Lore Mga Nobela at Kwento

batid ni Domino. habang lumalanghap ako ng sariwang hangin, isang problema ang pumasok sa isip ko. "Paano yung mga nahimatay na Goblin sa Power Level Activation ko?!" "Shit-" ... "Black Hole Creation : Health Potion Release"

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid. Umungol siya subalit hindi siya napagbigyan ng kaniyang lalamunan sa paraan na gusto niya. Lubog pa kasi ang kaniyang boses dahil kagigising lamang ng kaniyang diwa kung kaya’t hindi siya makaingit ng bongga at suwayin ang mga alaga niyang fennec fox sa pagkalatok sa pinto. She frustratingly stirred in her messy bed. Bahagya niyang iminulat ang isang mata atsaka sinilip ang battery operated na compact digital alarm clock sa night table sa gilid ng kaniyang kama.

"Hindi ako sigurado, first time kong gumawa ng locator spell. Memoryado ko ang orasyon 'non ang problema lang ay ang sangkap." "Sangkap?" Tumango ako ngunit hindi nakatingin kay Levi. "Anything. Gamit, buhok, dugo, picture, basta't konektado kay Zandrex Aragon." "Siguro naman may picture ang Lola Kristel mo sa profile ng mga clients niya ?" "Iyon na nga ang problema. Hindi ko makita ang folder niya rito," reklamo ko pagkatpos isarado ang pinakababang drawer sa table ni Lola.

Lorelei's words held a promise of unraveling mysteries and seeking closure. Genevieve couldn't help but smile back at her friend, gratitude and anticipation swirling in her eyes. "I love this, Eve. Para tayong naglalaro ng mystery game or para tayong nasa mystery game kaso memories mo nga lang ang need natin i-unlock," Lorelei's mischievousness sparkled in her gaze, igniting a newfound determination in Genevieve to confront the shadows of her past and discover the truths that lay buried within her memories.

sagot ni Lorie, pero ang boses niya ay hindi kaba kundi apoy. Umupo si Dante sa driver's seat at agad pinihit ang susi. Rumaragasa ang ugong ng makina, mababa, halos parang ungol ng isang hayop na matagal nang ikinulong. “Tito…” bulong ni Lorie, nanginginig ang boses habang nakahawak nang mahigpit sa bag na parang iyon na lang ang nagbibigay sa kanya ng lakas. “Sigurado ka bang walang CCTV rito?”

Ang kanyang buhok ay basa pa at tumutulo ang tubig sa kanyang leeg pababa sa kanyang dibdib. Nang buksan niya ang p***o ng banyo at lumabas, natigilan siya. Nakaupo si Lorenz sa gilid ng gulo-gulong kama. Nakasuot lang ito ng itim na sweatpants na mababa ang pagkakalaylay sa baywang. Ang magagaspang nitong kamay ay nakapatong sa sariling mga tuhod. Ngunit ang mga mata ng bilyonaryo ay nakatutok sa kanya, madilim, mabangis, at tila isang nagugutom na lobo na nakahanap muli ng biktima. Walang bahid ng lambing sa paningin nito ngayon, puro mapanganib at nakakapasong pagnanasa.

Alam nito na hindi niya babasahin kung i-text siya nito kaya sinasadya talaga siyang puntahan. "Ang babae ay nakasuot ng orange na damit." Napailing-iling siya. Ayaw niya ng kulay orange. Pinagloloko lang ni madam Ora ang kaniyang ina. Dapat alam ng madam na iyan kung ano ang ayaw niya. "Ang lucky color mo ngayong araw ay Torquoise." Nakasuot siya ng cream polo. Napatingin ang kaniyang ina sa kaniyang suot.

Ibig sabihin ay may umaakyat nga doon ng hindi nila nalalaman. “Stay here,” bilin pa ni Levi. “Okay. Mag-iingat ka ha?” Marahan lang itong tumango at dahan-dahan umakyat. Habang naghihintay ay ginala ni Luisa ang tingin sa paligid. May nakita siyang bote ng cyanide, isang kemikal na ginagamit panglinis ng alahas pero kapag nainom ay nakakalason at nakakamatay. May isa rin siyang nakita doon na malaking kahoy na gaya ng muntik bumagsak sa kanya mula sa attic, isang baseball bat at ang mas kinatakot niya. Nakita niya sa isang drawer sa aparador ang mga papeles. Natutop niya ang bibig sa labis na pagkabigla nang basahin ang nilalaman niyon.

Ang tanging lunas para sa lason ay sa Celandine City. Sa oras na ito, nagtaas ang Harvard ng ibang opinyon. Aniya, “Base sa katalinuhan na nakuha ko, ang Heart Eater ay isang uri ng lason na walang antidote! Thomas, wala kang mapapala kahit pumunta ka sa Celandine City. At saka, kung pupunta ka talaga doon, mahuhulog ka sa bitag nila. Papasok ka sa teritoryo ng Art Trading Corporation, na teritoryo rin ni Lord Vedastus! Sa puntong iyon, maaaring hindi mo na ito namamalayan kapag tinamaan ka ng kamatayan."

Dahan-dahang lumapit si Ji Lian at sinubukang i-scan ito, ngunit agad na nag-error ang device niya, dahilan upang mas lalo silang kabahan. "May tao sa loob," mahinang sabi ni Lora habang nakatingin sa pinto, kahit wala siyang ebidensyang nakikita. Ngunit ang pakiramdam niya ay hindi mapagkakamali. Para bang may presensyang nakatago sa likod ng bakal na iyon, isang presensyang matagal nang hindi nakakakita ng liwanag.