Long Tagalog Words Novels & Stories

Utos nya. Dali dali akong tumakbo para hanapin ang mga charmers. Halos maiyak na ko sa mga emosyong naghalu halo na. Inis. Galit. Awa. Saya. Lungkot. Sa bawat hakbang ko ay patuloy lang ang aking pagluha. Di ko na napansin na dinala ako ng aking mga paa sa isang greatwood. Umakyat muna ako sa isang malaking sanga nito bago ko ibinuhos ang mga luha at hikbi na kanina ko pa pinipigilan.

Nakarating na sila sa likurang bahagi ng resort. "Have you seen an eight year old kid running this way?" Aligaga ang mga mata ni Logan habang tinatanong ang may kabataang babae. Nakakunot ang noong itinuro nito ang likuran ni Logan. Nagpasalamat siya rito bago tumakbo paalis kasama si Tanya. "Thank you so much. Enjoy your stay here in the Philippines." "Welcome! I will!"

Tumango ako. "Ako nga po. Bakit niyo po ako kilala?" takang tanong ko. "Because you are supposed to be my client. I'm attorney Joe Agustin. A lawyer. May 15 na kasong naipanalo at dalawa palang ang talo dahil tumagilid ang kliyente ko. Interisado rin ako sa kaso ng mama at papa mo. Gusto mo bang tulungan kita?" kumunot ang noo ko.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

sabi ni Kuya Phillip. “Congrats, bayaw!” sabi naman ni Kuya Hunter. “Mommy? What is bayaw?” tanong ni JJ kaya biglang humalakhak ang mga magulang at kuya ko. “Bayaw, is the tagalog word for brother-in-law.” paliwanag ko kay JJ. “Yan ang sinasabi ko! Konti lang ang alam ni JJ na tagalog words.” sabi ni James. “Baka mas marami pang alam na bisayan words yan dahil kina yaya at inday!”

Naaasiwa siya at nako-conscious siya sa mga titig nito. "What?" wika nito at tumawa. Pero kalaunan ay sumeryoso rin. "Ano bang nangyari sa iyo kanina?" Binasa niya ang mga labi. "I just wanted to ask this question. Iyong three words mo, may verb ba? Kung may verb, past, present or future tense?" "For Pete's sake, Gracie! Why are you so into my secret? Ano bang kinalaman ko diyan sa bumabagabag sa iyo?"

Ang liit naman ng mundo ko! Saglit ding natigilan si Papa nang makita ako. May binulong siya sa babaeng katabi. Nilingon ako ng babae gamit ang gulat na ekspresyon. Lumapit ito sa amin habang nananatiling nakahawak kay Papa. "Good evening, Senyor at Senyora!" Sabay-sabay nilang bati. Wow! Senyor? Mantakin mo nga naman na habang nagpapakahirap si Mama sa pagtaguyod sa akin, umangat nang sobra ang buhay ni Papa...