Liwanag の小説・ストーリー

[The Paradise of the Blind] Ang puting liwanag ay hindi nagdala ng kamatayan. Nagdala ito ng katahimikan—isang nakabibinging katahimikan na tila tinanggalan ng pandinig ang buong mundo. Nang imulat ni Vladimir ang kanyang mga mata, ang langit ay hindi na itim o asul. Ito ay kulay abo, parang abong lumulutang sa hangin na ayaw humulog sa lupa. Masakit ang bawat hininga niya; lasang kuryente at sunog na metal ang hangin. Sinubukan niyang itaas ang kanyang kamay, ngunit naramdaman niya ang pamilyar na bigat.

Dahil may kalakasan din ang dala nyang flashlight, halos nagliwanag din ang kalahating parte nang attic. Kita ni Cairan ang hawak hawak netong isang flashlight, kulay itim eto at may kahabaan. Nag-eemit eto nang kulay yellowish na clear na ilaw. Hindi naman eto masakit sa mata kahit pa may pagkayellowish ang kulay.

Nagulat ang lahat nang biglang nahati ang lupa habang ang bola ng liwanag ay patuloy na lumilipad patungo kay Bradley! Nasa daanan ng liwanag ang isang malaking bato. Iniisip ng lahat kung ano ang mangyayari sa ilaw kapag bumangga ito sa bato, ang kanilang tanong ay mabilis na nasagot nang pasimpleng tumama ito sa malaking bato!

Villaruel din ako. Sinakop naman namin ang aming mga noo sa isaʼt isa habang nakapikit ang mga mata. Kasabay noʼng aming pagdiriwang ay nagpakita ng liwanag ang buwan sa aming kinaroroonan na nagsilbing ilaw ng lente o spatlait sa amin. Saksi ang mga bituin sa pag-iibigan naming dalawa na sabay-sabay kumikislap sa kalangitan upang makiisa sa aming pagdiriwang.

Taka niyang sabi habang pilit na inaalala kung meron nga ba silang event sa araw na ito, muli naman siyang inirapan ng kaibagan. “Photo shoot with the V.I- LOUNGE, ring a bell?” Thalia said sassily and managed to snap her fingers in front of her confused face. “Oh my God, shit!” Pasigaw nang sabi ni Faith nang sa wakas ay maalala ang kanyang appointment. “Yeah, shitty indeed, kung ano man iyang pinagkaka abalahan mo these past few days, I suggest you shut that dow-“ “Good morning…”

Liahn’s POV Sabado ngayon at napakaganda ng sikat ng araw sa labas. Isang napakaliwanag na umaga na naman ang sasalubungin ng mga mata kong kanina pa nandidilim. Bullshit na Filipino time.

Hindi niya p'wedeng ipahalata sa lalaki na nanghula lang siya. "Is that all?" 'Ano? May iba pa bang nakaukit doon?' Tumaas muli ang dalawang kilay ni Yael. "B-Buwan. May imahe ng buwan sa tabi ng initials," nakangiting sabi ni Livina nang maalala niya ang palaging sinasabi noon ni Luna sa kaniya. "To be exact, a crescent moon."

Madilim ang gabi Tulog na kaagad si Ling Yiran sa kanyang kama sa tahimik na silid, pero ang ilaw sa gilid ng kanyang kama ay nakabukas. Magmula nung umalis siya sa pamamahay ng Yi, nagsimula na ulit siyang buksan ang kanyang ilaw sa pagtulog tuwing gabi. Ang banayad na ilaw ay nakatapat sa kanyang mukha. Biglaan, ang pinto ng nirerentahan na bahay ay marahan na bumukas. Isang pigura ang pumasok sa bahay at sinara ang pinto sa likod nila.

“Ako ang pipili. Hindi ang cycle. Hindi ang halimaw. Ako.” At sa pagsigaw niyang iyon, muling nagliwanag ang buong paligid. Ang sibat ay kumislap ng pilak, ginto, at bughaw—isang tatlong kulay na liwanag na hindi pa niya nakikita kailanman.

First Night Paggising ni Dahlia ay kaagad na bumungad sa kaniya ang 'di pamilyar na kuwarto. Nasilaw siya sa liwanag na nanggaling mula sa itaas ng kaniyang ulo. Maliit lamang ang nasasakop ng liwanag kaya 'di niya maaninag ang kabuuhan ng kuwarto. "You finally awake," sabi ng baritonong tinig.