Liham Para Sa Ama Novels & Stories

Hawak ang sariling dibdib ay pinagmasdan ni Liara ang muong mukha niya sa salamin. 'Bakit ako nasasaktan sa narinig ko eh iyon nan talaga ang pakay namin sa isa't isa hindi ba? Maghiganti yan lang ang isasaksak ko sa isip ko. Kailangan ko lamang si Aidan para makatakas sa mga problema ko at makapag higanti sa mga taong nanakit sa akin. YUN LANG AT WALA NG IBA PA!' Paalala ni Kiara sa sarili.

Lahat sila ay seryosong nakatingin sa amin. "Son, wag mong masyadong galingan dahil mas bata sya sayo at isa pa babae ang iyong katunggali," sabi sa isang lalake siguro ay ito ang Ama sa madamot ng pangalan. Nakita ko kung oaano ito ngumisi na parang walang pakialam kung babae ako.

"Nadito lahat, sa black and white. Si Christopher at ang ama ko ay walang kadugo. Kung anak ko siya, bakit hindi siya magkakamag anak sa ama ko? Ano pa ba ang sasabihin mo? Sa tingin mo ba pineke ito ng ospital?" Nagnitngit ang aking mga ngipin, bahagya kong pinipigilan ang aking pagkadismaya. "Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa ulat na iyon, ngunit alam kong may mali. Kung nagtitiwala ka sa akin, pagkatapos ay ipasuri si Christopher. Ang mga resulta ay malilinaw ang lahat." Isang mapait na tawa ang pinakawalan ni Hanley. "Sa tingin mo mas pipiliin kong paniwalaan ka kaysa sa ama ko?"

Chapter 0142 Pag-upo namin sa hapagkainan ay agad nang nag-unahan ang kambal sa mga ulam. "Ate, para sa’yo ’tong malaking hipon!" sabi ni Liam sabay lagay sa plato ko. "Teka lang, bakit parang binigyan mo si Ate parang gusto mo ring makakain ng hipon ah," biro ni Amara na ikinatawa namin lahat.

Hindi kailanman naisip ni Amara na mapapansin siya ng isang katulad ni Liam, ngunit sa hindi maipaliwanag na dahilan, niligawan siya nito. At sa unang pagkakataon, naramdaman niyang may nagmamahal din sa kanya. Si Liam ang naging kanlungan niya sa gitna ng kanyang madilim na mundo. Pinangakuan siya nito na hindi siya pababayaan, na tutulungan siya sa pagpapagamot ni Selene at sa lahat ng mga pangangailangang medikal. Nang ipinangako nitong gagamitin ang koneksyon ng kanyang pamilya upang mapagamot ang kapatid niya, naniwala kaagad si Amara.

Iba na ang kanyang aura ngayon—matatag, puno ng kumpiyansa, at may bagong pag-asa. "Mahal ko si Mom," panimula ni Amara, nagpipigil ng emosyon. "Hindi madaling mawalan ng isang magulang, lalo na kapag sila ang ilaw ng iyong buhay. Pero natutunan ko na ang ilaw na iyon ay puwedeng ipasa sa iba—sa mga batang nangangailangan ng gabay at pagmamahal." Tumingin siya sa akin mula sa entablado, at alam ko na ang susunod na sasabihin niya ay hindi lamang para sa mga tagapakinig, kundi para rin sa aming.

Kung maaari lang, ayaw na niyang makita ito kailanman, kahit isang beses. "Sapphire, iniwanan kita ng isang buong mangkok ng hipon!" Tumatakbo si Liam dala ang isang mangkok at tinidor. Nakatingala ito sa kanya, iniabot ang pagkain na parang isang mahalagang kayamanan. Ang kanyang malalaking mata ay kasing kislap ng tubig, at hindi na binanggit kung bakit siya nawala nang matagal. "Tikman mo! Sabi ni tita Amara, dagdagan daw ng sesame paste para mas masarap."

Pakiramdam ko pasikip ng pasikip ang palibot ko. "Parang awa mo na.. Wag mo kong sasaktan.. Parang awa mo na.. May nanay ka.. Marahil kapatid na babae o anak na babae.. Please.." "Ohhh ang sarap naman sa pandinig ng pagmamakaawa mo. Hindi naman kita sasaktan kung.. Kung alam mo na magiging mabait ka lang.. PALILIHAYAHIN PA KITA, LYRESH.. At h sorry wala akong ina dahil maaga niya akong inabanduna.

Nakita ng batang henyo ang basang mukha ng kanyang ina at ang seryosong ekspresyon ng kanyang bilyonaryong ama, isang eksena na agad na nagpagising sa kanyang pambihirang emosyonal na awareness. "Mommy... bakit ka po muling umiiyak, akala ko po ba ay tapos na ang masasamang tao sa labas na nagpapaiyak sa iyo noong nagbe-bake ka ng mga tinapay sa lumang bahay natin?" tanong ni Liam, ang kanyang boses ay puno ng matinding pag-aalala habang mabilis na tumatakbo patungo sa kinaroroonan ng dalawa.

Ang sakit na bigla-bigla na lamang gumuguhit upang mas wasakin pa ang kanyang puso. “Hindi na natin alam kung anuman ang nangyayari sa kanilang pamilya Ma. Hindi na dpaat natin sila initindihin. “ Mariing sambit niya sa kanyang ina. Habang pilit nia iniwawaksi ang mga karaan niyang paulit-ulit na naglalaro sa kanyang isipan. “Pero hindi ka ba nagtataka? Hindi bumalik si Liam sa kumpanya nila. Paano kung isang araw ay hanapin ng lol anito ang apo kapalit ng ama.”