Lihim Na Karunungan นิยาย & เรื่องราว

Nakalimutan ba niya ang sinabi ng doctor sa kanya? Dapat ba niya itong purihin dahil sa pagiging masigla at hindi sumusunod sa nakasanayang kilos, o dapat ba niya itong sisihin dahil sa sobrang katigasan ng ulo at hindi marunong alagaan ang sarili? "Liam, hindi mo ito kasalanan. Ang ganda lang talaga ng pelikula kaya natuwa ako."

ELIHA "Self, kapag nahihirapan ka ngayon na gusto mo nang sumuko ay isipin mo na may bukas pa. Kapag nahirapan ka bukas ay isipin mo na may bukas pa rin. At kapag mas nahirapan ka bukas ay isipin mo ulit na may bukas pa. Hanggang sa kakaisip mo na bukas ka na lang sumuko ay magugulat ka na lang dahil nalagpasan mo ang bawat araw na gusto mong sumuko."

Lihim siyang natatawa sa kan'yang naiisip na plano. Pinahid niya ang kan'yang mga luha at nagsimulang tumayo. Paika-ika itong naglakad patungo sa kan'yang selda. Lihim niyang minura-mura sa utak ang mga taong nanakit sa kan'ya. Makakaganti rin ako sainyo! Hinding-hindi ako papayag na magtagumapay kayo. Ibabagsak ko kayo, pangako 'yan!

Napansin niyang natigilan ito, kaya lihim siyang napakamot sa kanyang ulo. " Pasensya kana, alam kung nasaktan ka, pero 'wag kang mag-alala, tutulungan kita para makalakad kang muli, at sa oras na makalakad kana gagantihan natin ang mga taong nagsasabi sa 'yo nang masama. Isa-isa natin silang gagantihan Lia-." Namilog ang mga mata niya, habang parang naduduling na na-patingin kay Liam, dahil sa sobrang lapit ng kanilang mga mukha at habang ang kanilang mga labi ay magkadikit.

Tahimik si Rio. Pero may bagay sa hangin na nagbago. Hindi takot. Hindi pagkataranta. Hindi pagsuko. Kundi paghahanda—na hindi dapat nararamdaman ni Karim. At dahil hindi iyon naramdaman ni Karim, nagpatuloy siya. “Kung hindi ninyo sasabihin—ipapakita ko sa inyo kung gaano kalayo ang kaya kong gawin. Sabi ko nga, dadating tayo riyan.”

" Magkamukha kasi kayo kaya hindi ko talaga mapigilan." " Huwag mo na sana akong ulit tawagang Amaiah. You see, kung patay na siya baka mumultuhin ka pa!' bahagya pa siyang humalakhak habang sinasabi ang bagay na iyon kay Liam." Mahal mo pa ba siya? Parang hindi ka pa nakakapag move on eh." " May mga bagay na napakahirap intindihin, Serena. May mga bagay na pilit ko man na balikan ay hindi na pwede." He seriously said while looking into her eyes."I need to go, Serena.Salamat sa cookies at sa tubig."

tanong ni Sheena. "Siyempre masakit, pero kinaya kong malagpasan iyon para makapag-move-on. Hindi lang naman siya ang lalaki sa mundo saka naisip ko na hindi niya deserve ang pagmamahal ko. Alam kong may mas better pa akong makikilala kaysa sa kaniya," paliwanag ni Runami sa kapatid. "E kasi naman, Ate, masyado akong nasaktan tapos ang hirap mag-move-on…" ani Sheena.

Napapailing siya, at iyon ang nalingunan ni Liam sa kanya. "What's wrong, grandfather?" tanong agad ni Liam rito. "Nothing, I just thought of you being so stupid. You don't know what a very good thing you have that you still want to slip it out of your hands. I'm telling you, you should know how to differentiate between fancy and fake. Also, you need to value what you have in life or else you will end up regretting your whole life because you let that thing go away. Remember, even if you have everything like power and wealth, once you realize the thing that you really wanted is already gone, you will forever be regretting and feel uncomplete." Ang makahulugan at mahabang salita niya para kay

paliwanag ni Liam nang makitang naghihintay ako ng sagot niya. Umalis ako sa kinauupuan ko at umupo sa kanyang tabi pagkatapos ay niyakap ko siya ng mahigpit. "I'm very grateful na kahit marami akong kakulangan bilang tao ay nagkaroon naman ako ng mabuting kaibigan. At huwag kang mag-alala dahil mag-iingat ako. Hindi naman puwedeng hindi na ako lalabas ng opisina dahil sa pag-aalala na baka malagay ang buhay ko sa panganib. Wala akong ginagawang masama kaya wala akong dapat na ikatakot dahil hindi ako pababayaan ng Diyos."

Lihim s'yang natatawa sa mga naisip tungkol kay Felimon. "Serves you right!" lihim na sabi n'ya sa sarili. Akmang maghihiwa na ito ng mga lulutuin ng inagaw n'ya ang mga sangkap dahil naalala n'yang gusto pala ni Kianna na s'ya ang magluluto. "Lumayas ka na dito Felimon! Maghanap ka ng bahay mo na malapit rito para kapag kailangan ka ni Kianna ay makakapunta ka kaagad!" taboy n'ya sa kaibigan.