Novel & Cerita Long Sweet Message Copy Paste Tagalog

"Thank you gurla sniff sniff kaya ako umiiyak kasi mahal ko sya waaah "Alam ko, at saksi ako sa pagmamahalan nyong dalawa. Kahit nasa harap nyo ako nag lalaplapan pa kayo. Ako naman si bitter parang masusuka haha" "E ganun talaga masarap mag halikan" "Yuck! Sarap ka dyan" "Maka yuck to, soon if you have a boyfriend lahat ng sarap mararanasan mo" "Anong soon ang pinagsabi mo jan! At sarap? Hello di ko naman agad-agad isuko ang bandera ko. Kasal muna"

My messanger notification popped up to my screen. It was a message from Braden. Nakangiti kong binuksan ang mensahe niya. A caption was written under the photo he sent. 'Si Sossy lang ang sakalam. Malakas kumain ng gadgad ng niyog.' Kahit kailan talaga itong dalawa ito! Kung magsasama ay kung ano-anong kalokohan ang ginagawa.

Pupunta na ako sa trabaho. Kakapasok lang ng mensahe na iyon kaya agad kong nireplyan. Ako: Good morning. Ingat ka. Magp-prepare na ako for school. I love you! Cartier: Mahal na mahal kita, Gabriella. Ingat ka. Pakakasalan pa kita. Matamis akong ngumiti sa mensahe niyang iyon. Buong umaga tuloy akong good mood. Sa sobrang good mood ko nga, pinaghanda ko sina Rei at Cha ng burger steak na natutunan ko lang din kay Mama.

Ilang segundo s'yang hindi nakahuma at nakatulala lamang na nakatingin sa kan'yang cellphone ngunit ng mahimasmasan ay binuksan n'ya ang isa sa mga mensahi nito para basahin. "Amor nasaan ka? Please answer my call. I'm sorry! Miss na miss na kita, amor. I love you!" nanginginig ang labi na basa n'ya sa nilalaman ng mensahi nito. Nakahawak s'ya sa kan'yang didbib at nagbuga ng marahas. Para kasing biglang nanikip ang kan'yang dibdib ng mabasa ang laman ng mensahi ng binata.

Baka nga ilang daang-libong tupa na ang nagdaan sa isip niya habang nakapikit. Minabuti niyang tingnan ang cellphone niya at nakita niya sa screen na may message pala siya. Hi, honey! Wish you were here! I missed you so much! Sa ilalim ng message ni Miguel ay kalakip ang picture nito na malungkot at nakasibi ang bibig. Dalawang oras na pala ang nakakaraan nang magmessage sa kanya si Miguel at naka offline na ito.

"Oh tita, una na po kami ha. Wag niyo kaming masyadong mamimiss!" "Assuming kisses, ako lang no!" Inirapan ako nito atsaka nagflying kiss pa kina mama. Lumingon naman ako sa kanila at nakitang nakangito silang nakatingin sa akin. Mama mouthed 'good luck' with a smile while Jelai positioned her hand and form into a fist saying 'fighting' ngumisi ako atsaka tumango at kumaway. Pagkatalikod ko ay kaagad na tumulo ang luha ko.

Habang kumakain ng cereal bilang agahan ay may natanggap akong text. 'Honey, I'm home. Napa-aga ang uwi namin dahil madali kaming natapos sa taping.' Abot-tainga ang aking ngiti dahil sa mensahe mula kay Steve. Tatawagan ko na sana siya pero may kasunod pa itong text. 'I’ll call you later, hon, matutulog muna ako. Love you.'

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Ilang saglit lang ay nilabasan na siya. Nanghina ang mga tuhod niya matapos non. Hinihingal siyang napatingin kay Lexus. Nakangisi ito sa kaniya na ikinapula ng buong mukha niya. "Akala ko ba ayaw mo?" he tease. Mas namula ang mukha ni Amy. "You’re so noisy but well, I'm not done yet." nakangising sabi ni Lexus bago dinilaan ang sariling kamay kung nasaan ang katas ng asawa. "F-ck! I miss your c-m, honey. Still delicious as ever." sabi pa nito.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”