Novel & Cerita Like Wind On A Dry Branch

Mahinang umihip ang hangin, dahilan upang marahang sumayaw ang mga dahon ng matandang acacia tree sa ibabaw nila. Tahimik na pinagmasdan ni Graziel ang maliit na garapon na hawak ni Junie.

The autumn breeze swept through, gently lifting a few strands of hair on Mia's forehead and carrying with it a refreshing chill. Napansin ni Nicholas ang malamig na simoy ng hangin, kaya huminto siya at itinaas ang kwelyo ng asawa. Sa ilalim ng ilaw ng streetlamp, pinagmamasdan niya ang makinis na noo ni Mia at ang cute nitong mukha. Hindi niya napigilang yumuko at halikan ito ng marahan.

Pinaunan pa nito ang isang braso sa kanya. "I'm amaze, we can do it silently," pagbibiro nito. Napalabi siya at hinaplos ang braso nitong nakapaikot na sa tiyan niya. "Muntik na akong maubusan ng hangin," reklamo niya. Mas hinapit siya nito. Ramdam na niya ang init ng d*bdib nito sa likod niya. Ilang beses pa nitong hin*likan ang batok niya.

Pero hindi dahil sa halip ay mas lumawak pa ito at gumalaw na parang may mga guhit ng kulay bughaw at berde na hinihipan ng hangin. “Look at that…” mahina kong bulong, takot na takot akong masira ang bawat sandali. “I told you,” marahang sabi ni Rhevan, ang mata’y hindi inaalis sa langit. “Nature knows how to steal your breath when you least expect it.”

marahas na sigaw ni Vreihya ngunit mas lalong naging marahas ang paghampas ng hangin sa paligid. Tila unti-unting tumatalim ang hangin na tumatama sa mga halaman at maging sa mga puno sa paligid. Nagkakaroon ng malalalim na marka ang mga puno at nagsisimulang mahiwa ang mga halaman na siyang natatamaan. Tila unti-unting nagbabagsakan ang mga sanga dahil sa napuputol ito ng matatalas na hangin.

Halos mabilaukan ako. He did not put down his hands on my waist. Mistulang naging alila ako nang nagsimula na kami maglakad patungo sa labas. Ayaw ko ihalimbawa ang hangin sa relasyon namin ngayon. Athough the wind is very powerful and you can feel its presence, in and of itself it cannot be seen. You know it is there by its effect on others. Lashing the old tress with a wind, unseen wind racing along the tiles, rising and falling with many clouds under the moon.

he declared. Hindi ko namalayan na medyo malayo na kami from our houses. We are now in the heart of the forest. The place looks mystical, as if a strong power maintained its peculiarity. Ramdam mo sa malalamig na hampas ng hangin ang hiwaga ng lugar. The trees are dancing beautifully in the rhythm of the wind, like they were controlled. The rays of the sun cannot enter the forest's grounds because the trees shaded the entire path. Medyo madilim ang paligid dahil sa naglalakihang mga puno, samahan mo pa ng mga rock formations na ngayon ko lang nakita. The settings is indeed astounding and breathtaking.

Nanatili akong walang kibo at hindi man lang nagmulat. Rinig ko ang kanyang pagpakawala ng malalim na buntonghininga, hanggang sa narinig ko na lang ang pagbuhay ng blower at ang paggalaw ng buhok ko. He tried to dry my wet hair. Hindi na ako nakatiis pa at bumalikwas na ako ng bangon bago inagaw ang blower mula sa kanyang kamay.

And the car moved away just as I was about to reach it. Naiwan akong mag-isa sa gitna ng kalsada. The wind blew, making me shiver a bit. Doon din mas pumait ang timpla ng pakiramdam ko. Kagagaling ko lang sa sama ng pakiramdam nitong umaga, parang bumabalik ulit.

As I sit beneath the canopy of a large tree, the gentle breeze picks up. The branches swayed, stirring the leaves above. Their edges fluttered softly against each other, creating a gentle rustle that gradually grew louder, enveloping me in a soothing embrace. It felt as though I was a leaf being gently swept away by the breeze. "Peace is always beautiful, isn't it?" The moment I heard his voice, my brief sense of comfort vanished. "You're here..." My eyes widened as I stared at him leaning against the tree. "Kuya, is that really you?"