Lord Give Me The Strength To Accept นิยาย & เรื่องราว

Ngunit sigurado siya sa isang bagay nang mga sandaling iyon. “I believe you are strong. Time molds you to be stronger. You are the one they are putting in this problem because you are the strongest,” sabi niya rito. “Hindi ang mahihina ang mga ipinapadala sa giyera. Iyong malalakas at madaling gumaling ang sugat ang parating nasa unahan. Ikaw ang sundalo ng buhay mo, Liberty. Nararapat lang na ipaglaban mo ang tingin mong tama para sa ‘yo…”

Hindi maganda to nasa dibdib ko na ang kumunoy kakainin ako nito ng buhay! “Oh ilag pa!” Hindi ko na nagawang kumilos dahil siguradong lalamunin na ako kaya tinanggap ko ang batong ibinabato niya saakin. Ang tawag sa kapangyarihan niya ay stone power na kung saan ay kahit na akong bato ay kaya niyang kunin at pagalawin.

Hindi kataka-taka na ang malalakas na nakaligtas sa digmaan isang daang taon na ang nakalilipas ay may kamangha-manghang kapangyarihang terorista. Ang pinakamataas na kinatawan ng lakas ng Apocalypse, at isang buong sampung tao, ay napakadaling nakagapos sa kanya na hindi sila makagalaw. Ang kanilang tunay na lakas ay lampas sa kanilang imahinasyon. Tinitigan ng mabuti ni Esteban si Leon Diaz at nakangiting sinabi, "parang lumakas ang lakas mo." Ang expression nito ay biglang naging seryoso, sa Esteban malalim bow, at 90 degrees, upang ipahayag ang kanilang paggalang.

Dapat hindi niya pinipilit ang sarili dahil lang may sumubok manira sa kanya. Pero hindi siya nagpapatalo. Tinatanggap niya yung impact, tapos umaangat ulit. The kind of strength na ina-admire ng tao. The kind of strength na kinatatakutan nila. The kind of strength that ruins men like me. Kumatok ako sa glass, isang beses lang. Nagulat siya konti, tapos tumingin. At nung nakita niya ako, lumambot ang expression niya—hindi weakness, kundi recognition. Familiarity.

Ngunit sa halip na masaktan ay malakas pang humalakhak si Lord Howard, sinalo nito ang likido sa kaniyang labi at muli iyong ininom gamit ang kaniyang hintuturo. "Just like what I always tell to all of you if you want to be on top, you always use the organ on top not on the middle because that would only tend to weaken you... Sa kaso namin ni Lord Hondrad, masiyado siyang nagtiwala na mapagagaling ko siya gayong wala naman akong balak na pagalingin siya. The world wants him to rest, so I just fulfilled it. The same goes with Honoracio, that fool and naive vampire who always expects goodness in everybody's hearts..."

Sinubukan ng Omnipotent Lord na hikayatin siyang muli. Sumigaw sa kanya ang malabong pigura, “Tahimik! Umalis ka agad!” Pagkatapos, ikinaway niya ang kanyang kamay at isang malakas na pwersa ang sumugod. Tinamaan ng pwersa ang Omnipotent Lord at pinalipad siya. Bagama't malapit na niyang maabot ang Acme Rank, hindi niya nakayanan ang pag atake.

Ang kanyang pagkatalo ay hindi niya itinuring na isang kahihiyan, kundi isang pagkakataon. "Ang pisikal na pag-atake ay nabigo," sabi niya, ang kanyang boses ay isang malamig na bulong na gumagapang sa silid. "Ipinakita ng basurerong si Lawrence na ang kanyang kapangyarihan, kasama ang suporta ng kanyang mga kaalyado, ay kayang harapin ang ating mga sundalo. Ngunit ang kanyang lakas ay siya ring kanyang pinakamalaking kahinaan. Ang kanyang kapangyarihan ay absolut. At ang absolutong kapangyarihan ay kinatatakutan."

Oo, ibang tao ito, hindi ko kilala pero sapat na ang kasama ko ito ngayon para gumaan ang loob ko. “Leonard…” mahina kong tawag sa pangalan niya. “What if I’m not as strong as I pretend to be?” Mabilis niyang iginiya ang kotse sa gilid ng daan at huminto. Pagharap niya sa akin, bakas sa mga mata niya ang suporta sa akin. “Then I’ll be strong for you.”

Parang may lihim silang dalawa na hindi pa nila binibigkas, pero pareho nilang alam. Mabilis na inalis ni Leandro ang tingin, nagpatuloy sa pagsusulat sa board. Pero napansin ni Isobel—mas madiin ang pagkakasulat. Mas mabilis ang galaw. Ganoon din ang tibok ng puso niya ngayon. "Submission is not weakness," aniya habang humarap muli sa klase, "It is power. Power willingly offered. Voluntarily given. That’s what makes it dangerous… and addictive."

Asar niya kaya napa-iwas ako ng tingin. Jusko, Lord, bigyan mo po ako ng lakas ng loob at matinding self-control! Panalangin ko sa isip ko habang pilit na nag-iiwas ng tingin. Ang daling sabihin na walang malisya, pero bakit parang ako ang unang matatalo sa sarili kong laro?!