Lord Grant Me The Serenity Novels & Stories

Nandoon rin si Herald para makichismis. “Paano nga kung magawa sa’yo iyon ni Lessi? Anong gagawin mo?” tanong ni Herald. Napatigil ako. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. The question’s been hunting me all night. Will I ever forgive Lessi for doing that, too? I don’t know. “I get Luce,” Art replied. “He loves Serene so much that he respects her in any way he can. So paano nga mabubuntis si Serene kung hindi naman siya ginagalaw ni Luce.”

Nasa kanang visitor's chair si Greyson kaya sa kaliwang banda ako naupo. "Uh. Pinatawag niyo po ako, Sir?" kinakabahang tanong ko kay Mr Dela Merced. Nakangisi itong tumango. Narinig ko ang marahang tikhim ni Luther kaya nalipat sa kan'ya ang atensyon ko. Oh, God! This man is the epitome of perfection! Halatang pinagtuunan ng pansin ni Lord ang kagwapuhan ng isang 'to.

"I heard there's a carnival not too far from here. May motel din sa malapit." Marahan niya akong hinampas. "Ikaw talaga, mamaya, marinig ka ni Lola Gloria." "Gabi na at natutulog na siya. Wala pa tayong honeymoon, baby. Sige na, ha?" "Paano si Serenity?" "Bukas pagkatapos natin mamasyal, patutulugin natin siya at iiwan sandali kay Lola. And then... " Malandi kong pinagapang ang kamay ko sa nakalantad niyang hita. Napakagat siya ng labi.

Hindi na naghintay ng pangalawang reklamo si Serenity, mabilis itong bumalik sa upuan nito at nakatuon lang sa harap ang atensyon. “Sa tingin ko mas makabubuting sumuko kana ngayon, Liam. Mahirap kunin ang loob ng mga mahihilig sa libro, hindi mo kayang tapatan ang mga fictional men na kinababaliwan nila.” Untag ni Earl kay Liam, tahimik namang nilingon ni Liam si Serenity.

“Lola, tutulungan ko po kayo.” Lumaki si Sera na may disiplina at kahinhinan. Sa kanyang kinalakhang paraan ng pamumuhay, hindi siya kailanman nasanay na tanggapin nang walang pag-aalala ang serbisyo o pangangalaga ng mga nakatatanda. Para sa kanya, tila mali na pabayaan ang sarili habang ang mas matatanda ang gumagawa ng mga bagay na dapat sana’y siya ang tumutulong. Kaya nang magsimulang magpakita ng sinserong malasakit si Merida, ramdam niyang hindi niya kayang suklian ito ng pakitang-tao o pakikipaglaro sa damdamin.

Na mabilis rin naman nitong ikinalakad sa harapan ko pero hinarangan ko pa ito para makalapit kay Morriban. “Quillon. Calm down.” Awat ni Lord Nelson dito pero tila wala itong balak. Ang totoo’y nakalalambot ng tuhod ang galit nito, tumatagos sa balat ko ang galit nito kay Morriban. At dahil alam ko na kung ano ito ay madali na lamang sa aming matukoy na ito ay ang Aura ni Lord Quillon. Ano pa nga ba ang inaasahan ko sa Aura na mayroon sa mga Deity.

Napangiti siya ng mapait ng mga oras na iyon at isang realisasyon ang pumasok sa isip niya, kailangan na niyang iwasan ito bago pa siya tuluyang mahulog rito. —------------------------------ Nagising si Serene dahil may kung anong mabigat na nakapatong sa kaniyang tiyan at nangangalay ito. Dahan- dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata upang tingnan kung ano iyon. Ang tulog na tulog at payapang mukha ni Luther ang kinamulatan niya kung saan ay ang kamay pala nito ang nakadagan sa kaniyang tiyan.

Paano na lang kung lumapit sa kaniya ang lahat ng kaniyang mga kamaganak para ihingi sila nito ng pill sa kaniya sa susunod. Ngumiti si Darryl at sinabing. “Bakit andami mong kailangan na pill?” Tapat namang sumagot si Megan ng, “Makinig ka sa akin, mabait kong Kuya. Nangangailangan ang master kong si Abbess Mother Serendipity ng Godly pill nang husto. Nastuck siya ngayon sa Level Five Martial Marquis nang napakatagal nang panahon. Pinipigilan siya ng bottleneck na ito na maging isang Martial Saint!”

Handa na siyang madiskubre ang nakasulat dito pero nagtaka siya nang dalawang pangungusap lang ang nakaprint sa gitna ng maluwang na papel. 'I am Serenity Mendez. I swear I'll be struck by a lightning if I break or fail to fulfill our agreement.' 'Gago! Anong klaseng kalokohan ba 'to? Kontrata pa ba 'to? Parang tanga.' "Are you signing it or not? Sinasayang mo lang ang oras ko, Ms Mendez," pabalang na sabi nito at saka humikab."Two minutes left and I'll be late for my meeting."

Pero, kapag ang isang kataas-taas at malakas na tulad niya ay biglang lumuhod sa harap ng iba at nanginig na tila ba may Parkinson's disease siya, binaliktad nito ang pananaw ng lahat. Walang masabi ang mga tao, at mas lalong natakot si Solomon. Matanda na siya. Hindi tulad ng lahat dito na nawala na ng abilidad na mag-isip, naisip niya agad at nag-focus sa sinabi ni Mr. Lanyon. ‘Lord… Anong lord?! Maaari ba na ang taong ito ay ang lord ng Ten Thousand Armies?!’