Novel & Cerita Lihim Na Karunungan

Tahimik siya sa desk niya habang tinitingnan ang calendar sa screen ng computer “1 week…” mahinang bulong niya sa sarili. Parang hindi siya makapaniwala. Sa isang linggo na iyon— natuto siyang tumahimik kahit gusto niyang magtanong natutong tumango kahit hindi siya sigurado natutong magpigil ng kaba kahit hindi niya alam ang dahilan At higit sa lahat… natutong titigan si Carlo Sanchez ng hindi niya sinasadyang mas matagal kaysa dapat.

sagot ni Adrian. Tahimik. “Then ano po ito?” Tumayo si Adrian. Dahan-dahan siyang lumapit. “It’s inevitable.” Nanlalamig ang katawan ni Lena. “I don’t want to ruin your reputation,” dagdag nito. Napatawa siya—mapait. “Too late.” Tahimik. “At hindi lang po ako ang apektado,” dagdag niya. “I can handle it.” “Hindi lahat kaya niyo kontrolin,” sagot niya.

Tahimik niyang tawag sa pangalan ng dating kasintahan na labis man ang pag mamahal na kanyang ibinigay ay mas pinili pa rin siyang pag taksilan. Tahimik ang naging pag iyak ni Lexie, hindi niya na nakuha pang punasan ang malalaking butil ng luhang umagos sa kanyang mukha kasabay ng kagustuhang iuntog ang sarili sa marmol na sahig upang kahit paano ay mapalitan ang sakit na bumabalot sa kanyang dibdib. “Ano ba self… Stop crying, he’s not worth it.”

"Fatima, ang pagmamahal ko sa iyo at kay Giovanni ay hindi nagbago. Alam kong marami akong pagkakamali, at hindi ko kayang ibalik ang mga araw na nawala sa iyo. Ngunit sana, matutunan mong tanggapin na ang pamilya natin, kahit puno ng mga lihim, ay mayroong pagkakataon upang magbago." "At paano ang mga lihim na ito?" tanong ni Fatima, ang kanyang mga mata ay nagsasabing may nakatago pang sakit. "Paano kung patuloy na sumira ang mga ito sa buhay namin? Paano kung wala nang puwang para sa kaligayahan?"

Huminga ng malalim si Serena. Oras na siguro na ipagtapat niya dito ang totoo. Mahirap man ngunit kailangan. Saka para na din hindi siya magmukhang selfish… “Sa totoo niyan Liam… Di ko alam kung matutunan nga kitang mahalin. Sinusubukan ko naman… Sa abot ng makakaya ko. Ngunit hindi ko gusto na umasa ka sa wala. At hintayin pa nga kung kailan ako matuto… Patawarin mo ako.”

(LAST PART OF FLASHBACK) CARLOS POV #3 RELATIONSHIP BREAKDOWN I tried my best na maging maayos ang pagsasama namin ni Liya. Pero sadyang nawalan na ako ng pag-asa. Kahit anong gawin ko ay nawawalan na ako ng gana sa relasyon namin. Oo ako ang nagsabi sa kanya na subukan namin pero nasira na kasi ang tiwala ko sa kanya.

Hinid talaga nito mapigilan ang bunganga. “Di ba sabi ko, tumahimik ka???” “Ayy, sorry po ulit, Tito.” Napatingin si Liam sa kanya at ngumiti. “Ay, ayan na. Approved na talaga pinsan!” Tumawa na lang siya sa kakulitan ni Liam.

“Flattery won’t save you kapag late kang pumasok bukas sa center.” “Worth it naman ‘to,” sagot ni Liam, nagbiro, pero may halong lambing sa tono. Sandali silang natahimik. Sa loob ng ilang buwan, marami nang nagbago. Naging mas tahimik ang buhay nila, mas kalmado. Pero kahit gano’n, may mga alaala pa ring minsan bumabalik kapag gabi mga tanong na hindi na kailangang sagutin, mga sugat na halos maghilom pero minsan kumikirot pa rin.

Kabanata 6 Lumapag[as lang si Liam at ang mga kaibigan niya sa kinauupuan ko at halos matawa ako sa sarili ko dahil ano bang karapatan kong batiin siya pagkatapos ko silang iwan nang walang paalam? Pagkatapos ng lahat ng pagtatago at hindi pagpapaalam sa kanila, sigurado akong marami silang hinanakit at sama ng loob sa akin. Hindi ko rin masisisi ang sarili ko, dahil kapatid sila ng asawa ko at natakot ako na baka kung ipaalam ko sa kanila kung nasaan ako ay baka mahanap ako ng asawa ko.

"But change is the most constant thing in this world, Santri. Lahat nagbabago—" "Pero hindi ang pagmamahal ko sa 'yo, Anna. When you left, I was a mess. My family was a mess. My whole being was a mess, but Emerald was there for me. She made me realized that I should stand up and fix myself for you. Para kapag bumalik ka maayos na 'ko. Noong una nagalit ako sa mundo kasi pinaglayo tayong dalawa. I thought that the universe is punishing me. Nasaktan ka ng pamilya ko at nasaktan din kita, the reason why you left, but as time went by I realized that maybe the universe did that because we're two broken souls. Pinaglayo tayo para kapag ayos na tayong dalawa, pwede na ulit. Our plans before were im