Lore Mga Nobela at Kwento

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

Tinanong ni Aurora sa pagkalito, “Magagawa ba iyon?” “Oo!” Sinabi nang determinado ni Nanako, “Parang voyeurism ito. Hindi ko ito naintindihan sa una. Ang salitang voyeur ay nangangahulugang pagkita. May isang pares lang ng mga mata ang tao at nakikita lang ang labas ng mundo mula sa katawan. Paano ko maiintindihan ang endoscopic ability at makita ang mga meridian at elixir field sa katawan ko? Pero, bigla kong naintindihan ang katotohanan kaninang umaga. Ang tinatawag na endoscopic ability ay ihiwalay ang kamalayan mula sa limang pakiramdam, para kumalma, at isipin na umalis ang kamalayan ko sa utak, mata, tainga, biig, at ilong ko, at sumisid sa sarili kong katawan na tila ba sumisisid ako

Zeph Pov Nag-umpisa na first round sa contest para sa pagpili ng magiging Luna ni Alpha Hunter. Ipinag-utos niya na kung sino man ang unang anim na makakakuha ng prutas na Amanpulo at makakapagdala sa kanya ay siyang pasok sa second round. Mahirap ang pinapagawa ni Alpha Hunter dahil sa pagkakaalam ko ay nasa gitna ng gubat ang iilan lamang na puno ng Amanpulo. Saka delikado sa gitna ng gubat dahil maraming mababangis na hayop. Oo nga't may dugong hayop din kami dahil mga taong-lobo kami ngunit nasa katawan kami ng tao kaya sakaling may makasagupa kaming mabangis na hayop ay tiyak na manganganib ang buhay namin. Ang mga taong-lobo na kagaya namin ay kaya lamang magpalit ng anyo kapag sumasap

Masayang sambit ni Lara at dumampot ng dalawang espada sa lapag. Nakalimutan niya, wala nga pala silang s*****a maliban sa maliit na baril sa tagiliran niya. Ang alam niya sa Urvularia pa lang nadedevelop ang baril, kung meron man sa Maleferia, konti lang. Isa na siguro doon ang automatic machine gun sa North border gate. Kaya't karaniwang ginagamit dito ay espada at palaso.

Strangers would assume that he is serious because of his physical appearance but he is nothing but a pea brain asshole. He changes mood quickly. I'm just wasting my time. "Ang Listeria ay isang nakakatakot na lupain. Ayon sa mga aklat ay isa itong isla na hindi nakikita ng ating mga mata. This land became a hot topic in debate ages ago until now." Tumaas ang kilay ko dahil sa sinabi niya.

Mula sa kailaliman ng whirlpool, isang pigura ang marahang umangat. Hindi ito isang halimaw. Isa itong nilalang na may anyong tao, na nakatayo sa ibabaw ng nagngangalit na tubig na parang ito'y solidong lupa. Sa simula, walang sinuman ang nakakilala dito. Ang balat nito ay tila gawa sa kumikinang na obsidian na kaliskis. Sa gitna ng dibdib nito, ay isang nag-aalab na asul na araw na kitang-kita sa ilalim ng kaliskis nito, ang pulso nito ay nagdudulot ng maliliit na alon sa paligid niya. Ang kanyang mga mata ay hindi na mata ng tao; ang mga ito ay dalawang orb ng makinang na asul na liwanag. "Ano 'yan?" tanong ng pangalawang-pinuno ni Malakor. "Isang bagong sandata ng mga primitive?"

Alam nito na hindi niya babasahin kung i-text siya nito kaya sinasadya talaga siyang puntahan. "Ang babae ay nakasuot ng orange na damit." Napailing-iling siya. Ayaw niya ng kulay orange. Pinagloloko lang ni madam Ora ang kaniyang ina. Dapat alam ng madam na iyan kung ano ang ayaw niya. "Ang lucky color mo ngayong araw ay Torquoise." Nakasuot siya ng cream polo. Napatingin ang kaniyang ina sa kaniyang suot.

Ibig sabihin ay may umaakyat nga doon ng hindi nila nalalaman. “Stay here,” bilin pa ni Levi. “Okay. Mag-iingat ka ha?” Marahan lang itong tumango at dahan-dahan umakyat. Habang naghihintay ay ginala ni Luisa ang tingin sa paligid. May nakita siyang bote ng cyanide, isang kemikal na ginagamit panglinis ng alahas pero kapag nainom ay nakakalason at nakakamatay. May isa rin siyang nakita doon na malaking kahoy na gaya ng muntik bumagsak sa kanya mula sa attic, isang baseball bat at ang mas kinatakot niya. Nakita niya sa isang drawer sa aparador ang mga papeles. Natutop niya ang bibig sa labis na pagkabigla nang basahin ang nilalaman niyon.

masayang wika ni Lolo habang proud na proud na tumatawa. Kumunot tuloy ang noo ko. “It’s a girl, Lo,” I announced while I was studying his expressions. Dati-rati ay ayaw na ayaw niyang makakarinig na nagka-apo siya ng babae. He liked Villamayor men only. Para tuloy gusto ko nang maniwala sa asawa ko na may sakit nga si Lolo. “Maria already told me. May pasalubong nga ako para sa kanila. I bought them matchy clothes,” he exclaimed, pointing out the mountain of paper bags on the salas.

Hell no! *****