhay ang mga anak mo. Buhay sila. At umaasa silang may ama silang lalaban para sa kanila.” Nabaling ang tingin ni Liam sa lupa, nangingilid ang luha. “Pero paano, Lolo? Kung mismong ina nila ang tumatanggi sa akin? Kung kahit magmakaawa ako… wala ring halaga?” Umigting ang panga ng matanda bago marahang tumapik sa balikat niya.

masaya siyang hindi na siya pambayad utang ng kanyang ama medyo nakaramdam siya ng galit kay Liam dahil sinamantala nila ang kahinaan ng source income nila para gipitin sila but alam niyang gagawa ng paraan ang ama para hindi sila mapahamak . "oh thanks dad !" naiiyak niyang saad sa ama. "kaya iha if ever lumapit sayo si Liam approach him .wag mong galitin dahil baka kung ano ang mangyari sayo" gusto niyang tumutol pero wala na siyang magawa .

Mabilis siyang humakbang nang malalaki at agad na niyakap si Lia. “Anak, salamat at buhay ka pa. Napakarami kong pagkukulang sa iyo bilang isang ama. Sana ay mapatawad mo ako. Maraming salamat din sa pagligtas mo sa akin. Anak, sobrang namiss kita. Patawarin mo si papa. Mahal na mahal kita, anak." Humagulhol na ng iyak si Liam. Wala na siyang pakialam kung may ibang makakakita ng pag-iyak niya.

hagulhol ni mama. “Ate, sorry sa lahat… hindi ko alam kung paano hihingi ng tawad sayo kasi walang kapatawaran ang lahat ng nagawa namin ni mama sayo… patawarin mo kami ate” saad rin ni Lilian. Naramdaman ko ang paghigpit ng hawak ni Liam sa kamay ko ng tignan niya ako dahil sa tuloy tuloy na pagtulo ng luha ko.

Kailangan ko lang iyong tanggapin kahit na walang kasing-sakit! “Pero alam mo, anak… siguro ay mas magiging masaya si baby k-kung mag-uusap na rin kayo ng daddy niya at tuluyan mo na ring matutunan sa puso mo ang magpatawad,” wika ni Mama na medyo nag-aalangan pang banggitin ang tungkol sa ama ng aking anak. Doon ko lang naalala na bago nga pala ako hinimatay sa labas ng kumpanya ay nakita ko si Liam. He was finally back!