Novel & Cerita Lost Life

Isa pa ay papagalitan ako ng Lola Teresa kapag nalaman niya na may amoy na lumalabas sa aking kwarto. Siguradong katakot takot na talak na naman ang aabutin ko. Kay tanda na ay hindi pa rin nauubusan ng boses ang byudang iyon. Bakit ba kasi hindi pa ito mamatay matay. Sabagay, mahirap mamatay ang masamang damo. Sa sobrang sama niya ay ilang taon na siyang nabubuhay sa mundo.

Dumilat ako at binigyam siya ng isang mahaba at malalim na h***k. "I love you too. Damn it. Sa'yo lang ako, Marwa. Hindi iyon magbabago." The last love that I've been breathing... will also be the same love that I'll have in my last breath.

Ngunit unti-unting nagiging paro-paro ang katawan niya na ikinagulat naming lahat maliban sa kambal. "It's normal for demigods," sambit ni Emma nang mapansin ang aming reaksiyon. Napakadami pa lang sikreto ang tinago at pilit tinatago ng mga tao sa paligid namin. Ellie's father died and we don't know how to explain this to her. She's still sleeping and we taught she's gonna die also dahil sa sakal ni Hecate sa kanya. And, hindi rin kami maka-isip ng dahilan kung bakit siya nagawang saktan ng kaniyang lola. We didn't help them because we're too scared even the Hunters. We know we're useless friend and we'll regret this for eternity.

All this time, akala niya ay tama ang pag-iisip niya na walang pag-aalinlangan niyang ibibigay ang sariling buhay para sa kapakanan ni Vivianne. Pero kapag ginawa nga pala niya ‘yon, maiiwan si Vivianne mag-isa, at magkakaroon ng permanenteng sakit sa puso nito. Losing a loved one brings a permanent scar to someone, at alam na alam ‘yon ni Beckett. Ganoon kasi ang naranasan niya noong patayin ang kan’yang mga magulang. Ngumiti si Beckett bago muling nagsalita. “Let me rephrase it. I’m willing to live for a lifetime to be at your daughter’s side at all times.”

"I got an emergency call." Tumango na lang ako, at dahil nga hindi ako mapakali, nilapitan ko ang malaking frame ng family picture nila sa sala. Tingin ko, bagong kuha lang iyon. I smiled as I remembered how warmth their family was. Somehow, proud ako sa ginawa ko noon. I am so proud of my bravery to free someone to reach his dreams. Ang sarap matulog sa gabi knowing na may napasaya ka sa desisyon mo. "Lola died last month," he calmly said.

Naiinis ito sa dalawa pero mas naiinis ito sa kanyang sarili. Kaya pala hindi bumalik sa kwarto si Luis ay dahil si Tess ang pumalit sa akin. Malungkot na pagiisip ni Alice, siinisisi niya tuloy ang kanyang sarili kung bakit nawala ang kanyang nobyo, kung pinagbigyan niya lang sana si Luis sa gabing iyon ay maaaring buhay pa ito magpasa hangang ngayon. Nilapitan ni Mike si Alice upang pakalmahin dahil halos maglupasay na ito sa sobrang pag iiyak.

I don't know what to say so I let him speak and hear his thoughts. "But if you gonna asked me who or what am I going to choose, it's always you, Cali. You made my life better because of you. You taught me the love that I gave no importance before. You brought joy into my life. I couldn't afford to lose that while chasing my dreams. My life's been unhappy since my mom and sister died. I should take a break on that forever." "I'm sorry if I didn't tell you, but it doesn't mean that I don't trust you more than you trusted me. I just can't bear to have a long distance relationship—"

RUAN'S P. O. V “Thea… she didn’t simply die,” Thea—or Ariadne, rather, began. Her gaze distant, lost in the swirling embers. “Her death… it was… a shedding. A leaving.” I shifted uneasily. This wasn’t the straightforward explanation I’d expected. Thea’s death had been declared a tragic accident. At oo, masakit. Pero parang mas pipiliin ko pang maramdaman ang sakit ng pagkawala n'ya—sa kaluluwa at katawan—kaysa patuloy kong makasama ang katawan n'ya pero hindi na s'ya ang nandoon.

Nandito lang ako para tapusin yung misyon ko at para bigyan s'ya ng lakas ng loob para lumaban sa buhay. I know life can be cruel sometimes.Pero wala tayong magagawa, naka planado at nakatadhana na yun para sa isang tao.And as a Guardian Angel, I can't do anything to stop that.That's why I feel sorry for her....Hannah. HANNAH'S POV

Pero sa nakikita niya kay Jasmin, hindi niya nakikita ang mga katangian na iyon. Kumamot siya sa batok. "Sigurado na ho? Pero kung may dadating pa pong iba, eh di why not." "Ikaw talagang bata ka, umayos-ayos kana sa buhay. Thirty-six kana, hindi ka na bumabata apo. Bago man lang sana ako mawala sa mundong ito, ay gusto kong masilayan ang magiging apo ko sa tuhod sa'yo. Aba naman, nag-iisa kitang apo, kaya ikaw lang ang inaasahan ko."