Novel & Cerita London Has Fallen

She was confused — Xerxis had never been like him. They left the city behind — the streets turning darker, narrower. Concrete gave way to rust and smoke. The smell of the docks hit her nose — salt, oil, and something metallic. When the car stopped, she saw it: the pier. Cold wind whipped through her hair as she stepped out. The moon hung low, silvering the water. Men moved like shadows — unloading crates, checking weapons, murmuring codes. Nina’s stomach knotted. “This is…” “My world,” Hades said, walking past her. “The kind people pretend doesn’t exist so they can sleep at night.”

"Ang mabuti pa, ibaba mo na 'ko," anang dalaga kay Vince. "Stop being a lioness, Issa. We have to stop over somewhere and feast some dinner. Masama akong magutom." Ibubuka pa lang niya ang bibig nang lumangitngit ang gulong ng Lamborghini bago iyon tumigil sa parking sa tapat ng isang fine dining restaurant. Atubiling inalis niya ang kanyang seatbelt at akmang bababa. Pero mabilis si Vince na agad siyang pinagbuksan ng pinto.

[Ang Pagkukubkob sa London] Ang ulan sa London ay hindi katulad ng ulan sa Roma. Ito ay malapot, malamig, at may dalang amoy ng kalawang at uling mula sa Ilog Thames. Sa isang maliit na kalyeng malapit sa Whitechapel, lumabas si Michael Miller mula sa isang lumang taxi. Ang kanyang mukha ay puno ng peklat mula sa pagsabog sa Castel Sant'Angelo, at ang kanyang mga mata ay wala na ang kinang ng isang idealistang arkitekto. Ang tanging nagpapanatili sa kanya sa katinuan ay ang malamig na bakal ng susing nakuha niya mula sa maleta—isang pisikal na susi na tila nagmula pa sa nakaraang siglo.

I pulled out my hidden phone for a brief second. ​[FIRST PILLAR FALLEN. FAUSTUS IS IN THE COLD. MOVING TO TARGET TWO: MAGNUS. THE TAXMAN IS COMING.] ​I looked out the window at the grey London sky. It was raining again, a soft, drizzling mist that washed the city clean. ​Two down in spirit, one in reality, I thought. Liana, I am clearing the path. I am making sure that when you step onto this soil, there will be no one left to challenge your crown.

Ang mahagala ay ang masagot nito ang kanyang mga tanong. “Anyway…” Umupo siya sa stool. “I’m done doing everything you asked me to. Can you answer my questions now?” “We’re on a countryside,” sagot nito. “Eyden i Mirakl po-prezhnemu ostayutsya gorodom Londonom. Oni budut zdes' v blizhaysheye vremya.” [translation: Aiden and Miracle are still the city of London. They will be here any time soon.]

Mahimbing na natutulog ang kanilang lola na hindi alam ang mga nangyari sa kapatid nitong si Jorge. "Sasabihin ko kaya kay lola ang mga nangyari kay kuya?" ------ Niyaya ni Tom si Hunter na magkape sa isang coffeeshop. Suot ni Hunter ang isang sunglasses para hindi ito agad makilala ng mga tao roon. Hindi pa naikwekwento ng kaibigan ang mga nangyari sa bluemoon night. Maraming tanong na gusto niyang itanong kay Hunter.

‘Where is that place again? His eyes narrowed as soon as he discerns a faint black smoke from afar and without further ado, Lucas immediately bolted to reach the place where he’s seen the smoke. And where does his curiosity and mission got him? In the city of Stratsburg, the biggest city within Izquierdo kingdom and the most prosperong—the infamous fallen land who recouped itself over the years once again has fallen. The skycrapers are a mess, some collapsed presumably from bombing, and some highways and paths are blocked by the repercussions from the destroyed buildings.

"Nagmamadaling lumabas si Thunder para kunin ang pangsapaw niya habang siya napapaiisip kong bakit kailangan nitong maging ganon ka-caring sa amo nito. Ayaw nyang lalong ma fall dito... Ayaw niya talagang ganito sila ni Thunder. "I feel like sinking into deep water, malulunod ako at mamatay ng walang magliligtas." "Ano binubulong mo diyan?" Tanong ni Ally sa kanya "Wala, sabi ko mamatay na ko sa gutom Lilith. Tayo na, di na ko maghihintay sa lalaking ‘yon. Bala sya, magalit kong magalit." "I think hindi talaga makakabalik agad, see right there?"

Masama na ang tingin sa kanila ni Hazel kaya sigurado si Leaf na umuusok na ang tainga niyon sa inggit. Nang matapos punasan, naglakad na sila palabas ng gym at humawak si Leaf sa braso ni Elm habang naglalakad sila palayo. Sigurado si Leaf na kahit malayo na sila ay hindi pa rin iyon maaalis sa isip ni Hazel. Mapaglarong ngiti ang umusli sa labi niya nang subukan niyang i-imagine na nagwawala si Hazel sa galit at inggit. 🍀🍀🍀

Incoherent words are coming from each of them. Ang tunog ng paglamon ng apoy sa mga pananim na humalo sa hiyawan at sigawan ang prominenteng ingay na namayani sa paligid. It was defeaning. Nakakasakit ng kalooban ang namamalas sa ngayon. It was too heartbreaking. Her eyes are directed to that one man na sa unang pagkakataon ay kakikitaan ng pagsuko at pagkatalo habang nakatitig sa itaas, to the flying embers ascending to the night skies and falling back to the ground.