Novel & Cerita Liham Para Sa Kaibigan

Nakahit kaming magkakaibigan natatawa na lang pag naririnig namin s'yang kumakanta. 'Di na rin kasi gaano tumatambay o pumupunta dito 'tong mga kaibigan ko. Dahil nagkaroon na ng trabaho. "Nakakatuwa si Jash, matalino at masayahin. Sarap ng may bata sa bahay 'no?" saad ni Liam, tumango tango lang ako sa kan'ya dahil totoo naman 'yun.

Hindi pa nakuntento ang kaibigan kaya tumawag sila. “Hindi pwede ang hindi ka pumunta sa kasal ni Lia, ha? Magtatampo raw siya sa’yo.” “Oo naman, matitiis ko ba iyon? Have a safe trip, Maya, Lia. Salamat sa pagbisita niyo dito!”

Hindi ko mapigilang tanungin siya Mukhang natigilan siya sa tanong ko pero sinagot niya din "Kaibigan ako ni Elijah ang asawa mo, and i want to be close with you since you're the wife of my friend" aniya at pinagmasdan akong mabuti Kinagat ko ang aking labi at natanto ang sinabi niya, sa huli ay nginitian ko din siya pabalik "I'm Liah" pagpapakilala ko sa aking sarili "So, can i get your number now?" Nakangiti niyang tanong habang hinhintay ako

Bahagya akong napayuko nang bumaba ang boses sa pagkukwento ni Lianna. "Friends are there to comfort you, guide you, open your eyes to what's really happening, and help you recognize your worth when you're struggling with problems. Masasabi ko Zehra na isa si Kit sa mga kaibigan namin noon na nasandalan ko, and I can't even get mad at him right now if he is on Rita's side, naiinis oo pero yung galit? hindi kasi alam kong nagpaawa lang si Rita. That btch."

anito. “Naku wag na nakakahiya naman.” Nginitian lang siya ni Liam. “Kaibigan kita. So, let's just say, I invited you. Itreat mo na lang ako ng kape sa isang araw.” sabi na lang nito para siguro wag na niya ipilit pa ang pagbabayad kaya wala na siyang nagawa kundi ang magpasalamat na lang. “Mukhang lagi na tayong magkikita mula ngayon.” sabi pa ni Liam habang nakatingin sa kanyang mukha.

anas ko. "Iba naman kasi 'yong dati sa ngayon, Liam. Alam kung matagal mo ng kaibigan si Sienna pero hindi naman sila naging magkaibigan ni Raven, siguro nagkita o nagkakilala pero 'yon lang naman 'yon. Magkaiba kayo ng ugali at mga gusto noon. Hindi naman pwede ba pag kaibigan mo eh dapat kaibigan din ng kapatid mo. Huwag mong hayaan na dahil lang sa babae eh magkakasira kayo ng kapatid mo, katulad na lang ng nangyari noon."

Ano na naman kaya ang naiisip ng lalaking ito? “Why don’t we go shopping? Para makapamili ka na rin ng pampasalubong sa inyo. Treat ko,” ang pang-eenganyong dugsong pa nito. Iiling-iling na pinagmasdan ko ang kumekembot kong kaibigan pabalik sa kanyang upuan.

Lahat sila ay naniniwala na sinadya kong mamatay ang stepmom ko. Hindi ko mapigilan ang matawa ng mapait. "Alam niyo ba na pinagtangkaan akong kidnapin ng stepmom ko at ng dalawang lalaking goons na kasama niya? Tumakbo ako palayo sa kanila para hindi nila ako makidnap. Masama ba ang tumakbo para iligtas ko ang buhay ko? Sinabi ko ba sa stepmom ko na habulin niya ako? Iyong dalawang lalaking inutusan niya na kidnapin ako ay hindi ako hinabol nang makita nilang tumawid ako sa kalsada. Pero ang stepmom ko ay hinabol pala ako. Tapos nang masagasaan siya ay ako ang may kasalanan sa nangyari?"

God, ako rin gusto ko siyang sapakin. "Baka nakalimutan mo ang kasalanan mo sa akin? Pinahiya mo ako sa harap ng maraming tao-" "Kaya ba ipapahiya mo ako ngayon sa harap ng mga kaibigan mo? Ganoon ba? Pwes, napahiya na ako. We are now tie, Liam. Back off."

"Hindi namin maaaring akuhin ang panganib." Hindi ang maka- Diyos na Rehiyon o ang lahi ng halimaw ay mga kalaban na makakalaban nila. Mas mabuting maging ligtas kaysa magsisi. Lumingon si Lia para tawagin ang mga nasasakupan sa likod niya. "Mga lalaki! Pumunta sa kung nasaan sila sa pamamagitan ng lupa, at alamin kung ano ang nangyayari. Tandaan na magmadali at huwag mahuli."