Novel & Cerita Lihim Na Karunungan

LV asked forgiveness that he can't cure his grandma even though he did everything but wasn't enough. “Hiram lamang sa diyos ang ating buhay, apo, kahit napakadaming pera, kahit maraming nagagaling na doctor, kahit may mabisang gamot, at kahit anong gawin mo. . . Hindi mo mapipigilan ang tinakda ng diyos, kung sakaling mawawala ako, hindi ka nagkulang kundi oras ko na para magpahinga. . .”

Liam's Point of View I am Mark Liam Reed na nakatira sa paitaas na mundong may karangyaan sa pamumuhay at ito ang araw ng aking kaarawan. Another year and another life, maraming bisita ang dumating na kilala sa buong mundo. Many senator, mga bigatin sa showbiz at ang mga kaibigan ng aking mama. Gusto ko lang naman na simpleng kaarawan para sa aking sarili dahil nagsasawa na ako sa ganitong marangyang okasyon at nangagayayat na ang aking panga saka ngingiti subalit ang hinahanap ng aking mga mata ay ang aking papa na kailanman ay hindi ito dumalo ni minsan sa aking karawan.

“How may I help you?” Umawang ang labi nito sa dire-diretso kong tanong. Tahimik na lang akong napailing at huminga nang malalim. “Teach me how to move on from them then, because it’s so hard to forget them,” mahinang saad ko, tapos nalungkot na naman. “Bro, hindi mo naman sila kailangang kalimutan eh. You just have to accept, know the word acceptance,” ani Carlo at naupo kaya naman huminga ako nang malalim.

“Ayokong magkalamat ang pagkakaibigan niyo—” “Shhh~” Hinarang ni Liam ang hintuturo nito sa kanyang mga labi upang patigilan siya sap ag-aalala. “Ako ang bahala kay Luis. Hindi ko sinasadyang saktan siya bilang kaibigan ko pero hindi ko na hahayaang mawala ka pa sa akin.” “I-I’m sorry.”

Tila puno ng frustration at sakit. Nanatili lang na nakikinig at tahimik si Noah para hayaang magsalita si Liam. "Ang kapal ng mukha ko." Umiwas ng tingin si Liam at tila nagpipigil ng luha. Kinagat niya ang ibabang labi para pigilan sila. “Hindi ko alam na nasa harapan ko na pala ang babaeng matagal ko nang hinahanap. Pero, kahit nalaman ko ang kahinaan niya, nagawa ko siyang pahirapan lalo. ”

mahinang sambit ni Carina na umiiyak. Nilapitan ni Lily si Carina. Sino ba siya upang hindi magpatawad? Na karma at nagdurusa na ngayon si Carina at ayaw niyang dagdagan ito. "I already forgive you Tita Carina. Wala akong sama ng loob sa inyo. Huwag na kayong umiyak. Babalik ako at babalitaan kita." Sabi ni Lily na naiiyak narin pero pinigilan niya.

sagot niya, pero may konting smirk. Umupo siya sa tabi niya, at tahimik silang nag-enjoy sa view ng sunset. “You like sunsets?” tanong bigla ni Liam. “Yeah. They remind me that endings can also be beautiful.” Nagtagal ang tingin ni Liam sa kanya. “You always think like that?” “Well, I try to. Para hindi masyadong mabigat ang buhay.” Tahimik siya sandali. “Maybe I should learn that from you.”

Napabuntong huninga nalang ako. Maya-maya pa ay lumabas na ako and well, nakita ko si Liam na nakasandal sa labas. Ngumiti nalang ako sa kanya. Hindi ko pinahalata na apektado ako. "I'm sorry for what you saw--" "Liam, I'm okay. If he wants that then let him be. At wag kang mag sorry. "

Hindi niya ako pinigilan o ano pa man,I can see lust on his eyes while eyeing me napatigil lamang ako sa ginagawa ko ng bigla siyang ngumisi,nawala ang ngisi sa aking labi at agad na napaayos ng upo oh no,I know what he's thinking dali dali kong inalis ang paa ko sa hita niya at nag-iwas ng tingin kahit na ramdam na ramdam ko parin ang titig niya saakin oh damn I'm dead ______ para akong binuhusan ng malamig na tubig ng biglang magsalita si Liam "meeting is done, everyone get out"he coldly said "but sir we still need to discuss---"natigil ang Babae sa pagsasalita dahil sa titig ni Liam

Sa totoo lang, umaasa akong mali ang hinala ko at hindi mo na kailanman mababasa ang bahaging ito, pero kung nandito ka na, ibig sabihin ay hindi na sapat ang mga lihim. May mga taong hahabol sa iyo hangga't hindi nila nakukuha ang hinahanap nila. Hindi sila titigil. Hindi sila mapapagod. At hindi sila maaawa. Marami sa kanila ang matagal nang bahagi ng mundong ginagalawan ninyo nang hindi ninyo namamalayan. --- Tahimik na napahawak si Ji Lian sa baba habang nakikinig.